Niet iedereen zal bekend zijn met de Codename: Panzers serie. Ach ik durf zelfs te wedden dat tachtig procent van jullie de game niet eens gespeeld hebben. Dat is misschien ook niet geheel verwonderlijk. Ondanks dat de Panzers serie erg goed was, bleek deze game voor de meeste alsnog te ver gegrepen. Nu, zo een vier jaar na de eerste game, hebben we Codename: Panzers Cold War. En aan ons om te kijken of deze titel ons wel over de streep weet te trekken.

Codename: Panzers Cold War is een titel die voor de verandering afstand neemt van het bekende tweede wereld oorlog genre en naar een alternatieve koude oorlog toe werkt. Hoewel ons netjes is geleerd dat er een hoop spanning maar weinig echte actie rond deze tijd heeft plaats gevonden, verteld Cold War een ander verhaal. Het begint al bij het einde van de tweede wereld oorlog. Een vliegtuigbotsing wordt als excuus aangegrepen om de echte oorlog te beginnen en het westen strijdt weer eens tegen het oosten. Voor je het weet word je als speler bij je lurven gepakt en mag je op weg naar Berlijn om het rode leger even te laten zien dat wij hier niet van gediend zijn. Je begint op een mooi vliegveld en door zo'n achttien missies heen verplaats je het leger door Duitsland naar Rusland toe.

Codename: Panzers Cold War speelt ongeveer hetzelfde als de Company of Heroes games. Ook hier ben je vooral gericht op het spelen met kleine groepjes eenheden die je naar tevredenheid kan uitrusten op jouw manier. Ook hier is het de bedoeling dat je zoveel mogelijk manschappen laat overleven gezien deze ervaring op doen en je de volgende strijd weer vergezellen. Er zijn genoeg verschillen te vinden tussen de twee games. Zo heeft Panzers Cold War geen coversysteem en heb je geen enkele vorm van basebuilding in de game. Nu is dit eerste erg jammer gezien het een stukje tactiek met zich meebrengt, maar hiervoor krijgen we een hoop realisme terug. Als er namelijk één ding is waar de Codename: Panzers serie erg goed in is, dan is het wel het realisme van de eenheden. Elk wapen en type manschap dat in de game voorkomt is nagebootst uit die tijd. Ook is er goed gekeken naar wat er toen der tijd op de ontwerptafel lag. Je zult dus ook manschappen en voertuigen tegen komen met uitrusting die in die tijd nog in de ontwerpfase zaten. De game maakt gebruik van één enkele resource. Met deze "prestige points" kun je in de singleplayer tussen de missies nieuwe manschappen aanvragen of bestaande manschappen uitrusten met nieuwe wapens of betere bescherming. Om zo jouw uitgekozen leger klaar te stomen voor de nieuwe veldslag.

Elk van de achttien missies heeft een filmpje voor en na de strijd. Hierin wordt kort uitgelegd wat de status is van de missie en achteraf de resultaten van jouw succes. Deze zien er vrij matig uit en vooral het geluid en de stemmen zijn soms om te huilen. Desalniettemin is het een leuke toevoeging die net even wat meer verhaal geeft dan puur de omschrijving van de missies zelf. De game probeert serieus en informatief over te komen. Dit lukt echter niet en hierdoor ben je als speler erg geneigd om de filmpjes over te slaan.

De sfeer is in ieder geval dik in orde in Codename: Panzers Cold War. Dankzij de grafische pracht voelen de landschappen en steden ook echt aan. Brokstukken zullen om je oren vliegen en met te veel geweld blijft er niks meer overeind staan. Dankzij de weerseffecten op het veld voelt alles realistischer aan. Zodra er mist of regen aanwezig is, krijgt alles net even wat meer gevoel. Ook erg grappig is dat je van een hoop objecten in de levels gebruik kunt maken. Moet je snel ergens zijn met je manschappen en heb je geen APC in de buurt dan pak je gewoon een auto van de straat en race je snel naar de rest van je troepen. Dit soort kleine dingen helpen de game mee in een stuk sfeer en realisme. De missies weten elk iets bijzonders met zich mee te brengen. Dit kan het prachtige landschap zijn of de tactische beslissingen die je als speler moet nemen. Ondanks dat er vooral tactiek wordt gebruikt door middel van de uitrusting en niet door de speelstijl, weet de game genoeg te brengen om de tactiek hoog in het vaandel te houden.

Uiteraard kan de game ook met meerdere spelers gespeeld worden. In de co-op modus kun je samen met een andere speler de missies doorlopen. Dit is naast gezellig ook erg leuk om te doen. Het brengt toch weer wat extra met zich mee en geeft de gespeelde missies nog wat extra speeltijd. De multiplayer zelf in deze game kan er ook prima mee door. Met een aantal basis punten kun je een beginnend leger uitkiezen en uitrusten. Deze zijn in te stellen zodat je of met een groot leger direct begint en de strijd los barst, of dat je rustig aan het spel opbouwt. In het level zelf is het de bedoeling om zoveel mogelijk resource vlaggen in bezit te hebben en gebruik te maken van speciale vlaggen in het level. Zo kun je verschillende airstrikes unlocken en mogelijkheden om de vijand te bespieden. Hierdoor blijft het spel dynamisch en is de juiste keuze soms het verschil tussen winnen en dik verliezen.

De vraag of Codename: Panzers Cold War ons verrast heeft, moeten we met een kleine ja beantwoorden. De game is in vergelijking tot de vorige delen goed aangevuld en weet door middel van weereffecten en grafische pracht de juiste sfeer mee te geven. Toch laat de game op een aantal punten wat steekjes vallen. Zo is het erg jammer dat de tactiek puur op aantal manschappen en uitrusting ligt en niet zo zeer op het tactische spel van de speler. Des ondanks kun je de game niet vergelijken met de simpelere RTS titels.

[b]Codename: Panzers Cold War heeft ons in kleine mate weten te verrassen. De game weet de juiste sfeer over te brengen maar laat vooral op het tactische gebied nog wat kansen liggen. De game zal de speler een lange tijd bezig houden, maar mist de evolutie waar we allen op zitten te wachten. Een prima titel maar niet meer dan dat.[/ b]

• login of registreer om te reageren