Als groot Final Fantasy fan kon ik niet wachten op Dissidia: Final Fantasy toen deze aangekondigd werd. Hoewel ik niet bepaald van beat ‘em ups hou, leek deze game mij wel erg tof. Vele personages uit de gehele Final Fantasy reeks die elkaar eindelijk eens tegen het lijf liepen en tegen elkaar konden vechten... ja, dat was als een soort natte droom voor me. Helaas viel de game me toch een beetje tegen. Het speelde fijn en was best tof, maar het kon me niet lang bekoren. Veel andere gamers hadden hier niet zoveel last van en de game werd toch een aardig succesje. Genoeg reden voor Square-Enix om een tweede deel te maken en die ligt nu dan ook in de winkels. Heeft Square-Enix een toffe game neer weten te zetten en konden ze mij nu wat langer aan de game laten zitten?

Het verhaal van de eerste Dissidia: Final Fantasy was niet bepaald hoogstaand. Cosmos en Chaos, de goden van het goed en kwaad, zijn in oorlog en hebben een aantal strijders uit meerdere werelden in hun rijk laten verschijnen. Cosmos heeft de protagonisten opgeroepen om voor haar te vechten en Chaos de antagonisten. Beide groepen komen elkaar, tussen het vechten tegen een soort klonen door, regelmatig tegen en zullen uiteindelijk voor de god van de tegenstanders staan om ertegen te vechten. Een zeer oppervlakkig verhaal, maar de game draaide dan ook veel meer om de gameplay en het principe dat de personages uit meerdere Final Fantasy delen eindelijk eens tegen elkaar konden vechten.

Bij Dissidia 012 [Duo Decim]: Final Fantasy is het niet veel beter qua verhaal. In dit deel krijgen we te zien hoe alles begonnen is. Cosmos en Chaos zijn al in oorlog met elkaar en roepen weer (of eigenlijk dus voor het eerst) veel strijders uit meerdere wereld op. Deze strijders zullen tegen elkaar strijden, terwijl ze ernaast vele klonen uitschakelen. Uiteindelijk staan ze tegenover de god die ze moeten uitschakelen. Het verschil met het eerste deel is dat je nu wat meer achtergrondverhalen hebt. Zo krijg je meer te weten over de relaties tussen meerdere personages, zie je hoe de characters voor het eerst enkele principes van de godenwereld ontdekken (zoals de klonen) en meer van zulke kleinigheidjes. Nog steeds een verhaal waar je deze game niet voor zal spelen, maar het is al iets beter dan het origineel.

Wat erg jammer was in het eerste deel, ws dat je er niet vrij kon rondlopen. Je had een grid met hier en daar vijanden, maar je zag de godenwereld alleen in tussenfilmpjes. In Duo Decim kan je echter wel door de omgevingen van deze wereld lopen. Je zal er meerdere personages uit je team vinden waarmee je kan praten, er zullen vijanden rondlopen waar je tegen moet vechten als jullie in contact komen en er zijn voorwerpen te vinden. Deze voorwerpen zitten in schatkisten die her en der verspreid staan en kunnen onder andere armor, wapens en potions zijn. Ook kan je in de omgeving een soort energiebollen vinden. Verzamel je er een aantal, dan krijg je een chain-item. Deze chain-items kan je in de bekende level-grid gebruiken om meerdere vijanden in een kettingreactie aan te vallen. Tot slot staan er veel portalen. In het begin zijn de meeste dicht, maar dit verandert naarmate je verder komt in het spel.

Ga je door een portaal, dan kom je op de level-grid. Dit zijn een aantal vakjes die aan elkaar gelinkt zijn. Met je personage loop je over deze vakjes en het is de bedoeling om aan het eind te komen, waar meestal een kristal staat dat je moet verzamelen. Onderweg ligt er echter ook regelmatig een schatkist en staan er meerdere klonen om jou tegen te houden. Kom je bij zo'n kloon, dan begint er een gevecht. Echter kan je vaak de meeste klonen gewoon voorbij lopen en is het dus aan jou om te beslissen of je alle vijanden wil verslaan (en experience te verdienen) of om het level zo snel mogelijk te klaren.

Bij het tegenkomen van een tegenstander kom je in een soort arena. Dit zijn omgevingen die behoorlijk groot zijn en enkele gebieden uit de Final Fantasy delen voorstellen. Jij en de tegenstander staan in het midden en na drie tellen kan het vechten beginnen. Om het gevecht episch te maken en aangezien je in een godenwereld zit, kan je supersnel bewegen en zelfs een soort van vliegen. Er zijn drie manieren om aan te vallen: Close Combat Brave Attacks, Magic Brave Attacks en HP Attacks. Met de eerste twee zorg je ervoor dat je Brave meter hoger en hoger wordt. Dit is nodig, aangezien je als het ware met je Brave schade aan kan richten. Doe je namelijk een HP Attack, dan krijgt de tegenstander je Brave aantal als schade. Vervolgens mag je weer opnieuw je Brave opbouwen.

Elk personage heeft zijn of haar eigen speciale aanvallen. Hiervoor moet je eerst genoeg energie verzamelen, die verschijnt als je de tegenstander aanvalt en op sommige momenten als een cluster ergens in de omgeving verschijnt. Deze speciale aanvallen zien er erg spectaculair uit en door middel van het succesvol afronden van Quick Time events kan je ervoor zorgen dat de aanvallen nog sterker worden. Iets nieuws is bijvoorbeeld het veranderen van class tijdens het vechten. Zo heeft Lighting van Final Fantasy XIII drie Paradigm waar ze tussen kan switchen. Dit brengt weer wat meer tactiek met zich mee, wat een welkome toevoeging is. Ook kan je nu Assist Attacks gebruiken. Vooraf aan het gevecht kies je wie je assistent is en als je genoeg energie heb verzameld, kan je elk moment je assistent oproepen. Je kan vooraf ook kiezen of hij/zij een Brave Attack of een HP Attack moet uitvoeren. Erg handig om tussendoor een sneaky aanval te kunnen uitvoeren of om jezelf te redden als er een dikke combo op je uitgevoerd wordt.

Tot slot wil ik nog één vernieuwing aanhalen: de RPG modus. Uit reacties van anderen heb ik opgenomen dat velen dit als een nutteloze toevoeging zien, omdat het volgens hen de actie weghaalt. Zelf ben ik echter zeer blij met deze toevoeging. Aan het begin van het spel kies je ervoor om de Story Mode in de Action Mode te spelen of in de RPG Mode. De Action Mode is de manier van vechten zoals we het kennen uit het eerste deel. RPG Mode geeft je precies dezelfde game, alleen is het wat meer turn-based achtig. Je personage vecht als het ware uit zichzelf, maar steeds maar één actie. Zo voert hij/zij steeds alleen Brave Attacks uit of wordt er bijvoorbeeld alleen magie gebruikt. Als je wilt dat er een andere actie wordt uitgevoerd, druk je op de desbetreffende knop en switcht je personage van actie. Dit kan je snel achter elkaar doen zodat je toch veel invloed hebt, of je doet het op bepaalde momenten wanneer je denkt dat het wel handig is om iets anders uit te voeren. Bewegen gebeurt hierbij ook automatisch en gelukkig gebeurt dit dan ook goed. Er worden nauwelijks domme moves uitgevoerd, waardoor je vertrouwen in je personage niet geschaad wordt.

Een belangrijk aspect van een beat 'em up game zijn de speelbare personages. Gamers willen het liefst veel verschillende characters om uit te kiezen, maar ze moeten wel echt steeds anders spelen. Best een pittige klus voor de makers om dit voor elkaar te krijgen dus. Maar Square-Enix heeft hier goed werk mee geleverd. De personages uit het eerste deel met een aantal toevoegingen uit bijvoorbeeld Final Fantasy XI en XIII zullen speelbaar zijn en er is naar de fans geluisterd met het toevoegen van enkele zeer gewilde characters.

Qua graphics en sound zit het ook weer helemaal goed. Prachtige filmpjes, mooie omgevingen, de personages zien er goed uit en lijken ook perfect. Een heel scala aan bekende deuntjes uit de serie, inclusief enkele nieuwe/aangepaste passeren de revue en zorgen ervoor dat je de toffe Final Fantasy sfeer weer helemaal in je opneemt.

Hoewel Dissidia 012 [Duo Decim]: Final Fantasy grotendeels hetzelfde is als het eerste deel, zorgen de enkele vernieuwingen ervoor dat het spel beter wordt en tevens toegankelijk is voor een grotere doelgroep. Ben je een fan van de Final Fantasy serie, hou je van beat 'em ups en/of wil je je PSP weer eens onder het stof vandaan halen? Dan is het aanschaffen van Duo Decim een goede keuze.

• login of registreer om te reageren