Iedereen heeft in zijn leven wel eens de drang gehad om de beste te willen zijn. Misschien wel de beste voetballer of de beste tennisser, of misschien wilde je gewoon het hoogste cijfer uit de klas halen. Ook Travis Touchdown, de hoofdrolspeler uit No More Heroes: Heroes' Paradise zou graag de beste willen zijn. Alleen dan wel in een ietwat minder gangbare bezigheid; Travis wil namelijk de beste zijn in het uitmoorden van mensen.

No More Heroes: Heroes' Paradise is een aparte game. Het spel ademt een geheel eigen sfeer in en is, alleen al aan haar uiterlijk, direct te herkennen. Maar zo 'eigen' is deze PS3-versie eigenlijk niet. Eerder verscheen precies ditzelfde spel namelijk al op de Wii. En met precies hetzelfde bedoel ik ook echt precies hetzelfde. Er zit geen enkel verschil tussen de twee games, behalve dan de controller. En eigenlijk is zelfs dat verschil te verwaarlozen, dankzij het feit dat je de PS3-versie met de Move controller kunt besturen.

Heroes' Paradise lijkt zo erg op de Wii-versie dat zelfs de framerate op precies dezelfde plekken in de game inkakt. En alle mensen die bekend zijn met de Wii-versie, weten dat de framerate dus flink dropt op het moment dat je met je motor door Santa Destroy begint te cruisen. Qua omgevingen doet de PS3-versie ook niks bijzonders. Lelijke, vierkante gebouwen, weinig en onscherpe textures en alles bij elkaar ontstijgt ook dit niet het niveau dat eerder op de Wii werd getoond.

Klinkt dus niet erg positief allemaal, en dat is het natuurlijk ook niet echt. Maar dat neemt niet weg dat ik me eigenlijk alsnog wel heb vermaakt met Heroes' Paradise. Want, laten we wel eerlijk zijn, de game blijft uniek en heeft ontzettend veel humor. De personages zijn leuk en hebben allemaal hun eigen rariteiten. Daarnaast is het verhaal apart en ook de tegenstanders die je voor je kiezen krijgt zijn op z'n zachtst gezegd vreemd. Vooral de eindbazen die je door de hele game tegenkomt zijn excentriek. Zo kom je een totaal gestoorde meid met een honkbalknuppel tegen, een doorgedraaide postbode en een oud vrouwtje dat ergens in haar winkelwagentje een gigantisch kanon heeft verstopt. Je hoort het al: de personages zijn grappig en gestoord tegelijk en daar schuilt dan ook de kracht van Heroes' Paradise.

Nog steeds erg tof, net als in de Wii-versie dus, zijn de finishing moves. Zoals altijd vecht je voornamelijk met je katana en is het de bedoeling je vijanden met dit zwaard om het leven te brengen. De laatste genadeklap gebeurt door een soort van quicktime-event, waarbij je in korte tijd de juiste richting op je controller moet indrukken. Als dit lukt, zul je in een soort slow motion zien hoe je tegenstanders hardhandig door worden gehakt, inclusief liters bloed (al wordt dit nooit een visueel spektakel). Je kunt deze manier van killen in principe bij alle tegenstanders toepassen. Over de tegenstanders gesproken: daar is toch een kleine vernieuwing aangebracht. Je hebt nu namelijk de Very Sweet-modus, die niks meer toevoegt dan vrouwelijke eindbazen die sexy outfits dragen. Deze mode kun je 'helaas' pas spelen nadat je de game al in de normale stand hebt uitgespeeld.

Zoals ik eerder al aangaf is de game grafisch ondermaats. Ondanks het eigen smoelwerk is het niveau van de graphics gewoonweg iets te laag. De game oogt vrijwel hetzelfde als de Wii-versie, en dat is voor PS3-begrippen gewoon onvoldoende. Ook over de sounds ben ik niet erg te spreken, maar ik denk dat dat nog wel persoonlijk is. Want de muziek is niet slecht en op zichzelf nog wel sfeervol. Het probleem wat ik met de muziek heb, is dat hij té gevarieerd is. De muziek wisselt van het ene op het andere moment en maakt daarbij de gekste sprongen. Naar mijn mening is dat niet de beste keus geweest; het werkt bij een game als No More Heroes niet bepaald bevorderlijk.

Heroes' Paradise moet het opnieuw hebben van de ziekelijk gestoorde personages, allemaal met hun eigen verhaal en grappige kanten. De gameplay is niet erg spectaculair en onderscheidt zich niet van die van de Wii-versie. Dat neemt niet weg dat het 'eigen gezicht' van de game behouden is gebleven, en precies daar schuilt (nog steeds) haar kracht. Je speelt dan wel geen topgame, maar je bent wel zeker met een unieke ervaring bezig. Een ervaring met een compleet eigen grafische, maar ook inhoudelijke stijl.

No More Heroes: Heroes' Paradise is een game die je niet blind moet aanschaffen. Heb je interesse in het spel, maar heb je thuis ook een Wii staan? Koop hem dan sowieso op Nintendo's console, want die is goedkoper en eigenlijk exact hetzelfde. Heb je geen Wii en hou je van grappige spellen met unieke (en gestoorde) characters, en vindt je een ijzersterke gameplay daarbij minder belangrijk? Dan kun je hem wel aanschaffen.

• login of registreer om te reageren