Zoals velen hebben ook wij nu voor een aantal weken kunnen spelen met de multiplayer modus van Dawn of War 2. Vergeleken met het vorige deel zijn er flink wat verschillen op te merken. Daarnaast is het direct duidelijk dat Relic goed heeft gekeken naar hun vorige game Company of Heroes en wat deze nou zo leuk en interessant maakt. Naast deze multiplayer actie hebben we ook de mogelijkheid gekregen om een dikke drie uur met de singleplayer aan de slag te gaan. Onze bevindingen vind je hieronder.

Weeez got Company Bozzz! (Multiplayer)
Dawn of War 2 lijkt in de multiplayer modus bijzonder veel op Company of Heroes. Ook hier zul je punten over het veld moeten innemen en beschermen om je resources binnen te halen. Speel je niet offensief genoeg, kom je in de problemen omdat je te weinig resources binnen haalt, speel je te offensief dan heb je te weinig verdediging en ben je alles zo weer kwijt. Het is dus de bedoeling om zo actief mogelijk te spelen, zonder te veel risico te nemen. Hierom is dan ook het coversysteem een aangename toevoeging. Om toch met een laag aantal manschappen een punt goed te kunnen verdedigen, ga je gewoon achter een gebouw, muur of rots zitten om vanuit dat punt te schieten op alles wat jou kant op komt. Dit geeft je een flinke bonus in verdediging en met de juiste squads in actie zul je zeer veel kunnen tegenhouden zonder enig verlies te lijden.

In de game zit eigenlijk zo goed als geen base building. De enige gebouwen die te maken zijn, komen neer op turrets, healing stations en teleport arcs. Uiteindelijk zul je deze vooral gebruiken om de looptijd van je units naar de strijd te verkorten of een belangrijk resource punt te verdedigen.

In Dawn of War 2 heb je de keus uit vier verschillende rassen. De Space Marines, Orks, Eldar en Tyranids hebben ieder hun eigen commanders met speciale vaardigheden. Het verschil zit hem in bepaalde uitrusting en speciale krachten die je kunt gebruiken. Uiteindelijk zijn deze commanders in een aantal soorten te verdelen. Zo is er de sterke melee commander, de healer, de turrets en repair commander, de teleporter en de stealth commander. Elk ras heeft drie commanders waaruit je kunt kiezen en deze hebben allemaal dan ook een eigen speelstijl. Het verschil tussen de rassen zelf zit hem vooral in de kosten en de manier van spelen. Zo zijn Space Marines vrij duur in aanschaf en bestaan vaak uit kleine squads. De Orks daarintegen zijn vrij goedkoop en met velen. Zo zul je dus vooral moeten uitkijken bij veel Orks of extreem gepimpte Space Marines.

Rock, Paper, Scissors
De uiteindelijke tactiek in Dawn of War 2 komt vooral vanwege het bekende steen, papier, schaar spelletje. Elke unit heeft weer een counter unit en valt met de juiste middelen relatief simpel uit te schakelen. Er zit echter een flinke kanttekening aan deze strategie. Het is namelijk mogelijk om je eenheden met speciale krachten of wapens uit te rusten. Hierbij kan het dus zo zijn dat met de juiste keuzes en timing je alsnog als schaar een steen helemaal klein kan krijgen. Nou was het al mogelijk in de Company of Heroes games om granaten en mijnen te gebruiken om toch bestand te zijn tegen tanks en ander militair gespuis. Echter zitten er in Dawn of War 2 ook dingen als powerfields, teleports, powerfists en andere handige krachten of uitrustingen. Zo staan melee strijders normaal gesproken redelijk machteloos tegenover een turret of een squad met suppressive fire. Echter kun je met een juist getimede teleport of sprong zo voorbij het schietveld komen van de turret. Voordat de vijand het zich realiseert, sta je achter hem en maak je korte metten met dat gespuis. Waar je in eerste instantie dus geen schijn van kans maakt, weet je nu met wat timing zo de overhand te krijgen in het spel. En dit is wat Dawn of War 2 nu zo leuk maakt. Je moet overal op letten en vooral overal op voorbereid zijn. Wees altijd op je hoede en zorg ervoor dat je overal klaar voor bent. Uiteindelijk draait alles op pure tactiek. Ik heb zelf al genoeg matches gespeeld waarbij het er op leek dat ik echt niet zou gaan winnen met mijn team. Echter door gericht aan te vallen met de juiste units kon ik de tanks van de tegenstander binnen een mum van tijd opblazen.

Capture the flag
Een normale multiplayer match draait om drie resources. Zo is er power, requisition points en victory points. Elk team begint met vijfhonderd punten. Deze gaan naar beneden zodra de tegenstander een meerderheid van de victory points in bezit heeft. Staat het gelijk dan staan de punten stil. Gezien het feit dat de multiplayer maps drie victory points hebben, is het de bedoeling om minimaal twee van deze in bezit te hebben en te verdedigen. Zo zal het op zijn minst 2-1 staan en verliest de tegenstander elke twee seconden één punt. Uiteindelijk gaat dit door totdat alle punten van één team op zijn. Om een victory point over te nemen, zul je met een squad bij de toren moeten staan om de vlag te hijsen of eerst de vijandelijke vlag neer te halen. Dit kost wat tijd en geeft de verdediging daardoor tijd om terug te slaan. Het is dus niet alleen maar tikkertje spelen. Daarnaast kan het een tactische overweging zijn om in het begin de victory points even met rust te laten. Je zou er immers ook prima voor kunnen kiezen om eerst de resources te veroveren die er voor zorgen dat je een groter en sterker leger aan kunt maken. Uiteraard zul je daarvoor wel wat punten moeten inleveren. Allemaal keuzes met consequenties die je moet overwegen tijdens het spelen.

Aaaaaaaaaand Action! (Singleplayer)
In de singleplayer kan je alleen maar aan de slag gaan met de Space Marines. Jij speelt een nieuwe commander die nog een hoop te leren heeft maar toch al wat af weet van het hakken van Orks. Gedurende de eerste missies kom je een aantal kameraden tegen die wel samen met jou de strijd aan willen gaan. Samen met maximaal vier squads zul je een totaal van vierenvijftig missies kunnen spelen. Echter hangt het er hevig van af hoe goed je speelt, of je deze ook daadwerkelijk allemaal tegenkomt. Per dag kun je namelijk maar één maal met een droppod naar beneden zoeven om een missie uit te voeren. Dit kan zowel het verdedigen van een eerder gewonnen post zijn, als het aanvallen van een nieuwe wereld of landstuk. Speel je de game zowel snel als goed, dan krijg je de mogelijkheid om nog twee keer per dag extra met een droppod op pad te gaan. Gezien het feit dat sommige missies verlopen na een aantal dagen is het dus van belang je best te doen. Bij elke geslaagde missie krijg je een reward in de vorm van een item. Dit kan zowel nieuwe armor voor een squad zijn, als een nieuw wapen. Daarnaast zijn er nog een aantal accessoires te krijgen. Dit zijn onder andere granaten, powerfields, turrets en andere handige items. Naast het kunnen aankleden van je squads krijg je ook XP. Met voldoende XP stijg je een level en kun je een tweetal punten steken in een aantal eigenschappen van een squad. Met een bepaald aantal punten in de eigenschappen krijg je weer nieuwe abilities en mogelijkheden tot andere wapens of uitrusting. Omdat je maar met vier squads per missie op pad kan, zal je slim moeten kiezen wie je mee neemt. Immers zijn sommige vijanden vooral niet goed bestand tegen bepaalde wapens of acties. Een missie bestaat veelal uit het vernietigen van zoveel mogelijk vijanden en het verslaan van een baas. Je zal of een nieuw stuk land moeten overnemen en ontdekken of een oud stuk basis moeten verdedigen tegen een invasie. In beide gevallen kom je een baas tegen die flink wat sterker is dan de gemiddelde squad.

We hebben onderhand genoeg met de game kunnen spelen om te weten dat het best goed gaat komen met Dawn of War 2. De multiplayer zit vol met actie en de singleplayer heeft genoeg verhaal om te boeien en niet te veel om je mee lastig te vallen. Met wat laatste aanpassingen en misschien wat extra multiplayer maps is deze game er zeker klaar voor.