Het is één van de eerste zonnige dagen van het jaar wanneer mijn dochter Luna glimlachend richting de postbus wandelt. Er is reden zat om te glimlachen. Het is een heerlijke dag vrij van school en er zit een pakje met een leuk videospelletje in de bus te wachten om gespeeld te worden. Plotseling rolt er een M&M over de vloer, gevolgd door een snoepgekke chihuahua die het meisje in zijn enthousiasme omver loopt. Ik wandel fluitend voorbij en vis vlotjes de enveloppe met Kirby’s Epic Yarn uit de postbus. No way dat ze die ook nog eens inpikt!

Is het een tikje gemeen om je eigen kind op die manier te saboteren om zo sneller een spel te kunnen inpikken? Misschien wel, maar ik trek me daar even niks van aan, want we hebben het uiteindelijk niet over de eerste de beste game. Epic Yarn is het eerste avontuur van Kirby sinds tijden, en dat laat ik echt niet schieten. Een beetje gek als je bedenkt dat het spel oorspronkelijk totaal niet gepland was als Kirby-game. Epic Yarn was oorspronkelijk een platformer die door het leven ging als Fluff of Yarn, een creatieve platformer waarin hoofdpersonage prins Fluff zijn land van stof zou gaan redden van een boze tovenaar. Nintendo was enorm gecharmeerd van het spel, maar zag natuurlijk ook het commerciële voordeel ervan in om het spel aan Kirby te linken en zo geschiede dus. Drie maanden lang werd er gewerkt om Kirby in het spel te implementeren als hoofdpersonage en Fluff, die verdween naar het achterplan.

Je zou gaan denken dat een spel in zo’n laat stadium aanpassen voor een rommel zou kunnen zorgen, maar dat doet het niet. Ik denk dat ik zeker niet de enige fan van de roze stofzuiger ben die wat sceptisch was bij het idee van een Kirby game waarin de rakker niet eens vijandjes kan opzuigen. Na tien minuten spelen was mijn laatste greintje terughoudendheid echter weggeveegd. Dit is overduidelijk een echt Kirby spel geworden, en nog een goede ook.

Kirby’s avontuur begint in het gekende Dreamland, waar ons roze blobje tijdens een wandelingetje een lekkere tomaat ziet. Uiteraard zijn tomaten de favoriete snack van onze vriend, dus opzuigen die hap. Slechte zet van onze roze vriend, want de tomaat blijkt eigendom te zijn van de boze tovenaar Yin-Yarn. Hij verbant Kirby met een magische sok naar de wereld van Patch Land. Patch Land is uiteraard een twee-dimensionele wereld die uit verschillende soorten stof en wol bestaat en dat heeft ook effect op Kirby. Onze roze rakker verandert in een garen versie van zichzelf en ontdekt al erg snel dat zijn geliefde zuigaanval niet meer werkt. Gelukkig is hij nu tot nieuwe trucjes in staat. Met de hulp van Prince Fluf trekt onze held dan ook op pad. Het is een schattig, maar dun verhaaltje, dat vooral weet te charmeren door de uitwerking ervan. De filmpjes worden gebracht als interactieve prenten uit een kinderboek, met een verteller die alles tot leven brengt. De oudere Engelsman, die gedistingeerd het verhaal vertelt en tegelijk zijn stem vervormd wanneer een serieus personage als Prince Fluff iets zegt, kwijt zich super van zijn taak.

De gameplay zelf ligt volledig in lijn van de presentatie van de spelwereld en het verhaal. Kirby speelt namelijk zoals de game er uitziet; schattig en ongevaarlijk. Je roze wolletje springt en slingert door de 2D levels en verslaat vijandjes met een zweepje, waarmee hij ook af en toe de omgeving kan manipuleren. In een notendop komt het daar grotendeels op neer. Gooi boven op dat eenvoudige karakter van de gameplay nog eens een moeilijkheidsgraad die vrijwel onbestaande lijkt, en je krijgt een spel dat mijlenver verwijderd ligt van het afgelopen najaar verschenen Donkey Kong. Met weinig uitdagende vijanden en een Kirby die zelfs niet dood kan, haalt een beetje gamer binnen de vijf uur het einde. Een slimme zet van Nintendo, en dat bedoel ik niet eens cynisch.

Zie je, Kirby is altijd al de meest toegankelijke van alle Nintendo mascottes geweest die ontworpen is, met het woord ‘cute’ in gedachten. Die traditie van een toegankelijke platformer voor het jongere publiek, zoals Dream Land was, wordt nu gewoon stevig doorgetrokken en dat pakt goed uit. Dankzij de toegankelijkheid en het heerlijk schattige uiterlijk, heeft Nintendo de ultieme game voor jonge meisjes op de Wii uitgebracht. Vergeet Laura’s Passie gewoon, als je dit jaar één spel moet kopen voor je dochter, nichtje of vriendin, laat dit het zijn. En opgelet, want nu komt het duiveltje uit het doosje: ook mannelijke Nintendofanaten zouden Epic Yarn een kans moeten geven. Het schattige uiterlijk, het niet dood kunnen en het feit dat Kirby in een schattig dolfijntje of een pinguïn transformeert, dat is slechts de oppervlakte. Het eigenlijke doel van de game bestaat niet uit het redden van Patch Land, dat is gewoon een eitje. Het behalen van alle gouden munten? Not so much. Hoe meer juwelen je weet te vinden, hoe hoger je medaille, en dat is nog behoorlijk pittig.

Kirby kan dus niet dood, dat klopt, maar hij verliest wel elke keer enorm veel juweeltjes. Wil je de game echt volledig uitspelen en de geheime levels unlocken, dan kun je toch beter bij de les blijven in de latere werelden. De combinatie van eenvoudige toegankelijkheid voor de kids en een leuke uitdaging voor de oudere gamers is een slimme zet van Nintendo.

Een ander leuk aspect schuilt in de co-op. Een andere speler kan op elk moment de rol van Prince Fluff op zich nemen en dat werkt erg lekker. Fluff bestuurt zich exact hetzelfde als Kirby en dat resulteert in heerlijk samen spelen. Het decoreren van Kirby’s huisje is ook een feature in de game, maar die had weinig impact op me. Aan het begin van het spel krijgt Kirby een woning in Patch Land, die je naargelang het spel vordert naar hartenlust kan aanpassen. In de levels zitten meubeltjes en dergelijke verstopt en je hebt de mogelijkheid om steeds terug te gaan en te decoreren, een foto te nemen en die dan te delen met anderen. Ik had er weinig mee en liet het dan ook links liggen, maar mijn dochter liep op haar savegame dan weer te pronken met een teddybeerbed en jacuzzi.

Echt veel uit te wijden over de grafische kant van het spel hoef ik denk ik niet te doen, want de screenshots spreken boekdelen. De wereld van stof, garen en wol is steeds overtuigend en de levels worden lekker gevarieerd gebracht. Eén van mijn favoriete dingen was bijvoorbeeld een muzieklevel, waarin elk instrument waar Kirby op sprong muziek maakte en waar onze roze rakker van noot tot noot in zijn eigen compositie sprong. Van muziek gesproken, die is ook nu weer van hoog niveau. Elk level heeft een eigen muziekje, in lijn met het thema, en er zitten echte pareltjes tussen. Tot slot was ik misschien nog het meest gecharmeerd door de vele kleine details in het spel. Hoe Kirby’s sprintanimatie een autootje is en hoe dat in de ijswereld plots veranderde in een slee, of hoe Kirby in een dolfijn veranderde en heel even met een bal kon spelen. Nutteloos, maar wel erg leuke details. Het moge duidelijk zijn: Kirby is een zacht wollen pareltje geworden.

Het is al een tijdje geleden dat ik nog zo’n ophemelende review heb geschreven, maar Kirby’s Epic Yarn verdient het gewoon. Epic Yarn doet op vlak van gameplay niks nieuws, maar brengt alles zo stijlvol en mooi dat het moeilijk is niet gecharmeerd te worden. Fun voor jong en oud in een mooi wollen jasje. Een spelletje om verliefd op te worden.

• login of registreer om te reageren