Volgend jaar neemt regisseur Peter Jackson ons wederom mee naar Middle Earth in het eerste deel van The Hobbit. Dezefde man die ons ooit de The Lord of the Rings films gaf, gaat het verhaal van Bilbo en Gollum aan ons voorleggen. Tot die tijd kunnen we natuurlijk die fantastische trilogie nog eens bekijken of aan de slag gaan met een compleet nieuw verhaal.

De laatste jaren is het vreselijk stil geweest rondom de avonturen in Middle Earth. Ten tijde van de drie films zat het verhaal van Tolkien bij iedereen in het hoofd en zag je dagelijks iets op tv dat met Hobbits, Elven of Orcs te maken had. De boeken vlogen de winkel weer uit en ook op het gebied van videogames kwam de ene naar de andere titel in de winkel te liggen. Echter, aan de trilogie van Peter Jackson kwam een einde en langzaam maar zeker verloren mensen de interesse in de prachtige fantasy franchise. De boeken vielen terug naar een normaal verkoopgedrag en qua games viel er nog weinig interessants te beleven.

Nu Jackson bezig is om de voorloper op The Lord of the Rings te verfilmen, brengt Snowblind Studios een vernieuwende game gesitueerd in hetzelfde universum. War in the North is een actie-RPG die geheel in co-op te spelen is. Sterker nog, de game voelt stukken beter aan wanneer je met menselijke metgezellen op pad gaat. In je eentje is ook maar zo alleen. Drie frisse helden beleven een origineel nieuw verhaal. Nee, je zult dit keer niet in de harige voetsporen van Frodo treden en de Ring naar Mordor brengen. Zoals de titel al weggeeft, focust de game zich op de oorlog die in het noorden van MIddle Earth gevochten wordt. Jij bent één van de helden die er voor zorgt dat een groot gedeelte van het leger van Sauron zich niet focust op de queeste van Frodo. Elke afleiding is een stap dichterbij Mount Doom, een stap dichterbij de bevrijding van alle volkeren.

Met vrij eenvoudige combat vecht je je een weg door het verhaal. Een bloederig verhaal: oorlog is niet mooi. De game is dan ook niet voor de jonge zieltjes onder ons. Wanneer je in een Orc hakt met één van de speelbare karakters, vliegt het bloed door de lucht. Tijdens grote actiescènes komt je eigen karakter vol met Orcbloed te zitten, inclusief grote vieze vlekken wanneer je een tegenstander van een ledemaat hebt ontdaan. Maar pas op, je wapens en armor (welke via een loot-systeem te verkrijgen zijn) kunnen allemaal kapot. Vergeet niet om af en toe terug te keren naar The Prancing Pony in Bree om een smid je gear te laten herstellen. Jouw groep helden (jijzelf plus twee andere spelers of AI) heeft het nodig om de queeste te voltooien, om Agandaur, een luitenant van Sauron, bezig te houden.

Jij speelt als één van de drie. Een menselijke ranger, een tovenaar van de Elven of een warrior uit het dwergenras. De vergelijking met Aragorn, Legolas en Gimli is snel gemaakt. Echter is het zeer jammer dat deze drie nieuwe karakters, hoewel ze behoorlijk interessant kunnen zijn, weinig personaliteit en achtergrondverhaal met zich mee nemen. Vooral in het universum van Tolkien, waar alles tot in de details bekend is, is dit een grote gemiste kans.

Elk karakter heeft een eigen manier van spelen. Mijn voorkeur ging meteen uit naar de ranger. Met zijn zwaard en boog is hij dodelijk op elke afstand. De dwerg is uitmuntend goed met een bijl en je vrouwelijke Elf-tovenaar gebruikt, net als Gandalf, haar staf en magie. Het vechtsysteem is makkelijk op te pikken, maar nooit uitdagend. Met een knop voor snelle, zwakke aanvallen en een knop voor langzame, sterke aanvallen, is het niet iets dat we nooit eerder zagen. Door het RPG-element zijn je aanvallen te versterken en levelt je karakter omhoog naarmate je meer Orcs doorboort hebt met je wapen. Op sommige momenten deed het me denken aan de speelstijl van een MMORPG Lite, iets wat het uiteraard niet is. Gelukkig hebben je karakters ook speciale aanvallen. Zo kon mijn ranger op een gegeven moment een Eagle (The Eagles are coming!) genaamd Beleram oproepen om vanuit de lucht een dodelijke aanval op een leger of een katapult uit te voeren. Een speciale aanval die je als tovenaar veel zult gebruiken is de Sanctuary-spell, een beschermend schild dat pijlen tegen weet te houden en alle spelers weet te genezen van hun wonden.

Helaas begon het vechtsysteem na enkele uren spelen een beetje te vervelen. Dit vooral omdat je steeds tegen dezelfde vijanden staat te vechten met af en toe een (mini) bossfight. De gevechten naar die bossfights toe zijn vaak niet meer dan steeds dezelfde knop indrukken, een katapult onschadelijk maken of een turret loshandig maken van een Orc waarna je hem zelf op Sauron’s voetvolk gebruikt. Wanneer alle vijanden verslagen zijn, gaat het pad naar het volgende gedeelte open. Daar zul je opnieuw moeten vechten om een volgend pad ‘open’ te krijgen. Dit gaat zo bijna de hele game door. Wanneer je de game in co-op speelt en een headsetje op je hoofd hebt zitten, is het allemaal niet zo erg. Wanneer je de game in je eentje speelt vallen er echter meerdere fouten op. Zo speelde ik een stuk met mijn ranger in mijn eentje en vond ik een prachtige staf voor mijn Elf. Je kunt niet de gear van je AI-teammaten beheersen, gewoon nooit. Ik kon de staf wel doorgeven maar als de AI besluit dat de staf niet beter is op een bepaald front, dan zal deze staf ook niet gebruikt worden en ben je hem kwijt. Op sommige punten in de game kun je switchten van karakter, maar in een spel waarin teamwork zo cruciaal is, was een on-the-fly wisselsysteem geen overbodige luxe geweest.

Als je de game in co-op speelt, zoals het hoort, zul je flink wat plezier kunnen beleven in dit nieuwe verhaal uit Middle Earth. Verwacht geen diepgaande RPG, maar een leuke actiegame die het aandurft om wat nieuws te doen met een franchise die door miljoenen mensen zo geliefd is. Hoewel de ontwikkelaar wat meer risico’s had mogen nemen met het verhaal en de karakters beter uit had mogen diepen, is het ze gelukt om de sfeer van de boeken en films perfect over te brengen. En zeg nu zelf, je neemt toch elke kans aan om weer even te mogen leven in Middle Earth?

• login of registreer om te reageren