Wie dacht dat point-and-click adventures dood en begraven waren heeft het mis, want Darkness Within: In Pursuit of Loath Nolder doet het genre weer helemaal opleven.

Darkness Within komt van het Turkse development-team Zoetrope, en de Nederlandse publisher Lighthouse heeft het aangedurfd om de game hierheen te verschepen. Wat we krijgen is een game die officieel tot "panoramic first person 3D adventure/horror thriller" is gedoopt, maar die we zelf gewoon een panoramische eerste-persoons driedimensionale avontuur-/griezelgame zouden noemen. Ehh...

In feite is deze game gewoon een statische point-and-click adventure met hier en daar wat 3D-effecten. En ja, dat brengt wat beperkingen met zich mee die misschien niet meer van deze tijd zijn. Vanuit elke positie kan gewoon 360 graden rondom gekeken worden, maar lopen is er dus niet bij: elke ruimte heeft een aantal vaste punten waartussen met een klik van de muis genavigeerd kan worden. Met een subtiele fade-through loopt het beeld over naar de nieuwe positie. Zit er een deur tussen, dan gaat het beeld via een fade-out en fade-in even kort op zwart. Deze hele constructie zal veel gamers afschrikken, maar op de één of andere manier voegt het ook ontzéttend veel suspense aan de game toe: de fade-in vanuit zwart bij het betreden van een ruimte achter een deur gaat in sommige situaties echt verschrikkelijk op de zenuwen werken, en dan absoluut niet uit irritatie maar juist vanwege de alom aanwezige spanning, die maakt dat je continu op het puntje van je stoel zit en hyperalert bent op onverwachte situaties. Regelmatig betrapte ik mezelf op het feit dat ik sommige kamers of gebieden liever meed, vooral wanneer er geluid leek te komen uit een ruimte die ik juist net helemaal had doorzocht en leeg meende achter te hebben gelaten.

Wie de screenshots al even heeft bekeken, ziet in ieder geval toch een game die er op zich al prima uitziet. Ja, ik moet toegeven dat Zoetrope echt werk heeft gemaakt van het bouwen van mooie, realistische omgevingen om in rond te kijken. De beelden zijn in hoge resolutie (tot 1280x1024) voorgerenderd, en de engine maakt het alsof het echt een 3D game is, zonder enige vervorming van het beeld - aanvankelijk moest ik nogal eens twee keer kijken om te kunnen zien of er nou niet toch stiekem echte 3D beelden werden voorgeschoteld. Slechts zelden was de kwaliteit van de render te laag, en dan vooral in een aantal wat langere kamers. Dat minpuntje wordt dan wel weer goedgemaakt door de vaak aardig indrukwekkende licht- en beeldeffecten en het subtiele gebruik van 3D modellen in sommige scènes. De creepy muziek en de prima geluidseffecten voegen daar alleen maar meer aan toe.

Naast de voortdurende suspense wordt deze game ook vooral gedragen door het verhaal. Groot inspiratiebron voor Darkness Within zijn de duistere werken van schrijver H.P. Lovecraft. En omdat eenenvijftig woorden meer zeggen dan duizend, een poëma van hem:

"For here, apart, dwells one whose hands have wrought
Strange eidola that chill the world with fear;
Whose graven runes in tomes of dread have taught
What things beyond the star-gulfs lurk and leer.
Dark Lord of Averoigne - whose windows stare
On pits of dream no other gaze could bear!"

We zijn politiedetective Howard Loreid, een man die zeer geïnteresseerd is in deze werken en de bijbehorende vragen over culten, riten en meer van dat soort ongein. De goede man heeft nogal eens last van nachtmerries, en deze vloeien steeds vaker over naar de (in onze ogen) "echte" wereld. Wanneer hij vervolgens een zaak krijgt toegewezen met betrekking tot de ontsnapping van Loath Nolder, een oud-privédetective die jaren geleden halsoverkop naar Afrika en Oceanië is vertrokken en zich aldaar naar verluidt onder de kannibalen, sjamanen en magiërs heeft begeven, wellicht op zoek naar de antwoorden die ook Howard zoekt. Kortgeleden is Nolder ineens opgedoken in een ziekenhuis in de buurt. Maar al snel ontsnapt de ernstig zieke en totaal veranderde man uit het gebouw, en het is Howard die op de zaak wordt gezet.

Daar begint de game. Over het verhaal gaan we verder natuurlijk niets uit de doeken doen, maar we kunnen het wel eens over de gameplay hebben. Zoals het een echte point-and-click adventure betaamt, nemen het pointen en clicken al een groot deel van de tijd in beslag. Veel objecten in de game kunnen bekeken, aangeraakt en/of meegenomen worden, maar alleen als de game dat toestaat. Dat wordt aangegeven door het veranderen van de cursor in bijvoorbeeld een vergrootglas of een paar tandwieltjes. Dus ja, het is vaak een kwestie van het afscannen van alles wat je ziet. Je houdt er van of je houdt er niet van, klaar.

Naast het natuurlijk verplicht verkennen van de vele locaties die worden aangedaan, moet er ook nog nagedacht worden over de vele relaties tussen de flarden informatie die gevonden worden. Daarvoor is een vrij simpele interface bedacht, waarin mogelijk gerelateerde feiten naast elkaar kunnen worden gezet en Howard met een druk op de knop aan het brainstormen kan worden gezet. Soms komt er niks uit, maar de meeste enigszins logische combinaties brengen onze detective keurig op het spoor dat we zelf al in gedachten hadden.

Enige kritiek hebben we toch wel op de manier waarop die informatie eerst gevonden moet worden. Een op zich leuke gimmick is namelijk het vinden van aanwijzingen in teksten van allerhande documenten. Dat gebeurt door mogelijk belangrijke woorden of zinnen te onderstrepen en dan op de "denkknop" te rammen. Howard zet dan al of niet een nieuwe aantekening in de brainstorm interface. Soms zijn de aanwijzingen erg voor de hand liggend en dus snel gevonden, maar af en toe gaat het echt om woorden die we zelf nooit als clue hadden aangemerkt. Het was dan zaak om de "auto search" functie even in te schakelen, één van de opties waarmee de moeilijkheidsgraad van de game bepaald kan worden. Daar kunnen overigens ook tips en hints opgevraagd worden, maar natuurlijk alleen als je even écht niet meer verder komt.

Over niet verder komen gesproken: voor deze game heb je echt engelengeduld nodig. Dat komt natuurlijk al door de insteek van deze game, maar op een gegeven moment waren de verbanden tussen de gevonden aanwijzingen toch wel érg vergezocht en kwamen we er niet uit zonder een hint van de developer op hun forum. Daarnaast verzandden we een keer in de situatie dat we zélf al een aanwijzing hadden begrepen, maar onze vriend Howard nog niet... Pas na tig pogingen snapte ook hij wat we bedoelden en liet de game ons verder gaan. Dit zijn punten die er eigenlijk al door bètatesters uitgefilterd hadden moeten zijn, maar nu dan maar door een patch gefixt moeten worden.

Toch hebben we die frustraties kunnen overwinnen. Het verhaal houdt het tempo er vrij netjes in, en er is duidelijk zwaar werk van gemaakt om dat verhaal ook netjes te vertellen: de game zit tot de nok toe volgestouwd met prachtig opgezette teksten in alles van notitieblaadjes en dagboeken tot gedichtenbundels en encyclopedieën. Dat zuigt de speler echt die wereld die op het scherm gezet wordt in, en dat komt zéér ten goede aan eerdergenoemde suspense.

Darkness Within: In Pursuit of Loath Nolder ziet er strak uit, heeft een interessant verhaal en kent vooral een heerlijk spannende sfeer. Ja, het is een point-and-click game, maar laat je je daardoor niet afschrikken en heb je het doorzettingsvermogen ervoor dan kan deze titel je een prima, haast filmische game-ervaring bezorgen. Met deze game kan je héél lang zoet zijn, en dat voor een zacht prijsje van EUR 30,-. En hadden we al gezegd dat dit het eerste deel van een trilogie is?

• login of registreer om te reageren