Een opvallend en raar spel tegenkomen is niet zo apart in de game-industrie. Echter slaat Crush werkelijk alles. Van een bizarre verhaallijn tot een veelzijdige gameplay. In Crush speel je namelijk als Danny, een soort van psychopaat met verschillende problemen waarvan de belangrijkste slapeloosheid is. Wanneer hij hulp zoekt, komt hij aan bij een vage kerel genaamd Dr. Reubens. Deze doc heeft een machine uitgevonden waarin je in je eigen onderbewustzijn terecht komt en daar je probleem zelf moet aanpakken. CRUSH staat dan ook voor het volgende: Cognitive Regression Utilizing Psychiatric Heuristics. Dokters zijn nu eenmaal geen taalkundigen! Na dit filmpje gezien te hebben, wat bestaat uit Amerikaanse cartoons en ingesproken tekst, mag je beginnen aan de game. En om alvast aan te geven hoe verslavend het werkt: Ik heb de eerste elf van de in totaal veertig levels in één keer uitgespeeld.

Dr. Reubens legt je via een paar eenvoudige platformen uit hoe je je door een level beweegt. Elk level bestaat uit een platform waarin je de uitgang moet bereiken. Er is niet één simpele A naar B route die je daarnaar toe leidt, maar je kunt vrij rondlopen over het hele platform. Echter kom je niet door simpelweg te springen en te kruipen verder. Hiervoor zul je jezelf moeten crushen, het innovatieve element in de game. Door op de L knop te drukken verander je jezelf van 3D naar 2D. Zo kun je bijvoorbeeld hoogte overbruggen door de camera van bovenaf op Danny te laten vallen en dan te crushen. In 2D van bovenaf bestaat namelijk geen hoogte. Vanaf de zijkant kun je echter diepte overbruggen. Om het wat moeilijker te maken, kun je alleen op bepaalde soorten gesteente crushen. Ook moet je oppassen dat je niet van het platform afvalt, want dan moet je een checkpoint terug. Naarmate je verder komt zal er maar één of zelfs geeneen meer in het level zitten en mag je hem helemaal opnieuw doen. Zo klinkt het misschien nog niet helemaal duidelijk, maar neem van mij aan dat het een enorme hoeveelheid aan mogelijkheden met zich mee brengt. Daarop zijn ook nog immens ingewikkelde levels ontworpen waar je doorheen moet komen. Het niveau ligt daarom ook al snel vrij hoog en je zult het platform zeer goed moeten bestuderen en nieuwe manieren moeten bedenken om het level door te komen.

http://static.gameparty.net/pictures/77/77009.jpg " target="_blank"> http://static.gameparty.net/pictures/77/77012.jpg " target="_blank">

Echter blijft het daar niet bij. Je moet marbles verzamelen die Danny verloren is. Je kunt de uitgang van het level ook niet betreden voordat je het benodigde aantal marbles hebt gevonden. Daarnaast zijn puzzelstukjes en bekers toegevoegd om de uitdaging nóg groter te maken. Met puzzelstukjes unlock je artwork die je naderhand kunt bekijken en met bekers unlock je een time-attack mode voor elk level waarin je hem vind. Het is misschien nog niet helemaal duidelijk hoe je de game speelt, maar neem van mij aan dat het zeer uitdagend werkt. De innovatieve gameplay en de uitdagende levels samen zijn een unieke combinatie. Door het crushen zijn onwijs veel mogelijkheden in het level mogelijk en daar heeft de ontwikkelaar zeer goed gebruik van gemaakt. Je kunt vanuit elk punt naar elk ander punt in de game, wat je niet het gevoel geeft dat er maar één goede manier is om bij de uitgang te komen. En daar tussenin zitten steeds meer en meer obstakels waar je omheen moet. In een woord: geniaal.
De levels komen misschien steeds op ongeveer hetzelfde neer, maar het blíjft leuk om te spelen. Elke keer dat je een level verder komt geeft het je toch weer een goed gevoel én de uitdaging om aan een volgende te beginnen.

Ik denk dat het nu wel duidelijk is dat de gameplay van Crush zeer goed is uitgewerkt. Dat wil echter niet zeggen dat de andere aspecten van de game dat niet zijn. De graphics zijn bijvoorbeeld ook zeer mooi. Het is misschien niet de meest diverse of gedetailleerde game, maar het komt in ieder geval flashy over en het loopt zeer soepel. En natuurlijk het veranderen van 3D naar 2D en omgekeerd ziet er heel mooi uit. Ook de camera kun je vrij bewegen om rond te kijken, en in 5 perspectieven om Danny heen plaatsen. Weer een goed punt van het spel.

Net zoals bij elke game zijn er ook dingen die minder zijn, al zijn het er niet veel. Zo vind ik het zeer jammer dat er maar veertig levels in het spel zitten, verdeeld over vier thema's. Echter is het wel enigszins uitdagend om alle puzzelstukjes, bekers en marbles te verzamelen. Hoe sneller je dit doet, hoe hoger je rank wordt. (Oplopend van F tot A.) Mijn ervaring was echter dat de levels wel steeds moeilijker worden, maar dat je ook ervarener wordt in de game. Deze uitdagingen waren daarom voor mij na de eerste paar levels niet meer onhaalbaar. Dat wil echter niet zeggen dat ik de drang om ze te verzamelen niet meer had. Wat ik nog meer minder vond aan de game zijn de irritante geluidjes die sommige levels hebben. Je zit bijvoorbeeld hard te denken hoe je nu in godsnaam bij de uitgang moet komen, (meestal het moeilijkste in het level), en dan hoor je continu hetzelfde deuntje. Om gek van te worden!

Normaal heb ik het niet zo op puzzelgames, en ook bij deze had ik geen potentiële topgame verwacht. Toch wist het spel me vanaf het begin te boeien, en bezit het een bepaalde factor waardoor je het wilt blijven spelen. De maffe verhaallijn weet waarschijnlijk niet iedereen te boeien, maar de puzzels zijn zeer uitdagend om te proberen en het is simpelweg leuk om te spelen. En om het nog maar een keer te zeggen, de manier waarop je inzicht moet krijgen in het level en het crushen om dit op te lossen zijn geweldig bedacht. Zeker voor een bedrag van €29,95 is het zonder twijfel een aanrader om binnen te halen voordat je op vakantie gaat. Ook al blijf je gewoon thuis natuurlijk. En oja, ik denk niet dat Danny veel beter is geworden na het spelen van deze game. In ieder geval krijg je van sommige levels letterlijk slapeloze nachten!

• login of registreer om te reageren