Zombies zijn de nieuwe Tweede Wereldoorlog. Waar jaren geleden veel games plaatsvonden in de tijd dat Hitler de baas van de wereld probeerde te zijn, lijken nu veel games de zombies te omarmen. Van Left 4 Dead tot Dead Rising, van Red Dead Redemption tot zelfs de Call of Duty games. Trapped Dead is een zombie survival horror, tenminste, dat staat op het hoesje.

Trapped Dead is een spel waarin de zombies niet alleen op zoek zijn naar hersens, ook jij moet je hersens goed gebruiken om te ontsnappen aan deze hongerige ondoden. En interessante mix tussen de presentatie van de game en tactisch denken zorgt voor een frisse wind in het zombiegenre. Je voelt tijdens het spelen meteen dat de ontwikkelaar aan de game is begonnen omdat het zelf zombiefans zijn. De horroriconen zijn met liefde opnieuw tot leven gewekt en dat spat van het scherm. Het voelt een beetje aan als die zombiefilms uit de jaren zeventig en tachtig. De Living Dead films zeg maar, films waarin zombies nog niet aan het rennen waren maar nog als langzame moordlustige vreetzakken achter je aan slenterden.

De manier waarop de ontwikkelaar de actie in beeld weet te brengen deed me vaker dan eens denken aan een stripboek. Tussenfilmpjes lijken op bewegende comicbookplaatjes. Waar ik eerder in een review van Ghostbusters: Sanctum of Slime aangaf dat dit stijltje helemaal niet in de game paste, lijkt het hier redelijk op zijn plaats. Het is de keuze van het designteam geweest om het redelijk simpel te houden, maar daar ligt net de kracht. Het hoeft in een game als deze niet in de meest mooie graphics ooit aan je voorbij te trekken. Dit doet wat het moet doen, op een goede manier.

Het verhaal dat Trapped Dead de speler voor wil leggen is enorm standaard en heb je al vaak aan je voorbij zien komen. Twee karakters komen zonder benzine te staan en vinden moeizaam hun weg naar een tankstation. Op dat moment komen ze er achter dat heel de wereld naar de klote is en haar inwonersaantal flink achteruit is gegaan. Het probleem is echter dat de doden niet dood blijven: nee, ze komen terug als de standaard slome zombies die maar één doel hebben, en dat is het eten van het vlees van de levenden. Gelukkig weet de ontwikkelaar wat zombies eng maakt. Eén zombie is helemaal niet eng en vormt totaal geen dreiging. Honderden zombies tegelijk zorgt voor een heel ander scenario. Nu is het rennen voor je leven, mits dat leven je lief is.

De insteek is dat de zombies je daadwerkelijk kunnen verwonden tijdens je tocht om te overleven. Door met hun klauwen een stuk huid van je lichaam af te scheuren, of door je gewoon in je nek te bijten, zul je verwond raken. Waar in andere zombiegames hierdoor je levensbalkje kleiner zal worden, speelt Trapped Dead verder met het idee. Wanneer er een stuk vlees mist zul je flink wat bloed verliezen. Niet alleen kan dit er voor zorgen dat je als speler doodbloed, ook zal het verloren bloed meer zombies aantrekken. Door alleen weg te rennen red je het ook niet. De harde voetstappen maken meer geluid dan wanneer je normaal loopt en ook dat kan grote groepen zombies aantrekken. Tactische beslissingen die je moet maken in een fractie van een seconde maken de game spannend.

Wat je wel in leven kan houden is het gebruik van de diverse wapens die de game rijk is. Natuurlijk zijn deze onder te verdelen in verschillende categorieën. Zo zijn er de wapens waarmee je een zombie heerlijk hard tegen zijn ondode hoofd kan slaan. Daarnaast heb je de standaard pistolen en voor op de langere afstand heb je verschillende wapens die je kunt gooien. Interessanter zijn de vallen, oftewel de 'traps' waar de game zijn naam aan te danken heeft. Door de gehele game heen kun je zombies naar bepaalde plekken lokken om ze daar door middel van een val bloederig om het leven te brengen. Denk bijvoorbeeld eens aan een zombie die in een autogarage onder een auto door loopt. De auto staat op een brug. Door een druk op de knop laat je die naar beneden komen. Wat volgt is een zombie die voor de volle honderd procent kapot gedrukt wordt door het gewicht van de auto. Bloedspetters, geschreeuw en een zombie minder. Op dit soort momenten verschijnt er een sadistische glimlach op je gezicht.

Ja, ik ben redelijk positief over deze game. Toch zijn er wel enkele dingen die me flink tegenstaan. Zo vind ik het erg jammer dat de game zo lineair is als een meetlat. Het enige doel dat je tijdens het spelen hebt is om van punt A naar punt B te komen. Levend, dat wel. Dit zorgde ervoor dat ik nooit eens ergens op onderzoek ging, nooit van het pad af ging om eens te kijken wat er om de hoek gebeurde. Nee, de game spoort je aan om zo snel maar tactisch mogelijk het einde te bereiken. Hierdoor ging de game na een tijdje een beetje repetitief aanvoelen. Daarnaast was het jammer om te zien dat de controls soms niet helemaal werken. Tijdens gevechten met zombies werden af en toe mijn commando’s niet uitgevoerd waardoor het personage ineens stil bleef staan, wachtend om opgegeten te worden. Ik hoop dat een toekomstige patch dit op kan lossen.

Trapped Dead is een onbekende game van een kleine ontwikkelaar. Geen big budget titel dus. Toch wist de game me van voor tot eind te boeien en speelde ik de game met veel plezier. De ontwikkelaar blijft enorm trouw aan de “originele zombie” en de liefde voor het horrorgenre spat van het scherm. Het is geen game die vol zit met Hollywoodactie, maar een game die het moet hebben van tergende, wrede beelden die onder je huid kunnen kruipen. En dat is precies wat een zombiegame moet doen.

• login of registreer om te reageren