Fragile Dreams: Farewell Ruins of the Moon Review

Geschreven door: Daniëlle Akkermans

Developer tri-Crescendo heeft enkele schitterende RPG’s neer weten te zetten die ons de nodige uurtjes aan onze console gekluisterd hielden. Baten Kaitos: Eternal Wings and the Lost Ocean voor de GameCube is zo’n topper uit tri-Crescendo’s stal en ook de 360/PS3 game Eternal Sonata is door deze studio ontwikkeld. Na deze laatste titel bleef het enige tijd rustig rondom de Japanse developer, totdat deze onlangs met de game Fragile Dreams: Farewell Ruins of the Moon voor de Wii kwam.

Nou, onlangs, dat is eigenlijk niet helemaal waar. Fragile Dreams: Farewell Ruins of the Moon ligt namelijk al ongeveer een jaar in de Japanse winkelschappen. Het was ten tijde van de Japanse release echter nog niet zeker of ook wij Europeanen deze titel konden gaan spelen. Gelukkig heeft tri-Crescendo in samenwerking met publisher Rising Star Games toch besloten om de breekbare dromen naar Europa te halen. Ik heb zowel Baten Kaitos als Eternal Sonata met veel plezier gespeeld en was daarom erg benieuwd of men er met Fragile Dreams: Farewell Ruins of the Moon wederom in geslaagd is om zo’n mooie, ijzersterke game neer te zetten.

Fragile Dreams: Farewell Ruins of the Moon speelt zich af in een post-apocalyptische wereld, waar zo ongeveer de hele bevolking op onverklaarbare wijze spoorloos verdwenen is. De paar mensen die niet verdwenen zijn, doen hun best om te overleven in de uitgestorven dorpen en steden, waarvan soms niet meer over is dan vervallen gebouwen en een paar ruines. Seto is ook één van de overgeblevenen en woonde bij een oude man over wie hij eigenlijk weinig wist, maar die hij ondanks dat wel als zijn grootvader was gaan beschouwen. Op een zekere dag overlijdt grootvader en vindt Seto een brief waarin de oude man hem vertelt dat hij richting het oosten moet vertrekken en op zoek moet gaan naar de hoge, rode toren, waar hij waarschijnlijk andere “survivors” zal aantreffen.

Hier begint jouw avontuur in de huid van Seto. Zonder precies te weten waar je naar op zoek bent, wat je doel is en waar je precies naartoe moet, neem je afscheid van het huisje dat jaren jouw thuis was en ga je op pad. Onderweg zul je regelmatig een tutorial voorgeschoteld krijgen met daarin uitleg over het gebruik van wapens en items, waar bepaalde dingen voor dienen en hoe de wereld in elkaar steekt. Dit wordt allemaal erg duidelijk uitgelegd en dat is geen overbodige luxe omdat Fragile Dreams niet zo’n heel intuïtieve besturing heeft en soms zelfs wat klunzig en onhandig aanvoelt. Lopen doe je bijvoorbeeld door middel van de analoge stick op de Nunchuk en door te wijzen met je Wii Remote bestuur je als het ware de camera. Op diezelfde manier schijn je echter ook om je heen met een zaklamp, waardoor het regelmatig voorkomt dat je even snel om je heen wilt kijken met je zaklamp en vervolgens een erg ongemakkelijk camerastandpunt hebt. Ook bij het verslaan van vijanden vormt de besturing een beetje een struikelblok. Je moet namelijk niet alleen dicht genoeg bij de vijand staan om hem vervolgens met de A-button enkele rake klappen uit te delen, maar je moet ook nog eens met je Wii Remote op de vijand richten, omdat je anders tegen de vijand aan staat, maar er toch naast slaat. Waar ik ook regelmatig last van had, is dat ik net iets te ver doorliep en dus achter de vijand stond. Vervolgens kon ik me door de onhandige besturing nooit snel genoeg omdraaien om mezelf te verdedigen voor aanvallen van vijandige kant.

Het gameprincipe en de manier waarop je vijanden detecteert, steekt daarentegen wel erg goed in elkaar en maakt op originele wijze gebruik van de mogelijkheden die de Wii ons biedt. Kom je bijvoorbeeld in de buurt van een vijand, dan hoor je dat aan geluiden die uit de speaker van je Wii Remote komen. Richt je met je Wii Remote de juiste richting op, dan worden die geluiden harder en hoe dichterbij je komt, hoe duidelijker de geluiden worden. Nu klinkt dit misschien een beetje overbodig, maar er zijn ook onzichtbare vijanden, die pas te zien zijn als je er met je zaklamp op richt. Bij die monsters is het erg handig dat je kunt horen waar ze zich bevinden, zodat je weet waar je met je zaklamp moet schijnen. Aan het begin van je avontuur ontmoet je bovendien een soort navigatiesysteem met een eigen ziel, PF genaamd, dat je tijdens je tocht bijstaat door middel van tips en hints. Om deze hints te ontvangen hoef je alleen maar je Wii Remote als een telefoon bij je oor te houden en de stem van PF geeft je advies over de volgende stap in je avontuur.

Naast het verslaan van vijanden, speelt het zoeken van verschillende items, locaties en personen een erg belangrijke rol. De missies die je in Fragile Dreams voorgeschoteld krijgt, luiden vaak als “zoek de sleutel”, “zoek het meisje” of “ga naar die locatie”. Over het algemeen zijn de missies dan ook niet heel erg moeilijk, al kan het soms wel frustrerend zijn wanneer je een item niet kan vinden omdat het zo donker is op een locatie en je net niet op de juiste plek schijnt met je zaklamp. Verder zul je regelmatig te maken krijgen met kampvuurtjes die over de hele wereld verspreid zijn. Ten eerste dienen deze als savepoints en vullen ze je healthbar weer op. Maar je vindt ook regelmatig objecten die je in het kampvuur kunt gooien om herinneringen van de oorspronkelijke eigenaar te kunnen beluisteren. Hierdoor volg je niet alleen het verhaal van Seto, maar kun je ook een blik werpen in verhalen van anderen.

Fragile Dreams: Farewell Ruins of the Moon ziet er erg mooi uit. De game heeft een toffe anime-achtige stijl en doet wat duister en mysterieus aan. Ook de sounds sluiten hier uitstekend op aan. Geluid speelt in deze game sowieso een erg belangrijke rol en daar zit het gelukkig wel goed mee. Een groot pluspunt aan de dialogen in de game, is dat je de keuze hebt uit de Engelse en Japanse stemmen en zeg nou zelf, zo’n typisch Japanse game speel je toch het liefst met de originele Japanse stemmen?

Fragile Dreams: Farewell Ruins of the Moon is een erg leuke game. Helaas laat hij wel een paar kleine steekjes vallen als je naar de besturing kijkt, maar de originele gameplay weet dit absoluut recht te trekken. Op grafisch gebied is de game erg gaaf en ook over de sounds valt weinig negatiefs te zeggen. Op zoek naar een leuke, spannende adventure game, of benieuwd naar wat de makers van Baten Kaitos en Eternal Sonata nu weer voor moois hebben gemaakt? Dan zal Fragile Dreams: Farewell Ruins of the Moon je zeker niet teleurstellen.

Rating

79
  • 80
    Graphics:
  • 80
    Gameplay:
  • 70
    Replay:
  • 75
    Sound:

Fragile Dreams: Farewell Ruins of the Moon

Specificaties

  • Release datum: 19 maart 2010
  • Platforms: Wii

Screenshots

Laatste poll

Fuck de zomer! Of toch niet?

Het is weer mei, de zomer staat nu letterlijk voor de deur. De 'r' is uit de maand en dus kunnen we ons op gaan maken voor een hopelijk goede zomer. Of hopen jullie daar helemaal niet op? Worden jullie eerder chagrijnig van die hitte tijdens het gamen, die zonnestralen op je scherm of die schreeuwende kinderen in de straat? Lekker die zomer, of toch maar weer terug naar de winter? Laat het ons weten!

Choices

You are not eligible to vote in this poll.

Laatste column

Auke van Leersum
Angry Birds, Rumble, Farmville, Bug Village, Little Empire, Fruit Ninja, Draw Something, Wordfeud: allemaal van die makkelijke games die op Facebook, Android of iPhone worden gespeeld. Maar waarom is dit zo succesvol? Hoe kan het dat men genoegen neemt met dit soort ‘mindere’ games? Weet je, ik wil het niet eens games noemen! Het zijn gewoon spelletjes. Simpele, kleine, lelijke spelletjes. En vaak zelfs helemaal niet leuk. Met als lijdend voorwerp Draw Something. Die game is ronduit slecht, met een hoofdletter S!

Release calendar

vrijdag 25 mei 2012

UPDATES