Grand slams zijn natuurlijk, voor tennisliefhebbers, de mooiste toernooien. Des te toffer dat EA een game maakt waarin deze vier hoofdtoernooien een centrale rol spelen. Want sta je in Grand Slam Tennis 2 niet op Wimbledon, dan sta je wel op de US Open. En ben je niet in Parijs te vinden, dan wel in Melbourne.

Tennisfans zijn afgelopen januari verwend met een prachtige Australian Open. Zowel bij het mannen- als vrouwentoernooi kregen we twee weken lang prachtig tennis op het hoogste niveau te zien. De finale tussen Djokovic en Nadal was toch wel de kers op de spreekwoordelijke taart en zeker naar het einde toe ontvouwde de wedstrijd zich als een zenuwslopende uitputtingslag. Toeschouwers van over de hele wereld zagen met eigen ogen hoe de langste grand slam-finale ooit uiteindelijk werd gewonnen door Novak Djokovic.

Tennis dus, een prachtig spelletje dat meer dan eens uitmondt in een spannende titanenstrijd. Of je de sport nou op het hoogste of op een lager niveau speelt, spanning is gegarandeerd. Bij tennisgames is dat vaak hetzelfde, maar natuurlijk niet altijd. Zo biedt de Top Spin-serie veel realisme en daardoor zijn die games vaak iets spannender dan de arcade-achtige Virtua Tennis-reeks. Maar beide spellen zijn interessant genoeg om lekker lang te spelen. EA probeert nu met een andere titel, Grand Slam Tennis 2 dus, opnieuw furore te maken en een plekje tussen bovenstaand tennisgeweld te veroveren.

Grand Slam Tennis 2 speelt in principe redelijk realistisch. Natuurlijk kun je met de verschillende knoppen (of je speelt met twee pookjes, dat kan ook) weer bepalen of je een bal met topspin of bijvoorbeeld met veel slice speelt. Lobjes, dropshots, diepe harde ballen; je kunt ze allemaal geven en binnen een paar minuten spelen ben je gewend aan de besturing en tover je een enorme diversiteit aan ballen uit je mouw. Dankzij de nauwkeurige besturing heb je al snel het gevoel dat je een goede controle hebt over de ballen die je slaat. Door harder te drukken sla je ballen dieper in het veld, terwijl je ze dus ook minder diep kunt slaan. Ook het variëren van de hoeken gaat uitermate precies. Wat dan wel weer jammer is, maar dit zie je overigens vaker in andere tennisgames, is dat ballen nauwelijks uitgaan. Als je een aantal uren speelt, kom je hooguit drie á vier ballen tegen die buiten de lijn vallen en dat haalt absoluut een beetje spanning in de game weg.

Wat de spanning ook een beetje vermindert, is dat de bal redelijk traag over het speelscherm lijkt te bewegen. Ondanks het feit dat het tempo van de game prima is, is het slaan van een zogenaamde hardhit ontzettend zeldzaam. Zelfs als je een bal exact goed timet en met volle kracht raakt, vliegt deze geregeld met een relatief slome gang naar de overkant. Ook het verschil in de te spelen ondergrond is te verwaarlozen. Of je nu op gravel of op hardcourt speelt, je merkt weinig verschil. Ballen reageren precies hetzelfde op de ondergrond en ook de bewegingen van je spelers reageren vrijwel identiek. Een gemiste kans.

Dat klinkt allemaal een beetje negatief, maar Grand Slam Tennis 2 is verder een heerlijke game voor tennisfans. De ietwat cartoony look zorgt voor een frisse, eigen smoel en maakt de game direct herkenbaar. Verder zien de spelers er natuurgetrouw uit en oogt het publiek lekker levendig. Ook het commentaar, van onder andere John McEnroe, maakt iedere wedstrijd een toffe bezigheid en dit alles bij elkaar houdt de ervaring lekker speels.

Nog toffer is de toevoeging van oude vedettes. Zo kun je onder andere spelen met Boris Becker, Pete Sampras en John McEnroe. Dit zijn slechts drie namen van oude bekenden, maar er zijn er veel meer, waaronder ook vrouwen. Voor de tennisfans is dit echt een feest van herkenning. Een ander feest van herkenning dat hieruit voortkomt is de mogelijkheid tot het spelen van klassieke wedstrijden. Zo kun je allerlei memorabele spelsituaties uit de rijke tennisgeschiedenis naspelen en iedere liefhebber van de sport zal opnieuw nagenieten van deze toch al als hoogtepunt bestempelde situaties.

Naast deze mode kun je natuurlijk ook aan de slag met een carrièremode. Zoals je gewend bent van een tennisgame, begin je weer onderaan de rankinglist op plaats honderd, en is het aan jou om jezelf op te werken naar positie één. Om dit te doen zul je moeten trainen en, nog belangrijker, toernooien winnen. Dit zijn voornamelijk grand slams, maar af en toe speel je ook wat kleinere toernooitjes. Ieder seizoen krijg je een aantal doelstelling en ook alle wedstrijden die je tennist zijn voorzien van een aantal kleinere challenges. Op die manier kun je sneller punten verdienen en allerlei spullen vrijspelen, variërend van kleding tot betere stats. De carrière wordt stapsgewijs, naarmate je langer doorspeelt, pittiger. Zo heb je een grote kans dat je in je eerste seizoen alle grand slams wint en ace na ace slaat, maar in seizoen twee en drie is dit al aanzienlijk lastiger. Het is misschien jammer dat het eerste seizoen zo kinderlijk eenvoudig is, maar vanaf het tweede seizoen krijg je flink meer uitdaging.

Online doet EA exact wat het moet doen, want Grand Slam Tennis 2 is voorzien van een prima multiplayer. Via ranked matches kun je stijgen en/of dalen wat betreft positie en dat zorgt voor een verslavende factor, waardoor je steeds opnieuw een match wilt spelen. Deze wedstrijden spelen soepel en, waar je tegenstander ook vandaan komt, volkomen zonder haperingen. We zijn, dankzij de vele sportgames van EA, niet anders gewend van hen, maar toch is het heerlijk om te ervaren dat ook deze game vlotte multiplayeractie biedt.

Grand Slam Tennis 2 is, los van een aantal schoonheidsfoutjes, een heerlijke game geworden. Af en toe voelt de game wat repetitief aan en zeker in het begin is het allemaal wat makkelijk. Maar als je bekijkt hoe uitgebreid de verschillende modi zijn, hoe heerlijk het is om je ballen precies te plaatsen waar jij dat wilt en hoe soepel het spel draait, ben je allang vergeten welke gebreken er zijn. Verplichte kost voor de tennisfans, maar ook voor sportliefhebbers een absolute aanrader.

• login of registreer om te reageren