Tussen al het geweld door van de games die net verschenen zijn of nog uit moeten komen, kreeg ik de vraag om Twisted Lands: Shadow Town te willen reviewen. Waarschijnlijk gaan er bij jou ook geen bellen rinkelen wanneer je de titel hoort, ook ik had geen idee wat ik er van moest verwachten.

Geloof me wanneer ik zeg dat ik moeite had om me aan deze game te wagen. Waarom? Heel simpel: Halo Reach. Dagelijks knal ik elk vrije uurtje online en de ranking stijgt en stijgt. Altijd zin in nog een potje, altijd klaar voor een nieuwe overwinning. En dan heb je weinig zin in een game die je totaal niet kent en je op het eerste gezicht niet echt overtuigt. Toch doe ik voor jullie een poging tot schrijven. Want een slechte game bleek Twisted Lands: Shadow Town niet te zijn.

Zombies. Slangen. Moorden. Dé ingrediënten die een mix opleveren die we terug vinden in Twisted Lands: Shadow Town, een zoek-het-verborgen-objecten-spel met een spannend verhalend sausje er overheen. Dit keer draait het allemaal niet om het oplossen van een enorm mysterie, het redden van de mensheid of zelfs de aarde voor een vernietiging te behoeden. Nee, dit keer zorg je er gewoon voor dat je je vrouw terug vind en je vervolgens veilig bent en blijft. Geen heldhaftige, gespierde man in de hoofdrol, het is eens wat anders.

Twisted Lands: Shadow Town bleek al snel een afwisselende game te zijn. Het spel oogt goed, kent veel detail en wisselt zijn omgevingen vaker dan eens af. Van een eng spookhuis naar een verlaten stad of cruise schip. Variatie is de sleutel. Het zoeken van de verborgen objecten die je nodig hebt om verder te komen, wisselt ook van vrij makkelijk tot flink uitdagend. Het verhaal loopt niet helemaal lekker maar houd wel constant het creepy sfeertje aan. En daar verdient de game dan ook een flink pluspunt voor.

Het grootste probleem waar ik tegen aan liep tijdens het spelen van Shadow Town was echter de speelduur. De game voelde aan alsof het bedoeld was om een korte game van twee uur te zijn die de ontwikkelaar een uur heeft weten te rekken. Daarnaast moet je tijdens het spelen naar mijn idee ook veel te vaak terug naar eerdere gebieden (soms de gehele spelwereld terug) om iets te halen. Dat je af en toe een stap terug moet om verder te komen, kan ik begrijpen, maar zo vaak, zo ver terug kwam eerder frustrerend op me over. En dat kan niet de bedoeling zijn geweest.
Het verhaal kent enkele gaten, maar weet tegen het einde toch goed bij elkaar te komen. De “held” is een diepzeeduiker die weinig op heeft met moraal en wetten. Als hij ergens geld mee kan verdienen, vindt hij het best. Of het nu legaal is of niet. Toch ga je tijdens het spel, wanneer je ziet hoe ver hij wil gaan om zijn Angel te redden, om hem geven. Een mooie karakterstudie die de ontwikkelaar hier toe heeft gepast. Hij deed me dan ook erg denken aan Han Solo. De klootzak die je uiteindelijk zelf wil zijn.

De minpunten die ik hier bespreek zijn misschien maar minimaal maar toch moeten ze genoemd worden. Neemt niet weg dat Twisted Lands: Shadow Town flink wat goede dingen met zich mee brengt. De manier waarop het verhaal aan je verteld wordt, ingame en tijdens korte filmpjes, is boeiend en geeft het verhaal net dat beetje meer mee. Het verhaal komt tot leven. Helaas is het tijdens diezelfde ingame momenten en tijdens de filmpjes wel zo dat de soundtrack vervelend op je over kan komen. De muziek begint af en toe te laat, stopt te vroeg of past niet helemaal lekker bij wat je ziet. En dat verpest af en toe de sfeer. Jammer.

Twisted Lands: Shadow Town is een leuke, onderhoudende game maar zal nooit een topper worden. Mensen die graag naar verborgen objecten zoeken, kunnen hier flink mee uit de voeten. Tenminste, voor een paar uurtjes.

• login of registreer om te reageren