Wat ik je nu ga zeggen moet je geheim houden. Het is een groot geheim namelijk. En toch weet iedereen het. Op tv hebben ze het er over, de bladen schrijven er over en nu ga ik het er eens met je over hebben. De nieuwe oorlog die dreigt te beginnen. Een oorlog die online uitgevochten zal gaan worden. Een oorlog die draait om jou. Ja, je leest het goed, jij bent de aanzetter van deze oorlog. Een oorlog waar niemand gespaard zal worden. Een oorlog waar sterke tegenstanders elkaar moeten overwinnen. Een oorlog tussen de MMORPG's.

World of Warcraft, the Chronicles of Spellborn, Star Wars Galaxies, Guild Wars, het zijn enkele titels uit het genre, een genre wat érg rap aan het groeien is. Sinds de komst van World of Warcraft, en het succes daarvan, poepen gamedevelopers meer MMORPG's uit dan je lief is. Ze allemaal spelen is onmogelijk omdat je (in de meeste gevallen) een flinke prijs moet betalen per maand om te mogen spelen. Doe je dat niet, dan kun je niet inloggen. Toch lijkt het vele mensen niets uit te maken om zo'n 15 euro per maand neer te tellen. Een spel als World of Warcraft geeft namelijk zoveel terug voor dat bedrag, dat je volgende maand gewoon wéér betaald. De verslavingsfactor is hoog, erg hoog.

Maar nu is er een nieuwe telg op de markt, een nieuwe MMORPG die de strijd met World of Warcraft aan lijkt te gaan. Lord of the Rings Online: Shadows of Angmar van Turbine heeft het in zich om Warcraft van de troon te stoten, en de nieuwe topper in het genre te worden. Maar hoe probeer je die gamers die al maanden, zoniet jaren in de wereld van Warcraft vertoeven, de overstap naar Middle-Earth te laten maken? Je zult jouw wereld interessanter moeten maken, uitdagender, vernieuwender, maar vooral: leuker.

Zelf heb ik maanden rondgelopen in de wereld Azeroth, de wereld van Warcraft. Dit spel had alles wat ik ooit in een spel zou willen, en was dus erg benieuwd wat een game als Lord of the Rings Online mij nog meer kon bieden. Mazzelaar die ik ben mocht ik al eerder aan de slag met het spel (het zijn van gamepers heeft echt zijn voordeeltjes) en was ik aanwezig tijdens een presentatie van het spel op de Elf Fantasy Fair.

In een omgeving gevuld met grote kastelen, groene valleien, bossen en Hobbits kreeg ik de kans het spel te spelen. Hobbits zeg je? Ja! Hobbits, die kleine mensen met grote harige voeten. Ook elven en dwergen ben ik tegen gekomen. Zelfs Orks, maar wijs als ik ben, heb ik die maar gemeden. Nee, een Ork in het echt tegen komen is niets voor mij. Geef mij maar een Hobbit, zoals ik ook ben in het spel. Moro heet ik, een klein mannetje met grootse ambities. Dat ik zelf geen Hobbit ben werd me snel duidelijk toen we aankwamen bij de "LOTRO" stand van Codemasters. Er stond een Hobbit hol, een huisje van een Hobbit, zoals we die kennen uit de Lord of the Rings boeken en films (zie de twee foto's hierboven). Wanneer ik naar binnen loop stoot ik al snel mijn hoofd. Nee, dit huis is niet gebouwd voor mensen, maar voor Hobbits. De kleine vrolijke mannetjes uit de Shire hebben het huis hoog genoeg gebouwd voor zichzelf. Zelfs het bedje wat er stond was klein. Ik pas er niet in. Geloof me, ik heb het geprobeerd. Een beetje teleurgesteld loop ik het huisje weer uit. Om me te troosten eet ik een Hobbit burger. Ja, een Hobbit burger. Je leest het goed… een Hobbit burger! Na het eten van dit smakelijke broodje Hobbit (nee, dit is geen harige voet op een broodje, aangevuld met mayonaise) is het tijd om eens aan het werk te gaan. Ik had een afspraak met Jurrie Hobers, een man van Codemasters. Een interview, wat vragen voor de goede man. De man, een expert van de game, en volgens mij een groot Tolkien fan.

Bas: Waarom nu nog, zo lang nadat de hype eigenlijk al voorbij is, toch nog een Lord of the Rings spel?
Jurrie: De hype kwam mede doordat de films ineens zo'n grote impact hadden op vele mensen. Na drie films is de hype natuurlijk een beetje gaan liggen. Maar wat je niet moet vergeten is dat er duizenden, miljoenen mensen zijn die zich nog vaak bezighouden met het fenomeen Tolkien. Deze Tolkien volgers lezen het boek natuurlijk nog steeds, alsook de Hobbit enzo. Tolkien is dus nog steeds aanwezig, alleen niet meer in de media. Daarnaast heeft het "LOTR" verhaal een grote potentie voor een goede MMORPG.

Bas: Is er bewust voor de boek licentie gekozen in plaats van de film licentie?
Jurrie: Ja, dat is zeker een bewuste keuze geweest. Ons doel was de wereld van Tolkien tot leven brengen op onze manier. Als we de filmlicentie hadden gekozen, waren we gebonden geweest aan de dingen die Peter Jackson visueel in zijn films heeft gestopt. Nu hoeft dat niet, en kunnen we het zo maken als we dat zelf zouden willen. Ook konden we op deze manier meer locaties, die dus niet in de films zitten, in het spel verwerken. Zo zullen kenners ook locaties uit het andere boek van Tolkien, the Hobbit, kunnen herkennen.

Bas: World of Warcraft is natuurlijk de gevestigde orde in de MMORPG wereld. Dit spel heeft miljoenen spelers, en een grote naamsbekendheid. Hoe wil "LOTRO" hiermee gaan concurreren?
Jurrie: Net zoals in elk genre die de game industrie rijk is, ontwikkeld het genre van de MMORPG's zich ook flink door. World of Warcraft was een game die ineens vele spelers dit genre in trok. De ontwikkelingen stoppen natuurlijk niet, en daarom zijn we met "LOTRO" enkele stappen verder gegaan dan "WoW". Zo heeft onze wereld een meerwaarde ten opzichte van Azaroth. Dit omdat de spelers van "LOTRO" het boek misschien wel gelezen hebben, of de vele dingen herkennen uit de film. Daarnaast kun je in "LOTRO" een familie maken. Je kunt trouwen, en kinderen adopteren. Die kinderen zijn natuurlijk andere spelers. Zo kun je een stamboom creëren, met je eigen biografieën. Daarnaast is het beeld wat men heeft van The Shire natuurlijk belangrijk. Men ziet dit (mede door de films ook) als een gezellige plaats waar Hobbits op tafel dansen, drinken, pijptabak roken en muziek maken. Dit kan ook allemaal in ons spel. Zo kun je bijvoorbeeld een muziek instrument leren spelen, een bandje vormen met andere spelers, en optreden op diverse feesten. Het samenkomen van spelers staat dus echt centraal in dit spel.

Bas: Je kunt titels verdienen in dit spel. Leg eens uit?
Jurrie: We wilden de speler echt dingen laten verdienen. Dingen waar hij trots op kan zijn. Dus hebben we de titels toegevoegd. Misschien herinner je je nog uit de film dat Pippin ineens Pippin: Guard of the Citadel wordt genoemd. Dit is in feite zijn titel. In ons spel kun je vele, vele titels verdienen. Deze komen achter je naam te staan, zodat andere spelers meteen kunnen zien wat jij bereikt hebt. Je kunt ze allemaal verdienen, en zelf beslissen welke achter je naam moet staan. Ben jij meer trots op het feit dat je in the Shire 80 wolven dood gemaakt hebt dan dat je een grote veldslag hebt overleeft, dan zet je dus de wolven titel achter je naam, al maakt de andere natuurlijk veel meer indruk op andere spelers.

Bas: Zijn er mounts aanwezig? Zoja, wanneer kunnen we daar gebruik van maken?
Jurrie: De wereld van Middle-Earth is natuurlijk veel te groot om alles te voet af te leggen. Daarom zijn er mounts. Paarden bijvoorbeeld. Deze zul je kunnen krijgen vanaf het moment dat je level 40 bent geworden. Verder zijn er in steden stallen te vinden. Via deze stallen kun je snel tussen steden reizen.

Bas: Wat is het hoogst haalbare level?
Jurrie: Op het moment kan de speler tot level 50 gaan.

Bas: Updates? Add-ons?
Jurrie: Ja, we luisteren zeer goed naar onze community. Dit hebben we ook gedaan in de vier jaar dat het spel in ontwikkeling is. Onze forums werden nauwlettend in de gaten gehouden. En dat blijven we doen. Natuurlijk komt er meer content aan in de vorm van downloads, dat moet wel bij een spel als dit. Over add-ons is verder nog geen aankondiging gedaan.

Bas: Klinkt allemaal zeer goed. One game to rule them all?
Jurrie: One game to rule them all!

Na dit interview kreeg ik alleen maar meer en meer zin in het spelen met mijn Hobbit. Moro zou zich een weg banen door het land van Middle-Earth, grootse ondernemingen aangaan, en vrienden maken met duizenden spelers. Maar ik mocht nog niet spelen, nee, ik moest naar een presentatie. Een presentatie in een kapel, naast het grote kasteel. Onder het genot van een drankje en een hapje werd het spel uit de doeken gedaan en kregen we high-end content te zien. Wat in het Nederlands niet meer betekend dan dingen te zien krijgen vanaf level 40. Ik kan je zeggen, wow! (Ik laat het woordgrapje even voor wat het is). Ik zag steden die tot de grond aan het afbranden waren, grote kastelen bezet door de Nazgul, een dwerg met een grote bijl en een prachtig landschap, geteisterd door het kwaad. Dat kwaad wat wij gaan bestrijden. Dat kwaad wat wij gaan uitroeien. Frodo heeft ons nodig!

Middle-Earth heeft ons nodig!

Na de presentatie lopen Mieke (degene die de foto's gemaakt heeft) en ik nog even rond op de Elf Fantasy Fair, bijkomend van wat we net gezien hebben. De Hobbit Burger is goed gevallen, de presentatie was goed, en het spel is vet. Een geslaagde dag? Nog niet! Ik wil nog even met het spel aan de slag. Terug naar de stand, terug naar de laptops, terug naar Middle-Earth! Mijn kleine Hobbit tegen de grote wereld. Een klein mannetje met grootse ambities. Een klein mannetje in een grootse game.

Maar dan rest mij nog eigenlijk één ding. Is Lord of the Rings: Shadows of Angmar een goede reden om World of Warcraft te laten liggen? Om in Azeroth de boot naar Middle-Earth te pakken? Nu is dit natuurlijk een vraag die je aan jezelf moet stellen. Heb je al niets met Lord of the Rings, dan zal de impact natuurlijk een stuk minder zijn. Persoonlijk heb ik een enkeltje Middle-Earth geboekt, en vertoef ik daar alweer enkele dagen. Azeroth kende ik wel na twee jaar, ik wil een nieuw avontuur. Een groot avontuur, met mijn kleine man. Een avontuur zoals dat van Frodo, Pippin, Aragorn en Gandalf. Een avontuur wat me weer honderden uren zal kosten. Een avontuur waar ik het nog lang over zal hebben. There and Back again, a Hobbit tale, by Bas van Dun!

• login of registreer om te reageren