Bij Tactical RPG's heb ik een heel dubbel gevoel. Ik ben dol op Role Playing Games, vooral de turn-based versies waar je de tijd hebt om tactisch te denken. Je zou dan ook denken dat ik Tactical RPG's dan helemaal geweldig vind, maar helaas is dat niet zo. Bij elke TRPG begin ik vol genot en lijkt het erop dat ik er vele uurtjes in ga stoppen. Echter stop ik relatief vroeg met spelen, omdat ik het zat ben. Hoe goed ik bijvoorbeeld Final Fantasy Tactics ook vind, het kan me gewoon niet lang genoeg boeien. Zal Tactics Ogre daar verandering in brengen?

In 1993 kwam de Japanse developer met de SNES-game Ogre Battle: The March of the Black Queen aanzetten. De game viel in de smaak en kreeg in 1995 een vervolg genaamd Tactics Ogre: Let Us Cling Together. Ook deze beviel goed en daardoor konden de Japanners en Amerikanen in 1999 Ogre Battle 64: Person of Lordly Caliber spelen. In 2000 kon men met Ogre Battle: Legend of the Zenobia Prince aan de slag en in 2001 met Tactics Ogre: the Knight of Lodis. Stuk voor stuk werden ze goed beoordeeld, maar kwamen ze nooit in Europa uit. Ogre Battle 64: Person of Lordly Caliber is precies een jaar geleden wel op de Virtual Console verschenen tijdens het Hanabi Festival, maar je zal nergens een Europese retailversie vinden. Tot nu! Square-Enix heeft namelijk het tweede deel, Tactics Ogre: Let Us Cling Together, opgepoetst en naar de PSP gebracht. Zowel in Japans en Amerika als in Europa.

De wereld in Tactics Ogre is opgedeeld in drie naties die al jarenlang oorlog voeren om de macht. Al een paar keer is er een winnaar uit de gevechten gekomen, maar door mysterieuze zaken liep dit steeds uit op niets en begon de oorlog weer. Jij bent Denam Powell, een jongeman die in de onderdrukte minderheid van de drie naties, Walstanian, woont. De koning van Walstanian is net ontvoerd en samen met je zus en een vriend besluit je om de koning te gaan redden. Tijdens deze missie kom je een groep verstotelingen van een ander koninkrijk tegen die je willen helpen. Het lukt om de koning te bevrijden en deze neemt jullie aan als zijn privéleger. Hierdoor worden jullie op speciale missies gestuurd en ontdek je dat er veel meer aan de hand is dan een simpele oorlog. Kan jij erachter komen wat er precies gaande is en er mogelijk iets tegen doen?

Je volgt het verhaal door vele cutscenes waarbij veel gepraat wordt. Het is dus een vereiste dat je het verhaal wil volgen en dat je geduldig genoeg bent om ellenlange gesprekken te lezen, maar als je geïnteresseerd bent in Tactical RPG’s, dan zal dat wel goed zitten. Na de gesprekken kan je een missie selecteren en krijg je een rits van gevechten. Dit gaat op dezelfde manier als bijvoorbeeld Final Fantasy Tactics. Jouw team staat aan de ene kant van de map en de tegenstander aan de andere kant. Per beurt kan je personages een aantal vlakken verplaatsen en een actie laten ondernemen. Tijdens de gevechten moet je goed nadenken wat je doet, er zijn namelijk vele aspecten die het verloop beïnvloeden. Zo zijn sommige soorten strijders sterker tegen bepaalde tegenstanders dan anderen en maakt de positie vanaf waar je aanvalt uit voor hoeveel schade je doet. Ook is het soms verstandiger om vanaf een afstandje magie te gebruiken dan dat je met een zwaard van dichtbij aanvalt en ga zo maar verder.

Gaat er een speler van je dood, dan blijft hij of zij ook dood en ben je hem of haar dus echt kwijt. Hierdoor moet je nog beter opletten met wat je doet. Gelukkig hoeft het gameplay-technisch te zien niet veel uit te maken, aangezien het levelen per class gaat. Gaat bijvoorbeeld Knight A dood, dan is de nieuwe Knight B even sterk qua class. Waar je wel op moet letten, is dat het verhaal aangetast kan worden door deze acties. Elk personage heeft namelijk invloed op het verhaal en hierdoor zijn er vele wegen om tot één van de acht eindes te komen.

Hoewel de game voor ons nieuw is, is het voor de Japanners en Amerikanen gewoon een remake. Het verhaal is voor hen dus niet nieuw en zoals we dat gewend zijn van Square-Enix, zijn er dan ook een aantal veranderingen doorgevoerd. Zo hebben ze de graphics opgepoetst. Het voelt hetzelfde aan als in het origineel, maar nu een stuk scherper. Ook zijn alle muzieknummers opnieuw gemaakt, waarbij de al prachtige nummers nu nog fijner zijn geworden. Maar de grootste twee aanpassingen zijn het World systeem en het Chariot Tarot systeem. Maak je een fout tijdens een gevecht, dan kan je via het Chariot Tarot systeem tot vijftig stappen teruggaan. Het World systeem lijkt hierop, maar gaat dan niet over stappen, maar over gevechten zelf. Zo kan je later in het spel nog een gevecht van eerder opnieuw spelen om een bepaalde gebeurtenis te laten veranderen. Hardcore gamers zullen deze features vrijwel niet gebruiken, maar het is zeker een welkome toevoeging voor de normale gamers.

Wat ook nieuw is, is de multiplayer mode. Je gebruikt hierbij het team van je singleplayer file en neemt het op tegen het team van je vriend in één van de twintig maps. Deze maps zijn uit de singleplayer gehaald en kunnen dus een spoiler zijn als je het verhaal nog niet hebt uitgespeeld. Een ander minpunt is dat deze mode eigenlijk geen multiplayer is, aangezien het team van je vriend gewoon door de computer bestuurd wordt. Een beetje jammer, maar toch een leuke manier om te zien wie van jullie twee het spel beter speelt.

Deze Tactics Ogre: Let Us Cling Together remake laat ons eindelijk kennis maken met de serie en dat werd wel eens tijd! De serie behoort namelijk tot de top van de Tactical RPG's. Het bevat een ijzersterk verhaal, de gameplay zit prima in elkaar, het spel is zo diepgaand dat zelfs de doorgewinterde gamer er nog lang mee zoet kan zijn én de uitdaging is lekker hoog. Het origineel zou misschien te moeilijk/diepgaand zijn voor de mainstream gamers, maar met de toevoegingen in deze remake is de game zeker aan te raden voor iedereen die van Tactical RPG's houdt.

• login of registreer om te reageren