Steep Review

Eefje trekt op virtuele wintersport.

Ik heb altijd al eens op wintersport willen gaan. Ik was als tiener altijd onafscheidelijk met mijn skateboard, dus lijkt het me sterk dat ik ook op een snowboard of op skilatten mijn evenwicht niet zou kunnen houden. Overdag een beetje de berg af, sjeezend over de poedersneeuw,  ’s avonds schnaps hijsen op de apres ski. Mij lijkt het wel wat. Helaas is het er nooit van gekomen, grotendeels omdat ik een zomervakantiemeisje ben maar toch vooral ook omdat wintersport focking duur is. Gelukkig is er nu een game als Steep om je met een democratisch prijsje toch ietwat de sfeer te bezorgen.

Steep is een game die erg goed weet wat het wil zijn, en dat is een evocatie van de cool die rond extreme wintersport hangt. Spectaculaire snowboardafdalingen en wingsuit sprongen waarbij  rakelings langs bergwanden gescheerd wordt, het is dat soort dingen waar bewonderend naar gekeken wordt in de vele Go-Pro filmpjes die op Youtube gepost worden. Steep laat je die halsbrekende toeren uithalen zonder de vrees voor gebroken botten of verkleumde vingers. Wat Steep dan weer niet is, dat is een lineaire game. Dit is geen spel van verplichtingen waarbij je race A en challenge B moet voltooien om verder te komen. Als je zin hebt om iets te doen in de game, dan doe je dat gewoon. Het is dat ontspannen sfeertje dat uiteraard erg goed  past bij de hele extreme sports setting, dat het publiek voor deze titel kan verdelen. Verwacht je een game met een duidelijke structuur en een einddoel, dan komt de game vast iets te vrijblijvend over, wil je echter een relaxte game-ervaring die het meer moet hebben van flow dan uitdaging, dan zit je hier goed.

Steep laat er in elk geval geen gras over groeien. Na een korte disclaimer die je aanraadt dit niet thuis te proberen ( hoe de fuck??) wordt je avatar in de verse poedersneeuw van de Alpen gedropt en ligt de wereld voor je open. Je drukt op R1, opent het Sports Wheel en kiest instant tussen één van de activiteiten. Tijd om te gaan skiën , snowboarden, te paragliden of een wingsuitjump te gaan doen. Exploratie is waar een groot deel van de fun ligt in deze Steep, gewoon met het board of de latten onder je voeten de berg af en je eigen pad uittekenen. Tijdens je ontdekkingstochten unlock je tal van challenges waar je volledig vrij in bent om die te doen. Even een Freestyle challenge doen en proberen zoveel mogelijk toffe stunts uit te halen, of even de Extreme Rider uithangen; Steep weet op dat vlak al best snel indruk te maken. De berg is een erg mooi vormgegeven, realistisch aandoende omgeving, het overtuigt als een simulatie van de Mont Blanc weet je wel. Als je dan een challenge krijgt waarbij je tegen een tijdlimiet aan moet racen met je snowboard, dan snap je meteen wat er van je verlangd wordt: gewoon zo snel mogelijk op dat punt komen. Dat punt is echter gewoon een baken dat je in de verte ziet oplichten, en de hele omgeving ligt open voor je, je hebt de absolute vrijheid om zelf te bepalen langs welke weg je er heen gaat. Dat soort vrijheid is tegelijk een tikje intimiderend, maar ook zo opwindend.

Steep is een game waar je uiteraard toegewijd je best kan doen om topscores te behalen op de challenges. Ik ben zeker dat het, zeker als je de skills hebt, een erg belonende game kan zijn op dat vlak. De crux is echter dat het niet hoeft. Die wingsuit challenges zijn bijvoorbeeld heel spectaculair en het vlak langs de rotsen zoeven levert de nodige adrenaline op, maar de gevoelige controls onder de knie krijgen om er echt in uit te blinken is niet zo eenvoudig. Je bent het ook niet echt verplicht. Wanneer het fout gaat hoef je gewoon op een knop te drukken en je herstart meteen de opdracht. Ben je het proberen zat? Open de map en duid een ander deel van de berg aan waar je heen wil om iets anders te doen. Ben je rotslecht in het wingsuiten en moet je even wat frustratie kwijt? Doe een Bone Collector Challenge en gooi jezelf van de berg met als doel zoveel mogelijk van je botten te breken. Als je dat al een bizar onderdeel vind, wat denk je dan van Mountain Stories? Het komt er meestal op neer dat sommige bergpieken tot je spreken en hun verhalen vertellen en komt in de praktijk neer op bizarre opdrachten als boosaardige sneeuwmannen stuk maken of een elfenschat zoeken. Klinkt behoorlijk trippy en totaal ongepast voor een voor de rest behoorlijk realistisch voelende game zeg je? Nou, ja, maar die mannetjes in de extreme sports wereld zuipen onwijs veel Red Bull en zijn niet vies van wat geestverruimende middelen van tijd tot tijd weet je wel. Die Mountain Stories houden dus echt wel steek in de setting.

Steep is wat mij betreft dus een leuke game als het aankomt op het doen van challenges en mountain stories, maar wat mij betreft komt de meeste fun nog voort uit het simpelweg exploreren van de omgeving. Bovenaan de berg starten met je snowboard en dan aan volle snelheid de berg afdalen terwijl de zon zachtjes ondergaat, gewoon tien minuten doelloze pure fun. Even doelloos, maar iets minder fun is tenslotte het paragliden wat neerkomt op gewoon wat rondzweven en genieten van de omgeving. Die omgeving is erg mooi, dat zeker, maar dat gliden voelt in vergelijking met de fun die de rest van de game biedt toch grotendeels aan als een interactieve screensaver.

Maar he, wacht even Eefje. Je hebt het nou al heel de tijd over challenges doen en op je eentje exploreren, was Steep niet aangekondigd als een online game? Yup, en dat is het dus ook echt wel. Je ziet nagenoeg constant andere mensen hun ding doen op de berg en kunt als je dat wilt invites sturen naar anderen die je “spot” om samen te spelen. Het kan, maar het moet niet. Als je gewoon lekker op je eentje je ding wil doen en genieten van je vrijheid, dan is dat helemaal jouw keuze. Dat anderen tegelijk met jou bezig zijn op de berg heeft trouwens nog wel voordelen. Uiteraard komt het de sfeer van in een populair resort te zijn ten goede, maar je kan af en toe ook gewoon lekker spieken om te zien hoe anderen een lastige challenge aanpakken. Het enige grote nadeel van Steep’s online identiteit is dat je dus wel effectief constant online moet zijn om te kunnen spelen. Geen internetverbinding, geen Steep. Er zijn momenten waarop je van de server geflikkerd wordt , de game crasht en je dus terug naar af wordt verwezen. Steep is weliswaar een game die zijn best doet om frustraties te vermijden, maar crashes als dit blijven altijd irritant. Een ander nadeel is de season pass die op latere tijdstippen nieuwe sporten toe gaat voegen. Nu is die niet achterlijk duur en snap ik uiteraard het commerciële aspect ervan, maar hoe leuk ook, het skiën en snowboarden voelt redelijk gelijkaardig aan en het paragliden is aan de saaie kant. In een volgende update wordt sleeën geïntroduceerd, en die had ik toch echt gewoon in de game gewild. Het zijn kleine smetjes op een voor de rest verrassend leuke game.

Hoe tof je Steep vindt hangt af van wat je wil van de game. Zoek je een extreme game in de lijn van een SSX, dan schiet Steep tekort voor je. Wil je echter een amusante game waarin je de vrijheid krijgt om virtueel te wintersporten in een indrukwekkende omgeving, en dat op de manier die je zelf het beste ligt? In dat geval staat Steep ongetwijfeld garant voor enkele uurtjes ongecompliceerde pret.

Good

  • Erg veel vrijheid om je ding te doen
  • Toegankelijk en uitdagend tegelijk
  • Audiovisueel een knappe game

Bad

  • Paragliden is wat saai
  • Altijd online zijn is een vereiste
8

Sterk

Iedere gamesite heeft die ene toffe, lieve meid nodig die te porren valt voor de schattige platformgames. Hier bij GameParty moeten we het echter nog steeds met Eefje stellen. Een inktzwart gevoel voor humor, ietwat van een grote bek en een voorliefde voor de meest gewelddadige games die je kan bedenken. Dat is Eefje in een notendop.