Eigenlijk zou het wat te makkelijk zijn om er nu gelijk al over te beginnen. Anderzijds werden we er in de game er ook al binnen een kwartier mee geconfronteerd, dus het staat hier bovenaan op mijn aantekeningenlijstje. En dus zoemt het gelijk alweer rond in mijn hoofd en kan ik niks anders bedenken. Het vlees is te zwak. Dus de intro van deze preview luidt simpelweg: tieten.

The Witcher 2 begint bijna direct waar het eerste deel eindigde, en dus is de relatie tussen hoofdpersoon Geralt en zijn 'dinnetje Triss al aardig vergevorderd. Sterker nog, de game windt er geen doekjes om door ook Triss er geen doekjes om te laten winden en haar gelijk in volle glorie op het scherm te zetten. En de roodharige dame ziet er ook nog eens heel goed uit, dus hoewel we normaal gesproken nog geen cijfers geven tijdens het previewen van een game, krijgt The Witcher 2 al bij voorbaat een tien!

Maar nu even serieus, want The Witcher 2 is een serieuze game (waarin seks ook een serieuze rol speelt, overigens... maar nu genoeg over seks en seks enzo). In de laatste scène van deel 1 werd namelijk plotseling (spoiler alert...!) de koning van Geralt's rijk voor zijn eigen ogen vermoord, en de dader had net zulke ogen als Geralt. Had iemand van zijn eigen oude clan nou in koele bloede de koning vermoord? Met deze cliffhanger eindigde de game, dus dat er een tweede deel zou verschijnen dat was natuurlijk onvermijdelijk.

De game laat er geen gras over groeien, en de actie barst dan ook gelijk los. Geralt blijkt - om pas later gegeven redenen - gevangengenomen en ter dood veroordeeld te zijn, maar voordat het licht definitief uitgaat, wordt hij nog bezocht door een oude bekende. Na een al dan niet prettige wederkennismaking, die overigens mooi de nadruk legt op de keuzevrijheid in de game, wordt aan de hand van een viertal flashbacks eerst nog het kleine gat tussen deel 1 en deel 2 opgevuld. Hier nemen we gelijk al de touwtjes in handen. Natuurlijk willen we niet al te veel verklappen, maar wat al wel duidelijk is, is dat het verhaal al vanaf het begin van de game weer op volle kracht vooruit blaast.

Wat ook duidelijk is, is dat de game een flinke grafische overhaul heeft gehad: heb je een PC die nog minstens een béétje met zijn tijd mee is gegaan, dan staat je een visueel spektakel te wachten waar je u tegen zegt. Sommige levels spelen zich op zeer grote schaal af en maken indruk door de mooie vergezichten, maar ook in bijvoorbeeld de donkere, krappe, muffe riolen waar je je regelmatig een weg doorheen moet banen zijn erg mooi om te zien. Sowieso word je tijdens het spelen ook, duidelijk meer dan in het vorige deel,overgoten door cutscenes die je nog eens wat dichter bij de actie brengen en daarmee ook duidelijk de nieuwe graphics promoten.

Op veel fronten scoort de game dus sowieso al hoge ogen, maar wat de gameplay betreft zijn we er nog niet helemaal uit. Dat Geralt nog steeds niet kan springen komt soms wat suf over (bijvoorbeeld wanneer je bij een laag richeltje staat waar je graag af wil, maar toch even om moet lopen naar een trapje verderop), maar daar kunnen we wel mee leven. Nee, wat ons meer stoorde was de nog wat rommelige combat. Het getimede muisklik systeem uit het eerste deel is verdwenen, maar daarvoor in de plaats lijkt een soort ongecontroleerd buttonbash systeem te zijn geïntroduceerd. Hopelijk pakt dit in de uiteindelijke versie wat beter uit. De previewbuild kwam sowieso hier en daar nog wat rommelig over.

Ondanks de funky controls wist The Witcher 2 ons toch zéker te bekoren, dus we kunnen ons moeilijk voorstellen dat je een buil zal vallen aan deze game. Let er wel op dat je niet echt een intro hoeft te verwachten over de gebeurtenissen in deel 1; heb je de voorganger nog niet gespeeld, dan is het een goed idee om dat alsnog te doen, of om je anders op z'n minst even in te lezen in het verhaal dat daarin is verteld. Als extra kan je trouwens je savegames van de eerste game inladen, zodat keuzes die je daar hebt gemaakt ook nog hun uitwerking kunnen hebben in het nieuwe deel. Op naar een trilogie!

• login of registreer om te reageren