Ik was veel te jong om een film als Jurassic Park te zien in de bioscoop. Toch wist mijn vader me bij de bioscoop mee naar binnen te krijgen en zag ik Spielberg’s nieuwste film op het grote scherm. Ik was klein, jong en zag dinosaurussen op het scherm op een manier zoals ik ze nooit eerder zag. Ook ik wilde naar Isla Nublar, tenminste, tot het moment dat de elektrische hekken uitvielen…

We hebben in de loop der jaren flink wat games gebaseerd op toffe films voorbij zien komen. Hoewel de “filmgame” vaak niet goed uitpakt zijn er titels die de dans weten te ontspringen en heuse toppers zijn. Toen Telltale Games wereldkundig wist te maken dat ze bezig waren met een episodische game rondom Jurassic Park hield ik mijn hart vast. Omdat de films destijds zoveel indruk op me wisten te maken hoopte ik niet dat de ontwikkelaar dat gevoel ging verpesten. Gelukkig bewees Telltale met de episodische Back to the Future games dat ze weten hoe een filmgame in elkaar zit. Toch bleven bij mij de twijfels flink aanhouden.

Hoe maak je een game over een film waarin mensen constant aan het wegrennen zijn? In het verleden zijn er diverse Jurassic Park games verschenen (in diverse genres), maar nooit zat daar een game bij die je je nu nog goed kunt herinneren. De kwaliteit was dermate laag en ontwikkelaars lieten de dino’s voor wat ze waren. Toch, als je er goed over na denkt, heeft een film als Jurassic Park alles in zich om een toffe game te worden. Het probleem zit hem echter ook in datzelfde bronmateriaal. Het is een verhaal waarin mensen bang zijn en het op een lopen zetten wanneer een dino ten tonele verschijnt: het is dus geen film waar men met toffe wapens op jacht gaat naar die dino’s. Daarom heeft Telltale er goed aan gedaan om niet te kiezen voor een standaard game, maar voor heuse interactieve films.

Toch is de term interactieve film een lastige. Kijken we gewoon non-stop naar bewegende beelden waarbij we af en toe een knopje in moeten drukken, of kunnen we daadwerkelijk keuzes maken? De ideeën gaan van Dragon’s Lair tot Heavy Rain, beide fantastische voorbeelden in dit genre. Jurassic Park The Game Episode I: The Intruder heeft elementen uit beide games, maar deze komen niet altijd goed uit de verf. Vergelijk het met het kijken van een lange cutscene waarbij je soms snel op een aangegeven knop moet rammen. We zien hoe een groep nieuwe personages zijn intrede doet in “de film” op het moment dat de storm opsteekt. Het moet je ding zijn. Ben jij iemand die een grote hekel heeft aan quick-time events waarbij die ene knop op exact de juiste tijd moet worden ingedrukt? Ren dan heel hard de andere kant op, dan is Jurassic Park the Game helaas niets voor jou. Niet altijd zijn de resultaten slecht wanneer je een fout maakt of niet snel genoeg bent. Je stoot bijvoorbeeld je hoofd tijdens een achtervolging. Maar wanneer het echt fout gaat, kan dit zomaar resulteren in een gruwelijke dood.

Het klinkt misschien raar, maar de sterfscènes zijn af en toe een zeer vermakelijke tijdsbesteding. De karakters in dit nieuwe verhaal binden zich niet aan je zoals de karakters uit de films dat doen. Dit is niet Dr. Grant die wegrent voor een T-Rex. Het is daarom minder erg om jouw karakter opgegeten te zien worden door een grote dino en ook als hij wordt doorboord zien worden door de hoorn van een Triceratops. Zelfs het moment waarop er een auto op me viel voorzag mijn gezicht van een sadistische glimlach. Let wel, sterf je meerdere keren, dan zal de uiteindelijke puntentelling van de scene flink lager liggen. Het is een afweging die je moet maken. Het constant herhalen van dezelfde scene haalt wel het plezier van de game weg. Het is een cineastische ervaring: een verhaal dat in één keer verteld dient te worden.

Op momenten dat de game even “stilstaat” en jijzelf je gang mag gaan, lijkt Telltale zijn doel een beetje te missen. Een cineastische point-and-click game was het plan, maar dit tweede onderdeel is zo bizar makkelijk te voltooien dat je snel met liefde terugdenkt aan eerdere games. De objecten die je kunt gebruiken zijn enorm opvallend weergegeven waardoor je ze haast niet kunt missen. Een groot vergrootglas verschijnt wanneer je muis eroverheen glijdt. Daarnaast heb je in deze rustmomenten gesprekken waarbij je zelf je antwoorden kunt kiezen. Echter, er is maar één antwoord die de game door laat gaan en dus zul je nooit het verhaal kunnen sturen zoals je dat zelf zou willen. Waarom dan die keuze in antwoorden?

Jurassic Park The Game Episode I: The Intruder is voor iedereen. Telltale richt zich niet alleen op de die hard point-and-click veteranen, maar maakt het allemaal simpeler zodat de Jurassic Park-fan ook uit de voeten kan op het eiland. Het zorgt voor een vermakelijk stukje software die een liefhebber van dino’s niet kan laten liggen. Ben je op zoek naar een uitdagende game, dan zul je je heil echter ergens anders moeten zoeken.

• login of registreer om te reageren