WAUW! Ja, wauw ja, dat is het woord waarmee ik dit artikel open. Regelmatig zit ik bij een presentatie zonder al teveel verwachtingen, en ook van Eefje krijg ik vaak te horen dat ik niet zo enthousiast ben als zij weer eens de oren van m'n kop lult over een bepaalde game. Het komt dan ook zelden voor dat ik met open mond bij een presentatie zit te kwijlen voor een game. Vandaag had ik het wel, en het vele gekwijl vormde een heavy rain.

Heavy raaaaain
Wat begon als een vage tech demo is uitgegroeid tot een volwaardige game, een game die mij binnen een half uurtje al wist te overtuigen. Een gedurfde uitspraak, maar dit zou weleens de game of the year kunnen gaan worden. Ikzelf was in ieder geval instant fan. Heavy Rain is nieuw, het is niet de zoveelste shooter of platform game. Nee, hier draait het allemaal om emoties en het maken van keuzes. Van de makers van Fahrenheit.

Als journaliste zijnde ben je altijd op zoek naar de laatste nieuwtjes, en ons hoofdpersonage stuit op een zeer degelijk verhaal waarmee ze haar carrière waar kan maken. Recentelijk zijn er een hoop vrouwen vermist, en de verdachte is één of andere L. White. Ons hoofdpersonage weet het adres van de man te vinden, en nadat ze van haar motor afstapt besluit ze contact te zoeken met de verdachte. We kropen in het sexy lichaampje van de journaliste en lieten ons verrassen door de vele mogelijkheden en details die de game biedt, want damn, wat is dit spel meester zeg!

Nadat ze is afgestapt blijft de camera haar volgen naar de locatie waar je heen loopt. Met de rechter analoge stick draai je je hoofd, en met de linker analoge stick loopt ze vervolgens in de richting waar jij heen keek. Tof gedaan, zeker wanneer je te zien krijgt dat het hoofd niet het enige afzonderlijke lichaamsdeel is dat je kunt bewegen. Op het moment dat we namelijk brutaal de post doorzoeken van de verdachte, krijgen we namelijk de controle over de hand van de jongedame, om hem zelf naar de brieven te sturen. Niks bijzonders te vinden, maar tussen het afval vinden we een damesschoen die onder het bloed zit...

Bij de deur aangekomen krijg je de keus of je wilt kloppen of aanbellen, en ook roepen of er iemand thuis is is een oplossing. Helaas is er niemand thuis, en aan de achterkant vindt onze journaliste een open raam. Haar reputatie wordt natuurlijk van journaliste naar inbreekster verandert als men erachter komt dat ze inbreekt, en de keus is dan ook aan jou. Zoals de developer al zei gaan we inderdaad niet terug naar de motor om naar huis te rijden om vervolgens lui op de bank televisie te kijken. Eenmaal in het huis zien we pas hoeveel detail het spel ingame bevat.

We zagen op het menuscherm al een hoop emotie in de ogen van de journaliste. De ogen zijn motion captured en lijken zeer echt, wat erg indrukwekkend was om te zien. In het huis zien we weerspiegelingen in fotolijstjes, een heleboel kleine mooie details en noem zo maar op; een lust voor het oog. Terwijl je ervan zit te genieten stoot je bijna een glas om, en door op het juiste moment op een knop te drukken vang je deze op. Zo niet, dan heb je een spoor achtergelaten van je inbraak. Alles wat je doet en alle keuzes die je maakt, hebben invloed op het verloop van de game.

Na een tochtje door het huis gaat onze journaliste naar boven, en daar vindt ze iets vreselijks. Terwijl ze over de krakende vloer loopt begint ze iets smerigs te ruiken, en in de badkamer aangekomen weet ze wat het is. Het bad is gevuld met bloed en er ligt een rottende vrouw in, of nou ja, wat er van over is. L. White gaat van verdachte naar moordenaar, en de journaliste raakt langzaam maar zeker in paniek. In de kamer ernaast vindt ze alle vrouwen die vermist waren; opgezet als dode vogeltjes. Uitgehold en weer opgevuld met God mag weten wat. Te sick voor woorden, maar steeds vetter lijkt de game te worden.

De spanning is om te snijden wanneer L. White thuiskomt. Stel dat je het glas had laten vallen, dan had hij geweten dat er iets niet klopte. Het scherm wordt opgesplitst in twee verticale schermen. Links zien we L. White in actie terwijl rechts de journaliste haar ontsnapping plant. Er zijn twee mogelijkheden: White vindt je of White vindt je niet.

White vindt je niet
L. White komt thuis na een lange werkdag. De bank ziet er zeer uitnodigend uit en er schijnt een goede game op de televisie te komen vanavond. Nadat hij een biertje uit de koelkast heeft gepakt ploft hij neer op de bank en zet hij de televisie aan. Doordat de journaliste langzaam loopt heeft White niet in de gaten dat er een vreemdeling in zijn huis is.

Nee, hij is nog steeds lekker de game aan het kijken. Misschien dat hij nog even opstaat om een niet omgestoten glas wat verder op de tafel te zetten, voordat hij valt. Stel je voor dat hij op moet ruimen na een lange werkdag. No way in hell, White gaat lekker genieten van de game en daarna gaat hij eventjes naar zijn dead hookers, een etage hoger.

Terwijl hij van de game geniet heeft hij dus niet in de gaten dat de journaliste langs hem heen is geslopen en de schuur in is gegaan. Ze opent de schuurdeur en loopt naar haar motor. Ze start de motor, L. White kijkt haar misschien nog niets vermoedend na.

White vindt je wel
"Hey what the fuck?! Er ligt hier een kapot glas. Zou alles hier in huis wel oke zijn?", dat is het eerste dat L. White zich afvraagt na een lange werkdag. Nou ja, hij vindt het goed geweest, hij ruimt het straks wel op. Eerst tijd voor… TELEVISIE! Ah yeah! Nadat hij een biertje heeft gepakt hoort hij het gekraak van de vloer boven zich. Hij draait door, stel je voor dat iemand zijn geheime fetish kent. Hij stormt de trap op en doorzoekt het huis. De journaliste zit verstopt in de kledingkast, één van de vele verstopplaatsen die het huis rijk is. Onder het bed wordt ze dus niet gevonden, maar nadat White haar wél heeft gevonden, wordt ze hardhandig op het bed gegooid.

Met een paar snelle drukken op de Sixaxis ontwijkt de journaliste het mes waarmee White haar probeert neer te steken, en ze pakt een lamp om hem ermee te meppen. Vervolgens rent ze de trap af, en omdat ze onvoorzichtig is moet ze op tijd een knop indrukken om niet op haar gedetailleerde smoeltje te gaan. Het raam waar ze doorheen was gekomen zit op slot, en White gooit haar onverwachts het toilet op, waar hij haar alweer probeert te steken. Ze weet te ontsnappen, schopt de deur richting de garage open en ze ziet een kettingzaag. Nadat de garagedeur is geopend probeert ze de motor te starten, waar ze even over doet. White komt aangelopen met de kettingzaag…

Net op tijd weet de motor te starten en White loopt weer terug naar binnen. Een schot klinkt, en het laatste van L. White hebben we gezien.

Het moge duidelijk zijn dat Heavy Rain één en al spanning en sensatie gaat worden, gedipt in de meest hete graphicssaus ever. Het kan zijn dat ik me vergis, maar voor nu heb ik nog iets van fuck Killzone 2, want Sony heeft met Heavy Rain een troef in handen die vele malen interessanter is.

• login of registreer om te reageren