Lord of Arcana is zo’n titel waar ik nog nooit van had gehoord, maar ineens wel kreeg om te reviewen. Natuurlijk is dat helemaal niet erg; het is zelfs beter. Je hebt sowieso geen vooroordelen en je begint dus met een schone lei. Nieuwsgierig stopte ik de UMD in m'n PSP, die ik echter eerst moest opladen omdat de accu weer helemaal leeg was. Was het opladen het waard, of kon ik het spel net zo goed meteen in de kast gooien om er niet meer naar om te hoeven kijken?

In het begin van de Monster Hunter serie waren deze games alleen in Japan populair. Hier in het Westen hoefden de meeste gamers er maar weinig van te weten. Toch werd het uiteindelijk ook hier een succes en kwamen de eerste klonen al aanzetten. Square-Enix zag het ook wel zitten om zo'n kloon te maken en begon met het maken van Lord of Arcana. Inmiddels is de game uitgekomen en hebben wij gekeken of het de RPG-gigant is gelukt om een geslaagde Monster Hunter-kloon neer te zetten.

Wanneer je het avontuur begint, moet je eerst een personage creëren. Hiervoor heb je een aantal customization mogelijkheden, zoals hoofden, gezichten en kapsels waar je uit kan kiezen. Het zijn er niet bepaald veel, maar wel genoeg om er een eigen character naar wens mee te kunnen maken. Ten slotte kies je nog een naam, een stem en een vechtstijl die erbij past. Bij het kiezen van de vechtstijl kan je in een soort test-arena komen om te zien of de stijl je bevalt. Kies je toch de verkeerde stijl, dan kan je gewoon tijdens je avontuur een andere manier van vechten kiezen.

Na het customizen word je meteen in een kerker gegooid met een personage dat totaal niet op jouw creatie lijkt. Het is echter wel jouw eigen personage, alleen dan in een kick-ass harnas. Je bent al op het hoogste niveau dat je kan behalen en je moet tegen sterke vijanden vechten. Dit eerste level dient als een tutorial, waarin je de basis elementen van het spel leert. Hoe werkt de camera, hoe vecht je, waar dienen de items voor en hoe zit een level in elkaar? Aan het eind van de tutorial kom je oog in oog te staan met een massieve draak, die totaal niet blij is om je te zien. Een heftig gevecht barst los en reken er maar niet op dat je deze baas gemakkelijk en/of snel neergehaald hebt.

Lukt het je om de draak te laten zien wie de baas is, dan krijg je een mooi filmpje waarin een mysterieuze stem vertelt dat de wereld in gevaar is en dat jij de uitverkorene bent die iedereen kan redden. Door het verslaan van een bepaald aantal extreem krachtige monsters kan je het gevaar tegengaan. Maar voordat het zover is, word je eerst gezuiverd en raak je al je krachten, je uitrusting en je geheugen kwijt. Op deze manier leer je om een ware krijger te worden, wat nodig is om het avontuur tot een goed eind te brengen. Zo gezegd, zo gedaan en ineens sta je midden in een tempel van een dorp als een groentje zonder geheugen. Gelukkig kennen de dorpbewoners de legende en vertellen ze wat er van je verwacht wordt. Maar voor het zover is dat je kan beginnen, moet je eerst in een guild zien te komen en de benodigde uitrusting zien te bemachtigen. Zo begint je eerste echte level: een test om in de guild te komen waarbij je een aantal kobolds moet verslaan.

Na het halen van de test word je toegelaten in de guild en kan je steeds nieuwe quests aannemen om zo te stijgen in level en in rank. En hier begint het probleem van Lord of Arcana. De quests houden over het algemeen in dat je een x aantal vijanden moet verslaan en dit wordt erg repetitief. Vooral als je iets verder bent in het spel, merk je dat je moet grinden om sommige vijanden te kunnen verslaan en je zult dus quests moeten herspelen.

Een ander probleem is dat de balans tussen de sterktes van de vijanden soms ver te zoeken is. De ene keer kan je ze met gemak verslaan, de andere keer ben je ineens meer dan een kwartier lang bezig. Hier blijkt dat Square-Enix het spel vooral gemaakt heeft om het met vrienden te kunnen spelen. Je kan namelijk een groep aanmaken om met meerdere helden de vijanden te lijf te gaan. Echter heeft Square-Enix hier een grote fout gemaakt: er zit alleen een ad-hoc feature in en geen online mogelijkheid. Je moet elkaar dus echt opzoeken om samen te kunnen spelen. Nou weet iedereen wel uit ervaring dat dit niet zo snel gebeurt, vooral omdat de kans groot is dat anderen in je kenniskring dit spel niet zullen hebben.

Gelukkig is het spel alsnog goed te spelen zonder anderen erbij en daar helpen de controls goed aan mee. Je loopt met de stick, beweegt de camera met de pijltjestoetsen, lockt je vizier op vijanden met de linker schouderbutton en valt met de kruis-, vierkant-, circel- en driehoekknop aan op verschillende manieren (je kan de aanvallen naar eigen wens koppelen aan deze knoppen). Het enige minpuntje is dat de camera niet goed meebeweegt en je zelf dus constant aan het bijdraaien bent. Een beetje irritant, maar je went er snel aan.

Lord of Arcana probeert het succes van Monster Hunter na te bootsen, maar slaagt er slechts deels in. Het is een vermakelijke game, die door enkele minpunten niet de volledige potentie heeft kunnen behalen. Toch is de game wel aan te raden als je van Monster Hunter genoten hebt, dankzij de kleine toevoegingen aan het genre. Hopelijk komt er een deel twee, waarbij de huidige problemen verholpen zijn.

• login of registreer om te reageren