Een duister verhaal, een nachtmerrie-wereld en een Pokémon setting. Zo kun je Folklore het beste samenvatten in een notendop. Klinkt saai hè? Maar dat is het niet…

Het verhaal van Folklore begint bij Ellen, één van de twee speelbare characters in de game. Zij ontvangt een brief van haar moeder. Op zich niks raars aan, toch? In dit geval wel: Ellen dacht namelijk dat haar moeder zeventien jaar eerder vermoord was in haar geboortedorp Doolin, wat in Ierland ligt. In de brief verzoekt haar moeder Ellen dringend om zo snel mogelijk terug te komen naar Doolin. Wanneer ze daar aankomt, ziet ze haar moeder nog net van een klif te pletter vallen. Ze wil antwoorden over haar moeders dood, en gaat op onderzoek uit.

In de tussentijd ontvangt Keats, het tweede speelbare personage, een telefoontje waarin een voor hem onbekende vrouw hem om hulp smeekt en vraagt om met spoed naar het Ierse dorpje Doolin te komen. Als journalist van een paranormaal magazine wekt dit zijn interesse wel, en hij besluit te gaan. Eenmaal in het dorpje aangekomen treft hij onderaan een klif een meisje aan dat helemaal overstuur is. Het meisje blijkt Ellen te heten. Ze heeft zojuist haar moeder te pletter zien vallen, dezelfde moeder als waarvan Keats zijn telefoontje kreeg. Zo komt het verhaal van de twee hoofdpersonen in Folklore bij elkaar.

Aan het begin van Folklore krijg je de keuze met welk character je de game gaat doorlopen; Ellen of Keats. Beide characters zullen dezelfde hoofdlijn volgen, maar toch zullen veel omgevingen verschillen of in andere volgorde gespeeld worden. Heb je genoeg van je character, dan kan je op elk gewenst moment in de game switchen naar de ander... Als je aan het begin je character gekozen hebt, start je met je character in het schilderachtige dorpje Doolin. Afhankelijk van met welk character je speelt, kom je op een bepaalde manier terecht in de Netherworld. Dit is een soort van tweede dimensie waar de doden heen gaan, maar waar ook een aantal vreemde monsters wonen: de Folks. Zowel Ellen als Keats kunnen in deze wereld met de doden praten en met de Folks vechten. Beiden willen achter de geest van de moeder van Ellen aan, om uit te zoeken hoe het verleden van Ellen in elkaar steekt. De Folks bieden echter aardige weerstand, ze houden niet zo van indringers in hun creepy wereldje. Gelukkig kun je de Folks dus aanvallen. Elke keer als je een aanval uitvoert, zie je de ziel van de Folk 'uittreden' en boven hem zweven. Normaal gesproken is deze ziel blauw. Het wordt echter pas leuk wanneer hij paars wordt. Dan is namelijk het moment gekomen waarop Yoshiki Okamoto, de man achter Folklore, zo trots is: de integratie van de SIXAXIS mogelijkheden van de PlayStation 3. Door het indrukken van de R1 knop lock je op één of meerdere zielen. Heb je dit gedaan, dan beweeg je de SIXAXIS omhoog en trek je hiermee de ziel uit de Folk. Wat je hieraan hebt? De Folks waarvan je de ziel gevangen hebt, kan je gebruiken om mee te vechten tegen Folks die je later in het spel tegenkomt. Elk van de ongeveer honderd Folks heeft zijn eigen unieke aanvalsmogelijkheden. Je kunt vier verschillende Folks tegelijk locken om mee aan te vallen. Naarmate de game vordert zul je steeds beter na moeten denken over welke gevangen Folk-zielen je tegelijk gebruikt om aan te vallen. Voila, daar is het Pokémon aspect.

Folklore is dus een heel aparte game. Dit beaamt Yoshiki Okamoto himself ook in een interview dat GameParty met hem had. Volgens hem is Folklore ontwikkeld met in het achterhoofd de Pokémon fans, die inmiddels wat ouder zijn geworden, en snakken naar wat volwassener gameplay. Ik moet bekennen dat hij zijn publiek lijkt te bereiken. Een aantal jaren geleden was ikzelf een fervent Pokémon-fan, en de games zelf mocht ik ook graag spelen (dit laatste is overigens onveranderd gebleven). Echter heb ik helemaal niks met Japanse games. Toch vond ik het een heel leuke ervaring om Folklore te spelen. Hoewel de stijl overduidelijk Japans is, is de gameplay toch erg toegankelijk. Het geheel ziet er mooi uit, speelt lekker weg en eindelijk wordt de SIXAXIS op een goede manier gebruikt. Dit deed gelijk de vraag bij mij opborrelen wat Okamoto vond van de mogelijkheden die de SIXAXIS biedt. Hierop vertelde hij mij dat de SIXAXIS tot veel meer in staat is dan wij allemaal denken… Interessant.

Folklore mag dan wel een game van Japanse origine zijn, ik ben er vrij zeker van dat Westerlingen deze game ook gaan omarmen. Het hele stijltje is heerlijk mysterieus, en het verhaal grijpt je gelijk aan. Daarnaast speelt alles heerlijk met de goede integratie van de SIXAXIS. Ik denk dat Folklore wel eens een onverwacht goede game kan gaan worden.

• login of registreer om te reageren