De meeste maffiosi vind ik maar watjes. Een beetje de godfather uithangen met een dikke sigaar in hun smoel, draaiend aan hun perfect getrimde snorretje terwijl anderen de vuile klusjes opknappen. Nee, dan heb ik toch een stuk meer respect voor de Japanse maffia. De yakuza. Volgetatoeëerde gasten die liever zelf de handen uit de mouwen steken. I like.

Net als in Yakuza 3 kruip je weer in de huid van Kazuma Kiryu, oud-yakuzabaas en één van de bovengenoemde volgetatoeëerde gasten. Hoewel dit vierde deel ontzettend veel op zijn voorganger lijkt, gaat het in het begin al gelijk anders dan je gewend bent. Naast Kiryu wordt het verhaal vanuit het oogpunt van drie andere characters verteld. De characters in kwestie zijn Taiga Saejima, een ontsnapte, ter dood veroordeelde gevangene, Masayoshi Tanimura, een corrupte agent die kampt met een gokverslaving en als laatste Shun Akiyama, die mensen geld leent tegen een veel te hoge rente. Voordeel van deze uitbreiding van het aantal hoofdpersonages, is dat het verhaal een stuk sneller is, maar het nadeel dat eraan vastkleeft is dat je in de war kan raken door de verhaallijnen die dwars door elkaar heen lopen. Iets wat overigens - als je het allemaal kunt volgen - wel prachtig gedaan is.

Het verhaal in Yakuza 4 speelt zich af in de fictieve wijk Kamurocho, die gebaseerd is op het Kabukicho-district in Tokio. Door middel van cutscenes word je meegesleurd in een boeiend verhaal over de yakuza, waar ik natuurlijk niks over zal spoilen. Maar het is van kwaliteit, neem dat van me aan. Tussen de filmpjes door wordt er flink op los geknokt, en ieder van de hoofdcharacters doet dat in zijn eigen stijl. Tanimra is de worstelaar van het stel. Akiyama beweegt op een moordtempo met zijn voeten, Saejima moet het hebben van zijn kracht en Kiryu kan van alles wat. Het gave is dat je ook gebruikt kunt maken van de omgeving. Zie je een bank staan? Pak hem op en stomp je tegenstander er eens flink mee tegen zijn harses. Als je er flink op los mept, dan vult de heat-meter zich. Is deze meter helemaal vol, dan kun je een soort master-attack uitvoeren. Op deze manier wordt de variatie in de gevechten verlengd, nog verder geholpen door de vele combo’s die je naar verloop van tijd vrijspeelt. Per level dat je stijgt, word je namelijk beloond met drie medailles. Deze kun je vervolgens zelf investeren in nieuwe moves, zodat je de personages precies naar eigen smaak kunt ontwikkelen.

Mocht je op een gegeven moment toch eventjes genoeg gezien hebben van al dat matten, dan zijn er nog talloze zijmissies waar je op los kunt gaan. Ga eens lekker sporten, of naar een heetwaterbron. Of gebruik de kennis die je hebt om iemand op te leiden tot vechter. Veelal haal je geen beloning uit het spelen van zo’n zijmissie, maar het is absoluut leuk om te doen en het zorgt voor de nodige variatie.

De absurde humor die je in deze game tegenkomt, is ook erg leuk. Het deed mij een beetje denken aan die Japanse shows, waarvan je wel eens fragmenten voorbij ziet komen op YouTube. Wat dacht je van het vullen van de bovengenoemde heat-meter door naar de borsten van een vrouw te staren, of foto’s maken van vreemde dingen die je op straat ziet? Erg leuk bedacht, en het voegt net dat vleugje frisheid aan de game toe.

Over frisheid gesproken, audiovisueel merk je wel dat Yakuza 4 niet al te fris meer is. Iets wat overigens niet gek is, want de game is in Japan al tijden geleden verschenen. Het ziet er allemaal niet echt lelijk uit ofzo, maar als je het vergelijkt met andere PlayStation 3 games, weet je dat Sony’s console gewoon veel meer in haar mars heeft. Door de graphics wat op te poetsen, zou de sfeer nog net wat overtuigender en beter je huiskamer inkomen dan nu het geval is.

Yakuza 4 is eigenlijk Yakuza 3, maar dan anders. Beter. Het verhaal is ijzersterk, en de toevoeging van drie extra speelbare personages zorgt ervoor dat je een stuk meer op het puntje van je stoel zit dan in het vorige deel het geval was. Naast het hoofdverhaal is er overigens genoeg te beleven in de wereld van Yakuza 4. Met alle zijmissies erbij kom je met gemak over de twintig uur gameplay heen. Voor een aantal mensen zal de Japanse stijl misschien afschrikken, maar geef het een kans. Onder die Japanse deken schuilt namelijk een dijk van een game.

• login of registreer om te reageren