Met een droevige gedachte in mijn hoofd kijk ik hoe Command & Conquer 4 geïnstalleerd wordt. Het laatste deel in de C & C serie. Een serie die ik vanaf het eerste deel trouw gevolgd heb. Het einde van Kane? You can't kill the Messiah!

De grote finale van de Tiberian serie zal trouwe volgers zoals ikzelf op vele vlakken verbazen. Hoewel je meteen al die trouwe units zoals de Mammoth Tanks van de GDI en de Obelisks van de Nod tegenkomt, merk je al snel dat een cruciaal onderdeel uit de serie niet meer in de game terug te vinden is. Het bouwen van je basis is ver naar de achtergrond verplaatst en je harvesters laten rijden om geld te verzamelen is er niet meer bij. Power stations hoeven ook niet meer gebouwd te worden. In plaats daarvan zul je bepaalde plekken op de map moeten zien te overmeesteren om ze in je bezit te krijgen. Het voelt in het begin niet erg als C & C maar het brengt het speeltempo flink omhoog.

De hele basis waar de franchise al zo'n vijftien jaar op teert is dus volledig aan de kant geschoven en dat is een vreemde zet in het laatste deel. Het zal voor de gemiddelde C & C speler moeilijk te accepteren zijn dat "zijn" game niet meer op "zijn" game lijkt. De game lijkt zich meer op de speler te richten die constant onderweg is, constant meer van de map onder controle wil brengen. Niet op de speler die langzaam zijn basis op wil bouwen, om een legermacht te creëren en daarna tactisch de vijand ten val te brengen. Units zijn dit keer onderverdeeld in verschillende groepen. Denk aan de Offensive Class en de Defensive Class. Wanneer je de game in je eentje speelt, maakt het niet veel uit, maar in teamgames kun je de aanvalmogelijkheden op deze manier makkelijk verdelen onder spelers die aan jouw kant staan. Speler één valt aan, terwijl speler twee als verdediging dient.

Denk nu trouwens niet dat de verandering van spelopzet er meteen voor zorgt dat Command & Conquer 4 een slechte game is. Nee, helemaal niet. Het voelt van begin tot eind aan als een C & C product, het is alleen helemaal anders. Nog steeds volg je een verhaal dat tijdens de vele missies verteld wordt en natuurlijk prachtig naar voren komt tijdens de echt gefilmde filmpjes tussendoor. Het voelt goed om Kane weer eens te zien. Zou hij een dubbele agenda hebben of echt menen wat hij zegt? Het houdt je geboeid en steeds snak je naar het volgende filmpje. Campy? Nog steeds een beetje, maar wel op de goede manier.

C & C 4 geeft je tijdens het spelen XP. Tijdens de singleplayer avonturen, tijdens potjes skirmish en zelfs online. Speel je beter, dan verdien je meer. Win je? Extra XP! Met genoeg verzamelde XP punten stijg je in level. Tijdens het levelen, dat we eigenlijk kennen uit de RPG wereld, kun je verschillende upgrades vrijspelen voor de units die je onder je knoppen hebt zitten. Hierdoor is het leuk om de game nog eens opnieuw te spelen. Je begint namelijk met veel sterkere units. Wel moet gezegd worden dat je GDI en Nod units het met een aparte XP balk moeten doen. En het is geen straf om de campaign nog eens opnieuw te spelen. Het spel vertelt één verhaal, maar afhankelijk van je keuze om je aan te sluiten bij de GDI of bij de Nod zie je dit verhaal uit een verschillend perspectief. Is Kane wel die rotzak zoals we altijd dachten?

Uiteraard is het na het uitspelen van de campaign, de nodige potjes skirmish en het uit hebben gedacht van dé perfecte tactiek belangrijk om de game online te gaan spelen. Tegen anderen, met anderen, wat jij wilt. Zoals altijd het geval is geweest in de Command & Conquer serie speelt de game vlekkeloos. Of je tegenstander nu naast je zit of in Amerika, de controle over het slachtveld, de vele units en de uiteindelijke winst is perfect. In een chatbox kun je mensen uitdagen tot een game en luttele seconden later start het prachtig ogende slagveld op. Prachtig inderdaad, want Command & Conquer 4 is visueel een heus pareltje. De details knallen van je scherm af, de vele lichtflitsen en explosies ogen indrukwekkend en de manier waarop de units op hun omgeving reageren is doorspekt van kwaliteit. Dit in combinatie met de goede geluidseffecten en mooie orkestrale muziek geeft een extra dimensie tijdens het spelen. De gevechten slurpen je op.

We moeten toegeven dat Electronic Arts een flink risico neemt door het laatste deel in een franchise als Command & Conquer qua gameplay flink te veranderen. In plaats van het aanpassen of veranderen van enkele dingen, komt EA met een totaal andere game die qua gameplay weinig op zijn voorgangers lijkt. Toch wist de game me te grijpen en vast te houden. Precies zoals zijn voorgangers dat ook deden. Met een uitdagende singleplayer, verslavende multiplayer en die typische C&C tussenfilmpjes is Command & Conquer 4 een mooi slot geworden van de serie. Toch hopen we stiekem al op een vijfde deel, want… you can't kill the Messiah!

• login of registreer om te reageren