2011 is aan zijn einde gekomen. Trouw als we zijn kijken we terug naar de beste en slechtste games van het afgelopen jaar, alsook naar wat 2012 ons gaat brengen. De enige vrouwelijke redacteur van GameParty brengt je snel op de hoogte!

Top 3 2011
1) Driver San Francisco
Ik had de game al op voorhand afgeschreven. Het shiften tussen personages lijkt op papier een kansloze gimmick om een verroeste franchise weer onder de aandacht te brengen. In praktijk blijkt Driver San Francisco echter de leukste racegame van 2011. De game drukt de tong stevig tegen de wang en speelt met het onnozele gegeven van het shiften om gewoon dikke fun te leveren. De pulpy jaren ‘70 sfeer van films als Bullit en uiteraard de kenmerkende stad zelf dragen bij tot het amusement. Vergeet even het serieuze van Forza of het geforceerde gedoe van The Run, Driver San Francisco brengt het racen in een goeie omkadering en doet dat zowel in single- als multiplayer op unieke en leuke wijze.

2) The Witcher 2 : Assassins of Kings
Deze game deed me even vergeten dat ik eigenlijk niet zo graag op PC game, en omdat ik Skyrim nog niet gespeeld heb kroon ik dit lekker tot de RPG van 2011. De spelwereld in The Witcher 2 leeft dankzij uitmuntend design en een sterke engine. Het verhaal is volwassen en wordt bevolkt door sterke personages die geloofwaardige dialogen brengen en de sword and sorcery gameplay werkt naar behoren. Het einde van de game is ietwat zwakjes, maar voor je dat bereikt heb je al heel wat van de beste uurtjes fantasy gameplay in jaren achter de rug. The Witcher 2 is een pareltje voor pc dat jammer genoeg kapot gedownload werd. Laat ons hopen dat de port naar console in 2012 al het goeie weet te bewaren, dan staat hij nagenoeg zeker weer in het lijstje.

3) Crysis 2
Ik had makkelijk games als Arkham City of Modern Warfare 3 kunnen kiezen, maar die krijgen al genoeg terechte lof. Laat mij dan maar nog een keer Crysis 2 bejubelen. Met uitzondering van MW3 wist geen enkele andere shooter me in 2011 zo veel fun te bezorgen. New York dat visueel erg geloofwaardig van het scherm spatte en de gameplay die je toeliet om lekker tactisch je aanvallen te plannen. Ik genoot ervan met volle teugen. De uitgebreide singleplayer laat erg weinig steekjes vallen en laat je toe om je supersterk te voelen in je nanosuit zonder dat er aan uitdaging ingeboet wordt. Ook de multiplayer bleek erg amusant dankzij de injectie van nanosuitpowers in de gebruikelijke deathmatches. Een sprong van 30 meter maken om een andere speler de kop in te beuken terwijl je een ander onder vuur neemt? Dat soort dingen maakt van Crysis 2 één van de games van 2011.

Flop 3 2011
1) Battlefield 3 Singleplayer
Na maanden van hypen bleek de singleplayer van Battlefield 3 een holle ervaring. Er zijn aspecten die ik duidelijk dig. De vuurgevechten zijn chaotisch en voelen eng aan omdat je de vijand zelden goed ziet en de sfeer zit in de eerste missies goed. Wat me echter stoorde was het ongeinspireerde geheel. In de missie in Parijs zit je nagenoeg heel de tijd in een anoniem kantoorgebouw, het stuk met de jetfighter is om in slaap te vallen zo saai. Naar het einde toe, na de flauwe finale, zit je met een ‘was dit het nou?’ gevoel. Wat ook niet helpt is de engine. Het ziet er mooi uit, maar de lensflare is gewoon overdreven toegepast en de technische bugs halen je keihard uit de game. Je mag nog zoveel eyecandy op het scherm toveren, als ik een ontplofte tank simpelweg zie verdwijnen is de presentatie ondermaats. Tenslotte nog een vermelding voor de debielste quiktime events ooit. Druk snel de toetsen in om op stoere wijze een deur in te trappen naar een stoere maar lege gang. Compleet nutteloos, maar het zag er stoer uit. De perfecte omschrijving van Battlefield 3 singleplayer als je het mij vraagt.

2) Nintendo 3DS launch
Was het arrogantie of dacht Nintendo echt dat de 3DS als warme cupcakes uit de rekken zou vliegen toen ze het ding eind maart in de rekken legden. Slechte timing, een hoog prijskaartje en een zwakke launch line-up zorgden ervoor dat Nintendo voor het eerst in jaren een knieval moest maken. Ondertussen is de pricedrop een feit en verkoopt de 3DS dankzij topgames lekker en dat is fijn voor Nintendo. Je kunt je echter zonder moeite inbeelden dat heel wat mensen die de handheld vroeg kochten een beetje zuur zijn. Mij persoonlijk boeit het weinig, ik ben best blij met de mogelijkheid om Minish Cap en de andere GBA games te spelen. Zet je echter heel even in de schoenen van een kind dat maanden geld van verjaardagen en oud en nieuw heeft gespaard voor de handheld om dan een paar maand later 100 Euro van de prijs af te zien gaan. Beetje zuur en niet de beste marketing van Nintendo.

3) PSN Aanval
Tussen 17 en 19 april van dit jaar werden de servers van PSN aangevallen door hackers, een marketingramp voor Sony. Online gaming werd pas 23 dagen later terug mogelijk gemaakt op het systeem wat bijvoorbeeld een game als Killzone 3 stevige schade heeft berokkend. Nog erger waren de berichten van identiteitsdiefstal en de veel te late en gebrekkige communicatie van Sony op dat vlak. Onzekerheid en verplicht worden om offline te gamen, het was niet de beste periode om een PS3 gamer te zijn. De aanval op het PSN staat nog steeds geboekstaafd als één van de grootste security breaches ooit. Het zootje ongeregeld verantwoordelijk voor de problemen zit tegenwoordig Mark Zuckerberg en Facebook te pesten, tenzij ze al weer iemand anders in het vizier hebben uiteraard. Pubers zijn best grillig weet je wel.

Top 3 voor 2012
1) Max Payne 3
The fall of Max Payne is een van mijn favoriete games allertijden. De stevige actie gedompeld in een sfeer die noir uitademt blijft altijd bij. Ik keek al jaren uit naar een aankondiging van deel 3 dus reken maar van yes dat ik sta te popelen om weer met Max aan de slag te gaan. Ben ik rotsvast overtuigd dat dit de grote topper zal worden? Niet echt. Het schrappen van de graphic novels vind ik stilistisch gezien not done en het valt nog te bezien of de gekende gameplay tegenwoordig nog even sterk overeind blijft. De bijtend harde Man on Fire sfeer en het resulterende brute geweld dat bijvoorbeeld de impact van een kogel in vertraagde close up in beeld brengt doet in elk geval goede dingen vermoeden.

2) Mass Effect 3
We weten ondertussen wat we kunnen verwachten van het sluitstuk van de trilogie. De gameplay die balanceert tussen je personage uitbouwen en stevige sci-fi shooter staat nog steeds als een huis en wordt verder uitgebreid met de mogelijkheid om tussen cover te dodgen en een badass meleemove waarin Shepards omnitool tot een soort zwaard omgetoverd is. Nog beter is natuurlijk de epiek van het verhaal. De toekomst van het heelal staat meer dan ooit op het spel en als speler zal je een stevig leger van rassen die weinig met de mens op hebben achter je moeten scharen om de Collectors het hoofd te kunnen bieden. Reken maar dat dit weer stevige wendingen en intriges op zal gaan leveren. Ook de co-op multiplayer lijkt amusant te gaan worden. Je kan het volledig gaan negeren als je dat wilt, maar het is nu al zeker dat het spelen ervan voordelen op zal leveren in het hoofdavontuur. Naast de console-versie van The Witcher 2 worden fans van de betere rpg komend voorjaar verwend.

3) The Darkness 2
Starbreeze’s The Darkness is een van die zeldzame games die echt een impact op me wist te hebben. Niet zomaar leuk en aardig, maar effectief een ervaring waar ik twee keer enorm stevig ben ingevlogen. De combinatie van maffiaverhaal met gotische horror en inktzwarte humor werkte voortreffelijk voor mij en uiteraard staat de sequel hoog op het verlanglijstje. De cellshaded stijl van graphics vond ik eerst teleurstellend maar begint me steeds meer te boeien. De hele game lijkt wel een comic en dat past uiteraard wonderwel. Naast de singleplayer die hopelijk qua opzet trouw blijft aan het origineel kun je in de sequel ook nog een co-op mode verwachten die op zichzelf staande missies zal bieden. Developer Digital Extremes heeft grote schoenen te vullen met The Darkness 2, maar de onderschatte developer zou wel eens iets erg leuks kunnen af gaan leveren in februari.

Welke gebeurtenis uit 2011 ik nooit meer zal vergeten.
Op mijn eentje naar New York reizen was toch het avontuur van het jaar. Met knikkende knietjes door de douane op Newark, de eerste blik op de skyline wanneer de taxi uit de tunnel kwam. Het gevoel van klein op die beroemde Broadway straat te staan tussen die grote gebouwen en drukte. Onvergetelijke indrukken. Uiteraard heb ik superveel gezien en gedaan en heb ik mijn credit ard super hard pijn gedaan op 5th avenue. Een goed tweede onvergetelijk moment was Jared Leto ontmoeten na een concert van 30 Seconds to Mars. Kan ik nog steeds giechelen als een pubermeisje? Reken maar van yes.

• login of registreer om te reageren