Professor Layton vs. Phoenix Wright: Ace Attorney Review

Professor Layton vs. Phoenix Wright: Ace Attorney Review

Vanaf het eerste moment dat ik archeoloog Hershel Layton leerde kennen, was ik verkocht. Rondrennend puzzels oplossen is blijkbaar mijn ding. Toen ik beginnend advocaat Phoenix Wright leerde kennen gebeurde iets soortgelijks. Nooit had ik verwacht dat ze elkaar zouden ontmoeten. Maar, puzzelfanaat Professor Hershel Layton en advocaat Phoenix Wright bundelen hun krachten in deze nieuwe game en ik kan maar één ding zeggen: “I do not object!”

Het verhaal volgt Professor Layton, Phoenix Wright en hun trouwe sidekicks Luke en Maya. In Londen ontmoeten ze een mysterieuze dame: Espella Cantabella. Niet lang na deze ontmoeting worden de vier hoofdpersonages op magische wijze geteleporteerd naar Labyrinthia, een wereld welke wordt overzien door ‘the storyteller’. Deze beschrijft keer op keer de toekomst van Labyrinthia en alles wat hij zegt, komt ook daadwerkelijk uit. In Labyrinthia komen het gezelschap Espella wederom tegen en ze wordt beschuldigd van hekserij. Het is aan Layton, Luke, Phoenix en Maya om het tegendeel te bewijzen.

Je doet dit door middel van puzzels op te lossen en je stem te laten horen in de rechtbank. De combinatie van deze twee zorgt ervoor dat je continu geboeid blijft. Wanneer je vooral fan bent van een van beide games hoef je niet bang te zijn dat een van de twee minder aanwezig is dan de ander. De makers hebben het voor elkaar gekregen om ze op de goede momenten af te wisselen. Tijdens het gehele spel wordt er duidelijk rekening gehouden met het feit dat beide aan bod komen. Door deze afwisseling zijn er ook een paar cliffhangers ontstaan waarbij je je adem inhoudt tot je weer terug bent bij de desbetreffende personages.

De puzzels blijven in de trant van de voorgaande Professor Layton spellen en zorgen voor menig hoofdkrabbend denkmoment. Daarnaast sta je dus ook in de rechtbank. Je luistert naar de verhalen van de getuigen, vraagt hierop door om meer informatie te weten te komen, onderzoekt het bewijsmateriaal om tegenstrijdigheid te ontdekken en slaat dan je slag. Erg handig is het feit dat je de welbekende Hint Coins kunt gebruiken tijdens deze trials. Hierdoor wordt je keuzemogelijkheid in de rechtbank op een positieve manier beperkt en zie je waar je wat extra druk moet uitoefenen op de getuigen. Wanneer je een verkeerde keuze maakt zijn er consequenties.

De gameplay is soortgelijk aan eerdere Layton-games. Je verkent de straten van Londen en later van Labyrinthia door met een vergrootglas op verschillende objecten en personages te klikken. Mensen vragen je om puzzels op te lossen en helpen je met bepaalde situaties. Op je map zie je waar je bent, hoeveel puzzels er in de omgeving te vinden zijn en hoeveel Hint Coins. Deze Hint Coins kun je gebruiken om hulp te krijgen bij het oplossen van puzzels en rechtszaken. Daarnaast verdien je Picarats wanneer je puzzels op hebt gelost en wanneer je een rechtszaak hebt afgerond.

De verhaallijn wordt afgewisseld met gesproken geanimeerde stukjes film, gesprekken tussen personages en je daadwerkelijke zoektocht naar de onderliggende mysteries welke Espella Cantabella en Labyrinthia omringen. Zo nu en dan vond ik persoonlijk dat de stukken tekst wat te lang waren. Natuurlijk moeten bepaalde situaties uitgelegd worden maar op den duur merkte ik aan mezelf dat ik stukken ging overslaan. Dit wordt vooral vervelend wanneer je hierdoor belangrijke stukken verhaal mist.

Wanneer je fan bent van een van de twee series, of gewoon van beide, dan is deze game naar mijn idee een must. Level-5 en Capcom hebben het voor elkaar gekregen om twee iconische personages samen te voegen op een leuke, interessante manier. Door Professor Layton en Phoenix Wright in een wereld te plaatsen welke voor beide nog onbekend is, hebben de ontwikkelaars het voor elkaar gekregen een game te creëren met vele vermakelijke uren.

[review pros=”+ Een combinatie van twee geweldige series
+ Goede verhouding tussen puzzels en rechtszaken
+ Interessante verhaallijn” cons=”- Teksten zijn zo nu en dan langdradig” score=85]