Twaalf jaar geleden bracht Blizzard een Real Time Strategy game op de markt die voor het eerst niets te maken had met de Orcs uit Warcraft. Gamers gaven StarCraft dan ook al snel de nickname Orcs in Space, aangezien Blizzard eigenlijk gewoon bij Warcraft had moeten blijven. Maar toen kwam het moment dat de gamers de game op hun PC konden installeren. Geschiedenis werd geschreven.

Dat StarCraft populairder werd dan dat Blizzard ooit had kunnen voorspellen is inmiddels algemeen bekend. De game zorgde bijna eigenhandig voor de gehele e-Sports branche en is vooral in Korea groter dan wat ook. Hele tv-zenders zijn opgericht om vierentwintig uur per dag matches uit de game uit te zenden en de merchandising daar is groter dan die van Disney. De druk was bij Blizzard dus automatisch enorm hoog toen besloten werd een vervolg te maken.

Ik ben een echte console gamer. Ik speel al mijn games lekker onderuitgezakt op de bank op een gigantisch HD scherm. Toch is er één bedrijf dat mij steeds weer terug weet te trekken naar de PC. De games van Blizzard hebben een enorme aantrekkingskracht omdat je, wanneer je aan zo’n game begint, weet dat je kwalitatief het beste van het beste kunt verwachten. Mijn level tachtig karakters in World of Warcraft kunnen daar vast, na duizenden speeluren, goed over mee praten. Ook voor StarCraft II heb ik mijn consoles gelaten voor wat ze zijn en ben ik niet meer achter de PC uit te branden.

StarCraft II: Wings of Liberty focust zich in de verhalende stand op de Terrans, ofwel de mensheid. Blizzard heeft gekozen om zich te richten op één campagne in plaats van de standaard campagnes voor elk ras dat aanwezig is. De Protoss en Zerg krijgen hun campagne in latere StarCraft II releases, te weten StarCraft II: Heart of the Swarm (Zerg) en StarCraft II: Legacy of the Void (Protoss). De reden dat Blizzard dit gedaan heeft, is omdat ze de nadruk meer dan ooit in een RTS op het verhaal wilden leggen. Met tien leveltjes per ras ging dat niet lukken. Nu speel je negenentwintig verschillende missies vanuit het oogpunt van de Terrans. Het verhaal rond Jim Raynor wordt door middel van de prachtige CG filmpjes aan je verteld, maar ook door in-game filmpjes waar je U tegen zegt. Zelfs tijdens de vele missies gaat het verhaal door. Waar je in veel andere RTS games tussen de missies door het verhaal voorgeschoteld krijgt, heeft Blizzard besloten het verhaal door de gameplay te gooien. En geloof me, hierdoor worden de missies spannender dan ooit!

Wat Blizzard ook goed doet, is de afwisseling in missies. Elke missie heeft zijn eigen ding, waardoor het nooit aanvoelt alsof je een missie eerder speelde. Natuurlijk staat het basis bouwen, mineralen binnen halen en je leger uitbreiden centraal, maar daar omheen gebeurt van alles. Denk eens aan een missie waarbij de map om de vijf minuten vol met lava stroomt. Een snelle aanval kan dus resulteren in je leger dat compleet afgemaakt wordt door de hete stroom. Je denkwijze past zich aan, je tactieken moeten anders. Even later loop je weer met enkele units alles en iedereen op de map af te knallen. Zonder dat je een basis hebt om nieuwe units te trainen. Een frontale aanval is zelfmoord, toch maar achterom? Elke missie is anders, voelt fris aan en zet je aan tot het steeds opnieuw uitdenken van je aanval. Hierdoor blijft de game interessant, fris en enorm uitdagend.

Eerder hadden we het al over het verhaal. Maar wat een flink pluspunt is, is het feit dat jij je eigen verhaal kunt vertellen. Het begin en het einde van het verhaal zijn door Blizzard vastgelegd, de weg daar naartoe is geheel aan jou. Je krijgt steeds de keuze uit verschillende missies die je kunt accepteren. Elke missie is anders en elke missie heeft zijn eigen rewards. Hierdoor is de ene missie misschien makkelijker, maar is de andere missie beter omdat de reward meer bij jouw speelstijl past. Krijg je na het spelen van de ene missie een flink geldbedrag (komen we zo op terug) en extra research punten, misschien geeft de andere missie je wel minder geld maar wel een nieuwe unit die vanaf dat moment in de gehele game gebruikt kan worden. Ga je voor de unit of het geld en research? Natuurlijk betekent het niet dat, wanneer je voor het geld gaat, de game niet meer uit te spelen is omdat je die unit mist, maar de game kan er wel net wat moeilijker door worden. Nee, net als het eerste StarCraft is StarCraft II perfect in balans. Elke unit heeft zijn voor- en nadelen waardoor hij sterker is tegen unit A maar het aflegt tegen unit B. Paper rock scissors! Het is een van de redenen dat we zolang op de game hebben moeten wachten. De balans moest perfect zijn, en dat is Blizzard gelukt!

Tussen de missies door kun je aan boord van de Hyperion, het ruimteschip van Raynor, jezelf flink vermaken door met de vele personages aan boord te praten, te luisteren naar klassiekers op de radio (denk aan Freebird, Sweet Home Alabama en A shotgun, a Zerg and you), kijken naar de vele nieuwsuitzendingen op tv of een potje Lost Viking spelen op de arcadekast. Ook is het mogelijk om met je verdiende geld je units te voorzien van upgrades. Meer health, sterkere wapens. Ook hier is je eigen speelstijl weer te bepalen. Ga je voor de brute kracht of ga je voor meer health zodat je het langer uithoudt? Of stuur je gewoon een medic mee op pad zodat de health upgrade niet nodig is? Het is aan jou! Ook kun je met je hard verdiende geld mercenaries inhuren die je tijdens de vele gevechten kunnen helpen.

Minstens zo interessant is de multiplayer van de game. Velen zullen de game blind kopen en heel de singleplayer nooit aanraken. Of je nu tegen een wildvreemde knakker uit Duitsland speelt of tegen een echte vriend van je, een online potje StarCraft II heeft dezelfde perfecte balans in zich zitten als in de singleplayer. Online heb je de beschikking over de drie facties. Jawel, online kun je dus ook met de Protoss en Zerg spelen. Met heuse competities vanuit Blizzard zelf worden al je statistieken bijgehouden en speel je door een perfect matchmaking systeem altijd tegen iemand die ongeveer net zo goed is als jijzelf. Wees dus niet bang dat je meteen die pro gamer uit Korea tegenkomt. 1 vs. 1 is natuurlijk leuk, maar wanneer de game je een 4 vs. 4 map geeft, gaan alle remmen los. Stel jij je defensief op en trek je de aanvaller naar je toe zodat je drie medespelers de onbeschermde basis met de grond gelijk kunnen maken, of val je liever zelf aan? Teamwork is een must. De units hoef je niet te unlocken zoals in de singleplayer. Dat zou natuurlijk oneerlijk zijn. Nee, de gehele techtree staat meteen voor je klaar.

Online moet StarCraft II: Wings of Liberty perfect zijn. Blizzard kan het zich niet veroorloven om de naam ten grabbel te gooien en beseft dat maar al te goed. Het is daarom goed om te zien dat er net zoveel liefde in de online stand te vinden is als in de offline stand. Er is enorm veel te doen, enorm veel te beleven, en door het bijleveren van de eigen map-editor zorgt Blizzard ervoor dat de game nooit zonder content komt te zitten. De online community is hard bezig met nieuwe maps die allemaal binnen te halen zijn. Er zijn zelfs hele modi terug te vinden die zich helemaal niet meer in het RTS genre afspelen. Door de integratie van Battle.net, de online gaming sevice van Blizzard, is het spelen met vrienden makkelijker dan ooit. Door je vrienden via hun real ID (e-mail adres) toe te voegen, kun je ze altijd te woord staan. Zelfs als jij in StarCraft II zit en je vriend de daily Heroic aan het doen is in World of Warcraft. Met een druk op de knop nodig je hem uit voor een potje StarCraft II en binnen een mum van tijd is hij op je server te vinden.

Grafisch is StarCraft top notch. Het oogt enorm Blizzard, het speelt enorm Blizzard. De felle kleuren knallen van je scherm en de besturing is simpel genoeg gehouden om ook de niet-RTS spelers eens een potje te kunnen laten spelen. Binnen tien minuten kun je als RTS-leek flink vooruit met de game. Dit doordat de moeilijkheidsgraad in vier standen in is te stellen. Voor ervaren spelers is er een extra uitdaging aan de game toegevoegd in de vorm van achievements. Haal dat ene level eens op de Brutal stand zonder een gebouw te verliezen, knal vijf units af met één unit van jezelf zonder hem te laten sterven of speel eens een gehele missie uit zonder je muis te gebruiken…

Blizzard levert met StarCraft II niet alleen een briljante RTS af, ze levert ook een RTS die enorm speelbaar is voor iedereen en vooral erg leuk is om te spelen. StarCraft II is leuk. Het verhaal zit goed in elkaar, de humor is fantastisch en de referenties naar andere games (een night elf stripper!) en films zorgen vaker dan eens voor een glimlach op je gezicht. Met genoeg content om de game weer twaalf jaar te spelen raad ik de game aan iedereen aan. Twaalf jaar speelbaar, of tenminste tot StarCraft II: Heart of the Swarm uitkomt.

• login of registreer om te reageren