Misschien heb je de voorgaande Hector nog niet tot een einde gebracht, toch kijken we al naar het derde en laatste deel van deze trilogy. Hector: Badge of Carnage Episode III: Beyond Reasonable Doom gaat verder waar deel 2 zijn einde vond.

In drie delen heeft Hector mij gegrepen en bewezen dat het een leuke, toffe serie is met een dwaas avontuur. Natuurlijk is de concurrentie in dit genre (Point and Click) minimaal vergeleken met de concurrentie die een game als bijvoorbeeld Battlefield 3 aangaat. Daarnaast is Hector in zijn genre de enige game die poep, plas, kots, hoeren, seks en vuile inwoners in een oude stad combineert. De keuzes (en uitdagingen) die ontwikkelaar Straandlooper heeft gemaakt en verzonnen hebben voor een solide detectivegame gezorgd. Een detectivegame voor iedereen met een liefde voor vieze, ranzige en soms wat zwarte humor.

De kleinschalige oorlog tegen het terrorisme in de geliefde stad van Hector zorgde er in de voorgaande episode voor dat hij en zijn partner gevangen zijn genomen door de persoon die verantwoordelijk is voor een groots, dodelijk complot. Het derde deel start met een dodelijke constructie die zo uit een Saw-film zou kunnen komen. Grote verschil is echter dat de dood niet door een normale omstandigheid zal volgen. Nee, het duo dreigt te verdrinken in een bad gevuld met menselijke uitwerpselen. De enige manier om zichzelf in leven te houden is door Hector op een loopband te laten rennen. Stopt hij, dan is het gebeurd. Het is een spannende (ietwat zieke) en vooral komische opening voor de laatste episode die je weer langs diverse nieuwe locaties gaat brengen. Het laatste deel gaat je dezelfde kwaliteit aan overdreven situaties voorschotelen. En dat is exact wat je wilt.

Net als in episode II laat dit nieuwe deel je constant switchen tussen Hector en zijn partner om samen diverse puzzels op te lossen. De relatie tussen de twee is ietwat anders dan in het vorige deel, maar staat garant voor vele humoristische opmerkingen. Samen nemen ze het bijvoorbeeld op tegen een boer om bij winst even bij een koe anaal naar binnen te mogen gaan omdat daar een sleutel verstopt is. Het is ziek, het is vreemd, maar het is enorm origineel. Niet veel later gooide het karakter een mooie vibrator de lucht in. Allemaal om een puzzel op te lossen! Naast het feit dat de game vies is, zijn de puzzels nog steeds uitdagend en zitten ze slim in elkaar. Voor mensen die meerdere games in het genre spelen zal het nooit echt moeilijk worden, maar de grijze hersenmassa zal toch flink wat werk moeten verrichten. Zoals we het inmiddels gewend zijn van de Hector-games, heeft de ontwikkelaar een hele walktrough in de game geduwd voor de momenten dat je er echt niet meer uit komt. Verwacht niet dat je de oplossing zo krijgt, ook deze walktrough zal je eerst een hint geven om pas later tot de echte oplossing over te gaan.

De locaties waar Hector dit keer langs gaat zijn flink uitgebreid en voorzien van flink wat kleur. De wereld bezichtigen is helemaal geen straf. Wel is het in episode III zo dat de game ietwat meer lineair aanvoelt. In de eerste twee delen bezocht je de hele stad, ging je van punt naar punt. Dit deel lijkt je steeds een bepaalde kant op te duwen zodat je het plot volgt en het einde ontrafelt. Is dat erg? Niet echt. Het verhaal houdt je bezig tot de laatste seconde en weet je ook tot dat moment te vermaken. Het einde geeft je enkele kleine scènes die allen samenkomen in één grote ontknoping. Het is niet het einde dat ik persoonlijk verwacht had: het was stukken interessanter. Verklappen doe ik het natuurlijk niet hier, dat zou eeuwig zonde zijn. Het zorgt er wel voor dat je gezichten uit voorgaande games weer even langs ziet komen, aangevuld met geheel nieuwe karakters. Hector heeft een flinke reisngemaakt en qua karakter is hij in episode III dan ook wat anders dan in voorgaande. Zijn hatelijk humor is nog steeds intact, maar zijn persoonlijkheid is wat geliefder geworden. Hector is zowaar een sympathieke man geworden!

Elke episode gaf een ander gevoel tijdens het spelen. Iets wat de ontwikkelaar goed heeft gedaan, want het voorkomt dat je het idee hebt dat je dezelfde game drie keer speelt. Wat ranzigheid aangaat is de stad Clappers Wreake uitgegroeid tot een fijne plek om te bezoeken en hebben de inwoners elk hun eigen verhaal om te vertellen. Deze verhalen en humor zijn niet voor iedereen, maar voor hen die hier van kunnen genieten is de Hector-trilogy een perfecte aanvulling geweest op het Point and Click-genre. Het is goed om te zien dat Hector zijn verdiende einde krijgt.

Na drie delen in de Hector-serie moet ik afscheid nemen van deze vreemde detective. Drie games, drie reviews, drie sterke eindcijfers. Heb jij zin om je maag eens om te laten draaien door diverse ranzigheid? Dan is het spelen van Hector helemaal jouw ding. Geloof me, een fantastisch avontuur staat voor je klaar!

• login of registreer om te reageren