Deze review heeft even op zich laten wachten. De reden waarom is simpel; Warhammer 40K - Dawn of War 2: Retribution is een game die je niet zomaar in een avondje doorspeelt. Vele uren zijn in het spelen van deze game geslopen. Wat begon als “een game spelen, puur voor de review”, veranderde snel in “een game spelen, verslavend als hij is”. Mijn excuses.

De derde Dawn of War 2, die dit keer onder de naam Retribution de winkels in is gevlogen, richt zich op een groot publiek. Aan de ene kant focust de game zich sterk op de fans die meer content willen hebben, terwijl de game aan de andere kant ook nieuwkomers naar zich toe probeert te trekken. De game ligt voor een relatief lage prijs in de winkel en is, tot mijn grote vreugde, een stand-alone uitbreiding. Dit betekent dat je de originele game niet in je bezit hoeft te hebben. Tactische opties, een enorme multiplayer en het plezier dat je altijd vanuit de Dawn of War games hebt gekregen. Dat is zeker niet mis.

De Dawn of War 2 serie heeft ons inmiddels een lang verhaal rondom de Space Marines voorgeschoteld. Echter, Retribution geeft je de keuze om aan de slag te gaan met diezelfde Space Marines, Tyrannids, Chaos, Orks, Eldar en de nieuwe Imperial Guard. Wanneer jij de factie van je keuze selecteert, staan er zestien missies voor je klaar. Elk van die missies is qua verhaalopbouw en missiestructuur slim geschreven. Precies zo dat het verhaal klopt voor welke groepering dan ook. De keuzevrijheid is enorm, al moet ik hier wel als kanttekening bij zetten dat het verhaal hierdoor zwakker is dan in voorgaande delen. In Retribution raak je niet gehecht aan je leger en kijk je al helemaal niet op tegen speciale karakters zoals dat in voorgaande delen het geval was. Misschien een gemis voor sommigen, misschien ook niet. Wat veel goedmaakt is de gameplay die bij het verhaal hoort. De game is net zo verslavend als zijn voorgangers. Ook al is het geen originele franchise meer, Dawn of War 2 voelt nog steeds aan als een verfrissende RTS. Het aanvallen van de vijand is vaak niet het belangrijkste punt dat op tafel ligt. Veel meer dan in concurrerende RTS-games ligt de focus in Retribution op het vinden van cover en het leren gebruiken van de omgeving. Daarnaast spat de actie van je scherm tijdens de vele, chaotische gevechten die mij soms terug deden denken aan StarCraft II.

Het feit dat je dit keer met meerdere rassen kunt spelen, zorgt ervoor dat je de game steeds opnieuw gaat spelen. Elk leger speelt net wat anders dan het voorgaande wat ervoor zorgt dat de missies steeds anders aanvoelen. Warhammer fans kunnen eindelijk aan de slag met hun favoriete ras. Na elke missie krijg je door jouw verdiende ervaringspunten om hero units te trainen of om betere gear aan te schaffen voor je troepen. Tactisch inzicht is hier een must. Het zorgt ervoor dat jij je speelwijze helemaal aan kan passen zoals je dat zelf zou willen. Elke gespeelde missie zorgt ervoor dat jij je leger weer beter kunt maken. Beter, sneller, sterker. Zo zorgde ik ervoor dat mijn hero unit alle ranged troops die in zijn buurt stonden een buff gaf die ervoor zorgde dat de kracht van hun wapens flink omhoog ging. Of denk eens aan een buff waardoor een gedeelte van je leger meer kogels van de tegenstander kan verdragen, waardoor anderen in je leger weer extra motivatie krijgen om beter terug te vechten. Het is in principe geen nieuw systeem. Het is wel een systeem dat keer op keer bewijst dat het werkt. Daarnaast zorgt het voor extra diepte in de game, meer keuzemogelijkheden en een grotere uitdaging. En dat willen we natuurlijk in een Warhammer game!

Waar ik persoonlijk van opkeek is het feit dat je in Retribution tijdens missies nieuwe units kunt krijgen. Nee, nog steeds gaan we niet aan de slag met het bouwen van een basis, dat wil ontwikkelaar Relic maar al te graag ontwijken. De keuze die voor je ligt is de keuze om je hero unit in te ruilen voor enkele andere units. Eén sterke unit kan je ruilen tegen enkele zwakkere. Is het een keuze die je ligt? Zijn enkele, zwakkere units op het moment belangrijker dan je hero? De keuze is klein maar heeft grote gevolgen. Het brengt weer extra tactische diepgang in de micromanagement-aspecten van Dawn of War 2. Ik zeg Dawn of War 2, ook al is Retribution een opzichzelfstaande uitbreiding. Dit omdat het meer geeft dan een gemiddelde add-on. Dit omdat Retribution geleverd wordt met Dawn of War 2’s volledige multiplayermode. Nu is Dawn of War 2 niet mijn favoriete strategiegame wanneer ik online wil spelen, maar ik kan begrijpen dat veel mensen dit spel vele, vele uren online achter elkaar zullen beleven. De online co-op mode Last Stand, waarin spelers met hun Hero unit golven vijanden achter elkaar om moeten brengen, is daarentegen puur genieten.

Warhammer 40K – Dawn of War 2: Retribution is een fantastische strategiegame geworden. Door de lage prijs wil ik de game niet alleen aan de fanbase aanraden maar ook aan hen die de serie nooit eerder in handen hebben gehad. De game laat zien dat oorlog mooi kan zijn en deed op sommige momenten denken aan Blizzard’s StarCraft II. En dat is een flink compliment!

• login of registreer om te reageren