Op de Leipzig Games Convention liep ik eens op mijn dode gemak over de beurs, genietend van de diverse titels die ik overal kon spelen. Bekende titels waar ik al maanden zoniet jaren naar uit kijk. Zo zag ik bij Activision The Force Unleashed, speelde ik Street Fighter IV bij Capcom en mocht ik het op de Sony stand opnemen tegen de Hellghast in Killzone 2. Bij een snelle draai na het spelen van Guerrilla's shooter zag ik echter een game die ik niet kende, laat staan dat ik er ooit van gehoord had. Nee, Resistance Retribution was volledig langs me heen gegaan. Tijd om de schade in te halen tijdens een hands-on speelsessie lijkt me.

Ik heb persoonlijk erg genoten van Resistance op de Playstation 3, en dat er een vervolg aan komt is dan ook niet geheel onbegrijpelijk. Hij was zelfs speelbaar op de vloer! Dat er ook een deel op de PSP aan kwam was eigenlijk óók goed te bedenken aangezien Sony de PSP graag wil voorzien van de populaire Playstation franchises. Daxter, God of War en zelfs Clank hebben hun weg al gevonden richting de broekzakken van menige gamers. En laten we eerlijk zijn, deze titels zijn echt niet slecht te noemen. Dat de draagbare versie van Resistance gemaakt wordt door de mannen achter de twee Syphon Filter games op de PSP stemt mij ook meer dan goed.

Ik kon tijdens het spelen opmaken dat Resistance: Retribution een tussenverhaaltje is dat plaatsvindt tussen deel één en twee op de Playstation 3. Schokkend was het om te ontdekken dat ik dit keer niet Nathan Hale onder de knoppen had. Was dit een soort Solid Snake / Raiden grap? Waarom ben ik de Britse soldaat James Grayson? Dat hij zijn eigen verhaal vertelt mag duidelijk zijn wanneer ik zie dat hij in een gebouw staat waar mensen gebruikt worden om te veranderen in Chimera soldaten. Eén van de mensen die hiervoor gebruikt gaan worden is James zijn broer. Jouw broer. Elk geïnfecteerd mens moet omgebracht worden. Het protocol van het leger schrijft dat voor, en James Grayson weet dat. Hij moet het leven van zijn eigen broer beëindigen. Dat is natuurlijk nogal wat en het laat Grayson dan ook niet koud. Hij is ook maar een mens en heeft het er erg moeilijk mee. Hij wil wraak, wraak op de Chimera. Hij verlaat het leger om alle conversiecentra (de gebouwen waar de Chimera mensen gebruiken) te vernietigen om zo de Chimera een flinke schade toe te dienen. Helaas, net zoals de mensheid dat vele jaren gelden deed, weet de Chimera zich te sterken en ontdekken ze een nieuwe manier om hun legers steeds groter te maken. De speler sluit zich als James Grayson aan bij het Franse verzet om nieuwe, betere manieren te vinden om de Chimera om te leggen. Sterven zullen ze, net zoals mijn broer!

Resistance: Retribution heeft dus een flink verhaal aan zich hangen. Er is niets aan te merken dat we het hier met "zomaar een handheld" avontuur te maken hebben. Het verhaal is dan wel niet het verhaal van de grotere broer versie, toch zei een ontwikkelaar dat het spel antwoorden zal geven op gebeurtenissen uit de Playstation 3 versies. Dat het met dat verhaal helemaal goed gaat komen kan ik beamen, toch is dit niet het enige wat een shooter nodig heeft. Of het nu een First Person shooter zoals Resistance: Fall of Man of een Third Person Shooter zoals Retribution is, alles draait om de actie. En geloof me, die spat van je scherm af. In de korte periode die ik speelde wist ik menig Chimera wezen naar de eeuwige jachtvelden te knallen. Met een shotgun en een automatisch wapen op zak rende ik tussen gangen door, school ik achter dingen die mij cover zouden kunnen geven en leegde ik mijn ammo clips meer dan eens. Doordat de besturing helemaal geoptimaliseerd is voor Sony's kleine spelcomputer had ik hem binnen no-time door. Met een handig lock-systeem schoot ik vele kogels raak (dit betekent niet dat het spel gemakkelijk is) en wist ik me een weg te banen over een lange loopbrug. Aan het eind van deze loopbrug stond er echter een enorm monster voor me. Echt enorm. Er op af lopen en gewoon de trekker van mijn wapens over halen resulteerde meer dan eens in het oh zo vervelende Game Over scherm. Met slimme tactieken en het anticiperen op wat de vijand deed kwam ik een stuk verder. Ik voelde me goed toen hij eindelijk met zijn gezicht op de grond lag tijdens het uitblazen van zijn laatste adem.

Ik wist dus echt niet dat Resistance naar de PSP ging komen. Dit betekent niet dat de game niet verraste, dat deed hij me wel. Grafisch zag de game er goed uit en het spel liet zich heerlijk besturen. Een groots verhaal op een kleine console. Ik kijk er naar uit!

• login of registreer om te reageren