Je leest er vaak over, het adventure-genre. Het genre dat helemaal dood gebloed lijkt te zijn. Het genre dat vroeger door grote bedrijven voorzien werd van fantastische games. Mijn gedachten dwalen meteen richting de stallen van LucasArts. Monkey Island, Day of the Tentacle, Grim Fandango en al die andere toppers. Maar weet je, het genre is helemaal niet dood. Sterker nog, ik heb in de laatste maanden meer adventures gereviewd dan in de jaren daarvoor!

A Twist of Fate is het derde deel in de Runaway serie. In 2003 verscheel ‘A Road Adventure’ waarna in 2007 ‘Dream of the Turtle’ verscheen. Dat tweede deel werd door menig fan van het eerste deel gezien als een slecht vervolg waardoor de ontwikkelaar met A Twist of Fate zich meteen weer van de beste kant moet laten zien. En dat doen ze. Voor hen die vorige delen hebben gespeeld maar ook voor hen die, net zoals ik, nog nooit van de gehele serie gehoord hadden. Geloof het of niet maar dit derde deel is een goede om mee te beginnen. Wanneer de game begint, zien we Brian terecht staan in New York voor een moord welke gepleegd is in de voorgaande game. Brian lijkt niets van de moord te weten, hij herinnert zich zelfs niet meer dat hij de persoon in kwestie om heeft gelegd. Brian vervolgt zijn weg naar het Happy Dale Sanatorium waar gekeken gaat worden in hoeverre hij misschien doorgedraaid is in zijn hoofd. Daarna zien we dat er ‘s nachts een telefoon staat te rinkelen. Er is een ongeluk gebeurd bij Happy Dale. Brian Basco is dood…?

We zien Brians vriendin Gina huilen terwijl ze de begrafenis van Brian bijwoont. Op dat moment wordt ze gebeld, door Brian! Hij lijkt zijn dood in scene te hebben gezet om te ontsnappen, maar zit wel in de kist die momenteel begraven gaat worden. Het is nu aan jou als speler en Gina om Brian levend uit de kist te krijgen. En daar is waar het echte avontuur begint!

In zes hoofdstukken zul je als speler Brian en Gina onder de knoppen krijgen. Hun avonturen vinden echter niet in dezelfde tijdzone plaats. Soms speel je in het nu, soms in het verleden. Met beide avonturen kom je er natuurlijk achter wat er nu echt op dat eiland is gebeurd rondom de moord waar we het eerder over hadden. Hoewel dit misschien heel erg als de serie Lost klinkt, zorgt deze opzet er wel voor dat je dus beide voorgaande games niet gespeeld hoeft te hebben om het gehele verhaal tot je te krijgen. En om hier dieper op dat verhaal in te gaan is natuurlijk meer dan zonde. Het is je doel in een adventure om dat verhaal helemaal tot op de bodem uit de game te trekken. Het is daarom dat we het daar dus niet over gaan hebben. Maar weet wel, een verhaal dat leuk in elkaar zit en op sommige ogenblikken flinke plottwisten weet te genereren ligt voor je klaar.

Een adventure speel je voor de belevenis. Denk eens terug aan die Monkey Island games bijvoorbeeld. Misschien heb je ze vroeger eens gespeeld of heb je pasgeleden nog de HD remake zitten spelen. De sfeer van de game, de manier waarop je verder gaat in het verhaal en zelfs de humor zijn perfecte redenen om het spel tot een goed einde te brengen. Runaway liet me steeds terugkeren omdat ik het mysterie op wilde lossen. Maar ook door de manier waarop de game gepresenteerd wordt. De game is niet 2D, maar ook niet 3D. Het hangt er net tussenin en brengt de speler leuke, cartoony beelden. De achtergronden ogen prachtig, of het nu een begraafplaats is of de ruwe straten van New York. Wat wel jammer is, is dat de game behoorlijk statisch is. Characters bewegen enorm weinig en achtergronden lijken niet echt tot leven te komen. Dit wordt enigszins door de prachtige vormgeving vergeven maar toch willen we meer. Monkey Island deed dat al die jaren geleden immers ook al.

Toch, ondanks deze minpunten heb ik me tijdens het spelen van de game behoorlijk vermaakt. De gameplay die de game biedt, zit solide in elkaar en vertelt het verhaal op een goede manier. Omdat elk hoofdstuk in een eigen gebied afspeelt, lijkt de game steeds van sfeer te veranderen en heb je nooit last van verveling. De uitdagingen worden trouwens ook steeds pittiger waardoor je vaker dan eens behoorlijk na zit te denken over datgene dat je over het hoofd hebt gezien. En daar spelen we games in dit genre toch voor?

Denk nu niet dat deze adventure de nieuwe heilige graal is in het genre. Dat is het echt niet. De kwaliteit van een LucasArts game van weleer wordt helaas nooit gehaald. Maar dit betekent niet dat je geen plezier hebt van voor tot eind. Want dat, dat is wel aanwezig!

• login of registreer om te reageren