The Shoot Review

Geschreven door: Tim Moria

Wie droomde er vroeger niet van om acteur of actrice te zijn? Wie zag zichzelf niet naast Angeline Jolie, Cameron Diaz, Tom Cruise of Brad Pitt zitten? Uiteindelijk zijn we dan waarschijnlijk geen acteurs/actrices geworden, maar met The Shoot komt die wens een stuk dichterbij!

In The Shoot draait het dus om films. Niet dat je bovenstaande Hollywood-sterren tegen het lijf zult lopen, maar goed. Je speelt namelijk een schietgraag figuur die in dienst is genomen om een vijftal films op te nemen. Iedere film bestaat uit vier losse scènes en dus beslaat The Shoot in feite twintig levels. Alle vijf de films hebben een eigen thema (zo ben je het ene moment bezig met het van je afhouden van cowboys terwijl je het volgende moment alweer druk aan het schieten bent op de meest futuristische ruimtewezens). Dit alles wordt prachtig in beeld gebracht in een leuke, haast vrolijke en vooral kleurrijke cartoony-look.

Als je The Shoot voor het eerst opstart zul je even een tutorial moeten spelen waarin je spelenderwijs familiair wordt met de besturing. Het schieten gaat, zoals je verwacht, gewoon door met je Move-controller te richten en met de T-knop te vuren, maar dat is niet het enige dat je moet te doen. Zo krijg je tijdens het spelen de mogelijkheid tot drie speciale powermoves. De eerste is de mogelijkheid tot het vertragen van de tijd, waardoor het makkelijker wordt om meerdere tegenstanders snel af te knallen. De tweede is een soort van aardbeving die jij creëert door op de grond te schieten. Als je dit doet worden alle tegenstanders die op dat moment in het scherm staan, vernietigd. De derde en krachtigste powermove die je tot je beschikking hebt, is de mogelijkheid om extra snel kogels af te vuren.

Maar laat ik het een en ander wat beter uitleggen, want je hebt niet zomaar de beschikking over deze powermoves. The Shoot draait namelijk om het succesvol aan elkaar rijgen van combo’s. Hoe meer tegenstanders je achter elkaar neerschiet, zonder te missen welteverstaan, des te beter. Bij iedere rake kogel begint namelijk een comboteller te lopen en bij een bepaald aantal geraakte kogels krijg je de beschikking over de eerste powermove. Nog meer geraakte kogels zorgen voor de tweede powermove en het spreekt dus voor zich hoe je uiteindelijk de derde powermove kunt activeren.

Dat activeren gaat voor alle powermoves net even anders. De eerste, waarmee je de tijd dus vertraagt, is nog wel de opvallendste. Als je de game staand speelt is het namelijk de bedoeling dat je een volledig rondje draait, waarna het beeld paars wordt. Op dat moment heb je ongeveer tien seconden de tijd om in slowmotion je tegenstanders neer te schieten. Heb je nou geen zin om de game staand te spelen, kun je ontkomen aan het rondje dat je moet draaien en moet je de controller in een ronddraaiende beweging boven je hoofd draaien.

De tweede powermove, de aardbeving, is veel simpeler te activeren: je richt gewoon even je controller naar de grond en schiet een keer. De laatste en derde powermove, waardoor je dus sneller kunt schieten, gaat precies tegenovergesteld en dus zul je niet op de grond maar een keer in de lucht moeten vuren. Powermoves zijn leuk omdat ze zorgen voor wat diversiteit in de soms toch wel repetitieve gameplay. Je zult goed moeten nadenken wanneer je ze wilt inzetten, want in het begin van de films doe je er verstandig aan ze nog beter even op te sparen.

Waarom opsparen, hoor ik je haast denken? Toch is dat absoluut aan te raden, want gezegd moet worden is dat The Shoot een vrij pittige game is. Zoals ik al aangaf bestaat iedere film uit vier scènes. Iedere scene wordt steeds iets lastiger waardoor je zeker naar het eind toe veel vaker de neiging hebt je powermoves te gebruiken. Het zou dan zonde zijn als je deze niet meer had. Zeker gezien het feit dat je vijf kansen per film hebt. Het is namelijk de bedoeling de regisseur tevreden te houden tijdens het filmen. Als jij een paar keer misschiet of wat kogels door onschuldige burgers jaagt, wordt de regisseur daar alles behalve blij van. Dit resulteert in een ‘Cut’ en dus heb je een leven verloren. Als je alle vijf je levens kwijt bent, zul je de hele film opnieuw moeten opnemen. Dus, inderdaad, verlies je je vijfde en laatste leven in de laatste scene, moet je de hele film opnieuw spelen. En een complete film is ongeveer een halfuur aan gameplay, dus soms is het goed balen als je ergens in een slotstuk game-over gaat.

Als je game-over gaat, is dat wel je eigen schuld. De besturing van The Shoot werkt namelijk erg accuraat. Waar andere Move-games soms toch nog wat probleempjes hebben als het aankomt op precisie, heb je er hier absoluut geen last van. Je kunt met veel nauwkeurigheid richten waardoor het verslavend wordt om zoveel mogelijk combo’s te maken. Dat dit niet alleen voor je powermoves belangrijk is, maar ook meetelt bij je highscore die na elk level wordt opgeslagen, is een leuke bijkomstigheid. Er is overigens een leuk maniertje bedacht om de kalibratie tijdens het spelen in orde te houden. Mocht het zo zijn dat je controller toch niet helemaal richt zoals je tijdens het spelen zou willen, richt je hem even op het midden van je scherm en druk je op rondje. Op dat moment heb je, letterlijk met een druk op de knop, je controller opnieuw gekalibreerd.

De filmsets waarin je speelt zien er goed uit. Erg leuk ook is dat vrijwel alles kapot kan: muren, bankjes, stoelen, tafels, eigenlijk de hele omgeving is verwoestbaar. Verwacht geen dikke HD-graphics want de game is zoals gezegd cartoony, maar toch oogt het geheel erg goed en scherp. Enige minpuntje van kritiek is het geluid. Nou a, de wapengeluiden en muziek zijn prima, maar de stem van de regisseur die tijdens het filmen tegen je praat, roept de nodige irritaties op. Deze wordt namelijk al snel herhalend en na een uurtje spelen heb je al zijn oneliners al wel een keer voorbij horen komen.

The Shoot is absoluut een waardige game geworden. Alle films speel je in twee avondjes wel uit, maar dan kun je aan de slag met het verbeteren van je eigen (en andermans) scores. En geloof me, dat ga je doen. De precisie waarmee je schiet in combinatie met de haarscherpe graphics zorgen voor een spel dat je niet zomaar aan de kant legt. En als je hem toch even wegstopt, pak je hem na een tijdje wel weer uit de kast!

Rating

75
  • 75
    Graphics:
  • 75
    Gameplay:
  • 80
    Replay:
  • 65
    Sound:

The Shoot

Specificaties

  • Release datum: 08 oktober 2010
  • Platforms: PlayStation 3

Screenshots

Laatste poll

Fuck de zomer! Of toch niet?

Het is weer mei, de zomer staat nu letterlijk voor de deur. De 'r' is uit de maand en dus kunnen we ons op gaan maken voor een hopelijk goede zomer. Of hopen jullie daar helemaal niet op? Worden jullie eerder chagrijnig van die hitte tijdens het gamen, die zonnestralen op je scherm of die schreeuwende kinderen in de straat? Lekker die zomer, of toch maar weer terug naar de winter? Laat het ons weten!

Choices

You are not eligible to vote in this poll.

Laatste column

Auke van Leersum
Angry Birds, Rumble, Farmville, Bug Village, Little Empire, Fruit Ninja, Draw Something, Wordfeud: allemaal van die makkelijke games die op Facebook, Android of iPhone worden gespeeld. Maar waarom is dit zo succesvol? Hoe kan het dat men genoegen neemt met dit soort ‘mindere’ games? Weet je, ik wil het niet eens games noemen! Het zijn gewoon spelletjes. Simpele, kleine, lelijke spelletjes. En vaak zelfs helemaal niet leuk. Met als lijdend voorwerp Draw Something. Die game is ronduit slecht, met een hoofdletter S!

Release calendar

vrijdag 25 mei 2012

UPDATES