De Ridge Racer games staan al vanaf het begin van de serie bekend om hun Japanse stijl en hun enorme arcade feeling. Als je een Ridge Racer game speelt weet je gewoon dat je geen realisme hoeft te verwachten. In plaats daarvan stil je je race honger met het maken van de meest absurde drifts en het zo hard mogelijk over de track scheuren. Ten minste, dat was zo. Ridge Racer Unbounded neemt zijn naam letterlijk en gaat zijn eigen grenzen over.

Eerlijk gezegd schrok ik een beetje toen ik de nieuwe Ridge Racer voor het eerst in beweging zag. Ik wist wel dat het een andere game gaat worden dan we van de serie gewend zijn, maar ik herkende wat ik zag helemaal niet als Ridge Racer. De grafische stijl is totaal niet meer Japans, het heeft meer wat weg van Split/Second en Burnout.

Die verandering van stijl zit hem niet alleen in de graphics, ook de gameplay is flink op de schop gegaan. Om te beginnen speelt driften een veel minder grote rol dan eerst. Je drift ook niet meer automatisch als je een beetje schuin de bocht in stuurt, je hebt nu een speciale drift-knop. Druk je op B (ik speelde de Xbox 360-versie) en geef je een tikje tegen de analoge stick, dan gooi je je auto in een drift. Het is dan ook niet meer zo makkelijk om je auto in die drift te houden, want de besturing reageert een stuk minder direct. Dat geeft net dat beetje vertraging waardoor je als je iets te wild stuurt gelijk de controle over je auto kwijt bent. Nou kan dat ook gewenning zijn, maar het lijkt in ieder geval in de verste verten niet op de besturing waar Ridge Racer om bekend staat.

Een verandering waardoor ik nog meer mijn wenkbrauwen ophaalde, is dat je geen racetrack meer voor jezelf hebt, maar dat je ook ander verkeer tegenkomt. De baan is, ondanks dat je maar één route kunt rijden, ook geen afgesloten circuit meer. Je komt gewone auto’s tegen op je eigen rijbaan, maar ook op kruispunten. Gelukkig word je niet veel opgehouden als je per ongeluk tegen een auto op botst, je ramt er dwars doorheen. Hetzelfde geldt trouwens voor betonnen pilaren en andere dingen waar je normaal gesproken je auto keihard total loss tegen zou rijden.

Naast het doel om als eerste te eindigen, krijg je ook objectives mee om bepaalde doelen kapot te maken. Denk aan het kapot beuken van een muur of het inrijden op een aantal gasflessen, met uiteraard een flinke ontploffing als gevolg. Op het moment dat zo’n objective in de buurt komt, wordt dit op je scherm aangegeven en druk je op A om met een extra boost op het doel in te gassen. Je kunt overigens ook je tegenstanders, met of zonder boost, van de baan beuken. Nog een snufje Burnout erbij dus.

Behind closed doors demonstreerde een van de ontwikkelaars het paradepaardje van deze Ridge Racer: de City Creator. Zoals je waarschijnlijk al kunt raden heb je in deze mode de mogelijkheid om je eigen tracks te bouwen. Hierbij is gekozen voor een simpele, maar effectieve methode: je bouwt de tracks aan de hand van kant en klare ‘blokken’. De stukken track (rechte weg, bocht, etc.) zijn al vol gezet met bebouwing of begroeiing van een van de in totaal twaalf verschillende omgevingen, waardoor het maken van een eigen track slechts een kwestie is van een baan neerleggen en op ‘OK’ drukken. Eventuele lege stukken worden automatisch door de CPU opgevuld met bebouwing dan wel beplanting of andere omgevingselementen. Makkelijk en snel gedaan, maar wel minder ideaal voor diegenen die het helemaal geweldig vinden om hun tracks helemaal zelf in te richten.

Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik van deze nieuwe Ridge Racer moet vinden. Op zich is het, als je de besturing onder de knie hebt, een leuke game om te spelen, maar het is absoluut geen Ridge Racer meer. De look & feel van de game is onderhand het tegenovergestelde van wat we van de serie gewend zijn en ik denk dat niet alle fans dat zullen waarderen. Kijk je echter verder dan alleen de naam en beoordeel je de game puur op wat hij is, dan kan dit best een leuke titel worden.

• login of registreer om te reageren