Begonnen in 2002, heeft de Dungeon Siege franchise een redelijke fanbase weten te bemachtigen. Het feit dat ongeveer negen jaar later alsnog het derde deel verschijnt, bewijst dit. Met zowel een nieuwe ontwikkelaar als een nieuwe uitgever is Dungeon Siege III de eerste Dungeon Siege game die ook naar de consoles komt. Zal dit de fanbase nog meer uitbreiden?

Het verhaal van Dungeon Siege III is redelijk standaard. Na de dood van de koning wordt het Legioen, een groep mensen die naar orde en veiligheid streven, van moord beschuldigd door het volk. Onder leiding van Jeyne Kassynder gaan zij in opstand tegen het Legioen, waarna zij genadeloos worden afgeslacht. Slechts een aantal afstammelingen overleven en jij bent er hier één van. Samen met andere overlevenden ben je van plan het Legioen weer te herbouwen. Tevens wil je een einde maken aan de corruptheid van vrouwe Kassynder.

Terwijl je dit verhaal volgt, word je geconfronteerd met een aantal belangrijke keuzes. In tegenstelling tot de meeste hedendaagse RPG’s hebben deze echter weinig invloed op het plot zelf; je maakt geen plotveranderende beslissingen. Voornamelijk de herspeelbaarheid van het spel lijdt hieronder. Wel bevorderend voor de herspeelbaarheid van Dungeon Siege III is de multiplayer. Het spel kan lokaal met twee spelers gespeeld worden en online met vier. De multiplayer co-op maakt gebruik van een handige ‘instant-play’ methode; spelers kunnen door een controller aan te sluiten meteen met de hoofdspeler meespelen. Medespelers zitten dus in de playthrough van de host, wat betekent dat de host degene is die belangrijke beslissingen maakt. Met meerdere spelers het spel spelen is echt een aanrader. Niet alleen omdat dat natuurlijk een stuk gezelliger is, maar ook omdat het een tactisch laagje aan het spel toevoegt.

Hoewel spelers dankzij het ‘hack and slash’ element het spel redelijk snel en hersenloos kunnen doorlopen, eisen de boss-battles namelijk wel aandacht. Typische boss-battles bestaan vaak uit een hoop ontwijkingen, helen en het goed gebruik maken van upgrades. Er zijn drie verschillende soorten upgrades: abilities, proficiencies en talents. Proficiencies zijn vaak een uitwerking van de abilities, terwijl talents meer over de algemeenheid van personages gaan. Samen bepalen deze upgrades je speelstijl. Nadelig aan het gevechtssysteem van Dungeon Siege III, is dat de speling met ruimte vaak wordt beperkt, doordat de meeste vijanden een afstandslimiet hebben. Wanneer je bijvoorbeeld een groot stuk terugdeinst, neigen je vijanden geregeld terug te keren naar hun territorium, in plaats van dat ze je achterna gaan.

Een groot nadeel van Dungeon Siege III is dat het spel weinig diepgang kent. Zoals gezegd is het verhaal erg standaard. Dat is echter niet het enige. Quests zouden een stuk origineler kunnen zijn en de motieven van personages zijn vaak onbekend. Neem personage Anjali als voorbeeld. Zij komt van een andere wereld, maar weet niet hoe het komt dat ze daar niet meer is. Hier wordt bar weinig mee gedaan in het spel. Ook gesprekken voelen tamelijk eentonig aan. Gespreksopties zijn vaak standaard en inhoudelijk hetzelfde. Daarnaast staan personages onnatuurlijk stil als ze praten en lijken ze geen gezichtsuitdrukkingen te kennen. Dat Dungeon Siege III ook niet sterk in zijn voice-overs staat, maakt het er niet beter op. Hoewel er ruim voldoende gebruik wordt gemaakt van intonaties, zijn deze vaak verkeerd ingezet en komen personages alsnog niet emotioneel over. Dit alles maakt het moeilijk om je echt betrokken te voelen bij het spel en zijn quests. Wel een sterk punt van het spel is de balans van quests. Sidequests zijn aanwezig, maar niet overdonderend, waardoor je het spel gewoon lekker doorspeelt zonder dat je, bij wijze van, uren in één dorpje blijft hangen omdat je niet je rug wil toekeren naar kreten om hulp.

Grafisch gezien is Dungeon Siege III een beetje verouderd. De typische fantasieomgevingen voelen standaard aan en het lijkt net alsof je een spel speelt dat al een aantal jaren oud is. Desalniettemin draait het bij Dungeon Siege niet om de graphics en is dit dus geen ramp. Wel storend is de invalshoek van de camera. Dungeon Siege III kent een perspectief van bovenaf, wat niet verandert kan worden. Dit zorgt ervoor dat je geen optimaal overzicht van het spel hebt. Zeker in co-op kan dit perspectief problematisch zijn. Ondanks de wat mindere grafische kwaliteit en de op z’n zachtst gezegd irritante camera-inval, is Dungeon Siege III wel erg sfeervol. De wereld leeft, en dat merk je. In de buitenwereld fluiten vogels en hoor je de wind waaien en het water stromen. Ook vuur hoor je geregeld knapperen. Je kan wel zeggen dat het geluid een grote bijdrage levert aan het spel, wat je ook meteen merkt wanneer je het spel opstart. Je wordt dan namelijk meteen verwelkomt door een mooi muziekje.

Dungeon Siege III voelt aan als een standaard Action-RPG. Het spel kent weinig diepgang en is grafisch niet van hoog niveau. Desondanks speelt het spel, mede dankzij de hack and slash stijl, erg soepel en is het erg verslavend. Helemaal als je vrienden het spel ook spelen.

• login of registreer om te reageren