Voor de PSP versie heeft Activision een geheel nieuwe ontwikkelaar aangetrokken. Amaze Entertainment heeft de taak gekregen om een volwaardig nieuw deel te maken die de naam CoD3: Roads to Victory zal dragen. De game bevat in totaal 14 missies die weer zijn opgedeeld in drie campagnes. Zoals we gewend zijn, speel je met personages uit verschillende landen. In de eerste campagne volg je het verhaal van een Amerikaan, in de tweede van een Canadees en de laatste van een Brit. Leuk is dat sommige missies in ons landje afspelen. Zo zijn Nijmegen en Arnhem twee van de Nederlandse plaatsen waar je de missie moet afronden.

Voordat je kan beginnen, kan je nog tussen drie verschillende moeilijkheidsgraden kiezen. Het is aan te raden om alleen voor "Hardened" (medium) of "Veteran" (hard) te kiezen, aangezien de moeilijkheidsgraad "Green" (easy) zeer dubieus te noemen is. In die laatste optie kan je simpelweg op je dooie gemak door het level huppelen en de opdrachten uitvoeren. Op een gegeven moment kwam ik alleen tegenover een Duitser te staan die mij met zijn machine geweer probeerde te doden. Frappant genoeg kon hij me niet doden omdat, hou je vast, ik sneller herstelde dankzij de bekende auto-recovery dan die Duitser mij schade kon aanrichten. Uit medelijden ging ik maar tikkertje met hem spelen maar helaas moest mijn kameraad wreed een einde aan maken door een kogel door de Duitser zijn hoofd te boren.

Roads to Victory wordt gespeeld vanuit het first-person perspectief. De analoge stick dient om te lopen en de symbooltoetsen wordt gebruikt om te richten. Niet echt een ideale besturing voor een first-person shooter, maar bij gebrek aan een tweede analoge stick is dit nou eenmaal de meest voor de hand liggende controls schema. Richten gebeurt daarom ook met weinig precisie, maar gelukkig is er wel een auto-aim aanwezig. Deze werkt érg goed, misschien wel té goed. De auto-aim richt automatisch op een tegenstander die in beeld verschijnt, waardoor handmatig richten in de game vrijwel overbodig is. Bij enkele momenten waar met een scherpschutters geweer of bazooka geschoten moet worden is handmatig richten vereist, maar deze momenten zijn schaars. De auto-aim functie haalt zo een flinke dosis spanning uit de game. De functie kan weliswaar uitgeschakeld worden, maar zorgt wel voor veel frustraties aangezien nauwkeurig richten met de symbooltoetsen haast onmogelijk is.

Mensen die gewend zijn aan het spelen van Call of Duty op een mooie High Definition TV en met een Home Cinema set, zullen even moeten wennen aan de PSP versie. CoD3: Roads to Victory ademt met zijn blikkerig geluid en wazige polygonen niet de sfeer uit zoals de next-gen versies, maar is desondanks toch prima te noemen. Hoewel de licht-, rook- en vuureffecten prima worden weergeven, ziet de game toch een beetje gedateerd uit, zeker voor een derde generatie PSP titel. De personages en objecten in de game bevatten weinig details en zien daarom wazig uit. Positief punt is wel dat de framerate met tien duitsers in beeld nog steeds stabiel blijft. Voor een intense spel beleving is het aan te raden oordopjes of een hoofdtelefoon te gebruiken. Dit zorgt veel meer voor een "Call of Duty" sfeer dan de schelle en blikkerige speakers van de PSP. Net als de graphics is het geluid echter ook niet al te spectaculair.

Voor degene die binnenkort een werkstuk moeten maken of spreekbeurt moeten geven over de Tweede Wereldoorlog, is Call of Duty 3: Roads to Victory een goede informatiebron. Voor elk uitgespeelde missie krijg je bonusmaterialen in de vorm van filmpjes, informatie over wapens en voertuigen, wallpapers en zelfs cheats. Eenmaal uitgespeeld, kan je ontzettend veel informatie over de wapens en voertuigen vinden. De game heeft ook een uitgebreide multiplayer mode waarin met zes man tegelijk gespeeld kan worden, maar bij gebrek aan Infrastucture zal dit voor velen een overbodige mode zijn.

• login of registreer om te reageren