Zullen de kids van vandaag zich binnen twintig jaar de Saw films nog kunnen herinneren? Zullen gevoelens van nostalgie hen bekruipen wanneer ze binnen een paar decennia de obligate reboot te zien zullen krijgen in 4D? Zal iemand binnen vijf jaar überhaupt nog een fuck geven om Saw? Het is weinig filmreeksen gegeven om twintig jaar na het verschijnen van de laatste prent in de reeks nog warme gevoelens op te roepen bij het publiek, maar Back to the Future speelt het nog steeds klaar.

Veel late twintigers en jonge dertigers zijn opgegroeid met de avonturen van Doc Brown en Marty Mcfly en blijven onvoorwaardelijk fan voor het leven. De sfeer van de jaren ‘80 qua kleding en muziek, de sterke verhaallijnen en heerlijke personages, het is een combinatie van factoren die de films zelfs tegenwoordig nog lentefris doet aanvoelen. De reeks vierde vorig jaar zijn vijfentwintigste verjaardag en om dat te vieren kregen de films al voortreffelijke Blu-ray versies. Tijd voor de game nu om als de spreekwoordelijke toef slagroom op de taart te fungeren. Is de eerste episode lekker of een misselijkmakend staaltje nostalgiemisbruik? Let’s find out.

Goed, laat ons eventjes beginnen bij het begin en benadrukken wat de game niet is. Het is geen actiespel dat je laat knokken tegen Biff en zijn kompanen en er zitten geen hoverboardlevels in. Het is een traditionele point-and-click adventure geworden zoals Telltale ze al jaren brengt. De Britse developer heeft met Sam & Max en Wallace & Grommit al bewezen goed uit de voeten te kunnen met episodische adventure-games en past dit zelfde recept nu dus ook toe op Back to the Future. Deze eerste episode getiteld ‘It’s about Time’ maakt onderdeel uit van een verhaal dat verteld zal worden in vijf delen en dat uiteraard van start gaat in Hill Valley.

Wat heel wat mensen blij zal maken, is dat het spel niet sloompjes de gebeurtenissen uit de films herkauwt maar een gloednieuw verhaal brengt. Dit verhaal, geschreven door de scenarist van de films, kan gezien worden als het vierde deel in de verhaallijn. Seriously, dat alleen al deed de geek in mij even orgasmen. Het spel pikt de draad op enkele maanden na de verdwijning van Doc Emmet Brown en de zaken lopen niet lekker voor Marty. Het huis van Doc staat gepland voor openbare verkoop om nalatige schulden e kunnen vorderen en die eikel van een Biff wil het maar al te graag inpikken, dik tegen de zin van onze held in het rode bomberjack die zijn vriend mist.

De eerste opdracht in de episode draait volledig om het saboteren van de openbare verkoop zodat Doc’s uitvindingen niet in verkeerde handen belanden. Gameplaygewijs brengt het wat je gewend bent van spellen als Sam & Max maar dan zo mogelijk nog toegankelijker en misschien zelfs iets te makkelijk. Het doet vermoeden dat Telltale de game niet te lastig wou maken om filmfans die zelden gamen niet af te schrikken en gelukkig doet het ook nauwelijks af aan de funfactor. Het is de sfeer waar het vooral om draait in deze Back to the Future game en die is dik aanwezig, vol knipoogjes naar de film zoals de klokken in de woning van Doc.

Telltale gaat ook hier weer resoluut voor de bekende formule van items verzamelen en op dingen klikken en verschillende dialogen uitproberen. Maar omwille van de omgevingen en de leuk geschreven dialogen verveelt het niet. Uiteraard schiet het verhaal na het voorzichtige begin uit de startblokken wanneer de Delorean tijdmachine verschijnt. Leeg. Uiteraard is Doc Brown weer eens in de problemen terecht gekomen en is het Marty’s plicht om terug te reizen naar het verleden om de man nog maar eens uit de penarie te helpen. Wat volgt is een heerlijke nieuwe verhaallijn met alle bekende elementen uit de reeks en ook nieuwe twists zoals een tienerversie van Doc Brown die toen ook al goed gek bleek. Uiteindelijk zijn het die verhaallijn en vele slimme details die van dit eerste deel een hele leuke ervaring maken.

Ten slotte valt er ook nog iets te zeggen voor de audiovisuele presentatie van de game, want die is behoorlijk goed te noemen. Telltale opteert wederom voor een cartoony look en dat zorgt voor kleurrijke, herkenbare beelden. De omgevingen zijn nogalcompact en gelimiteerd, dat wel, maar alles ziet er erg overtuigend uit en vooral de personages komen subliem uit de verf. Christopher Lloyd heeft de stem van Doc Brown ingesproken en is, zelfs 20 jaar na datum, nog steeds spot-on in zijn heerlijk energieke weergave van de gekke professor. Wat Marty betreft kon Michael J. Fox wegens zijn ziekte (de man worstelt al jaren met Parkinson) de stem niet doen, maar de ingehuurde voice-actor doet het gelukkig prima. Marty klinkt gewoon als Marty. Er is met erg veel zorg voor detail aan deze game gewerkt om de films eer aan te doen, zoveel is na het spelen meer dan duidelijk geworden.

De eerste episode van de Back to the Future game is een stevig staaltje fanservice geworden. Op vlak van puzzels valt de game veel te licht uit om adventure gamers stevig te boeien, maar fans van de films zullen in elk geval smullen van de nieuwe verhaallijn en de vele knipoogjes naar de originele trilogie. Op naar episode twee!

• login of registreer om te reageren