Toen Samus Aran vorig jaar tijdens Nintendo’s E3 presentatie weer in de kijker kwam ging menig gamershart sneller bonken. De laatste Metroid games zijn dankzij Retro Studios’ inspanningen nu al klassiekers. Nu is echter een totaal andere studio aan de beurt om met de reeks aan de slag te gaan. Als dat maar goed gaat...

In de begindagen leek Metroid een lelijk eendje in Nintendo’s line-up. De eerste Metroid game voor de NES was moeilijk en onbegrijpelijk en de tweede game in de serie, die op de Game Boy verscheen, bracht daar weinig verandering in. Pas toen Super Metroid verscheen op de Super Nintendo leek er meer aandacht voor Samus Aran te komen. Super Metroid werd één van de beste games van zijn generatie. Het lelijke eendje bleek een heuse zwaan! Helaas bleef het daarna lange tijd stil omtrent de serie; de Nintendo 64 en Game Boy Color kregen geen Metroid game. Het was pas een gehele generatie later dat er weer een game verscheen.

Men pakte toen echter goed uit met de op Super Metroid lijkende Metroid Fusion op de Game Boy Advance en het first person adventure Metroid Prime op de GameCube. Met die laatstgenoemde titel werd de gehele serie in tweeën gereten, want in de voorheen opgebouwde verhaallijn ontstonden vele inconsistenties. In een onlangs vrijgegeven persbericht van Nintendo geeft men aan dat Metroid Prime en zijn sequels nu officieel niet meer tot de normale verhaallijn behoren. Natuurlijk vecht je in die games als Samus Aran tegen de Space Pirates en de Metroids, maar dan in een compleet afgesloten saga die niet tot de echte verhaallijn behoort. Ze zijn als de Paper Mario en de Wind Waker onder de Mario en Zelda games. Het was al een hekel discussiepunt onder de fans van de serie, maar nu kan niemand er meer onderuit. Metroid Prime is een totaal andere verhaallijn, hoe je het ook wendt of keert.

De originele verhaallijn wordt na acht jaar leegte aangevuld met Metroid: Other M, dat zich afspeelt tussen Super Metroid en Metroid Fusion. In de laatste minuten van Super Metroid zagen in we 2D hoe het enige overgebleven Metroid-organisme door Mother Brain werd vernietigd. De intro van Other M omvat diezelfde scene, maar dit keer als een prachtige 3D computeranimatie. Pas wanneer je zoiets ziet, besef je met hoeveel sprongen de techniek in de laatste jaren vooruit is gegaan. Na de gebeurtenissen uit Super Metroid wordt Samus opgelapt en deelt ze met trots de Galatic Federation mede dat de Metroids en Space Pirates nooit meer een bedreiging zullen vormen. Vervolgens springt Samus vooruit in de tijd en landt ze op een griezelig ruimtestation aan de rand van het heelal dat een ‘distress signal’ uitzendt. En wat daar ontdekt staat niemand aan... Al vrij snel ontmoet onze heldin Adam Malkovich en zijn team. In Metroid Fusion werd al het één en ander gesproken over deze Adam Malkovich, een ex-commandant van Samus die ‘ooit’ omgekomen is. In Other M wordt eindelijk duidelijk wie en wat deze meneer Malkovich voor Samus heeft betekend, want Samus gaat samen met hem en zijn legercommando op pad in dit schimmige ruimtestation.

En dat is vreemd, want nooit eerder speelden we met Samus als onderdeel van een groep soldaten; Samus is juist die vrije premiejaagster die in haar eentje hele planeten verkent. Alhoewel je veel aan het handje door het spel wordt meegenomen door Adam en zijn team, hindert dit niet echt. Je komt je collega’s eigenlijk alleen maar tegen in kleine stukjes van de game die met de verhaallijn te maken hebben. In tegenstelling tot Super Metroid word je niet in het diepe gegooid; Adam vertelt je via een draadloos communicatiesysteem precies waar je heen moet en wat je moet gaan doen. Dit doet ons denken aan Metroid Fusion, waar je door middel van een pratende computer ook door een verlaten ruimtestation wordt geleid. Het ‘alleen op de wereld’-gevoel verdwijnt, maar het ‘opgesloten in een eng ruimteschip’-gevoel blijft. Voor sommige starre Metroid fanaten bleek dit destijds een groot struikelblok, maar voor flexibele gamers maakte dit niets uit; Metroid Fusion was gewoon een geweldige game.

Maar genoeg over de verhaallijn van Metroid: Other M, we hebben veel meer over deze topgame te bespreken. Mensen die de Metroid serie als first person adventure, zoals in de Metroid Prime series, hebben leren kennen, zullen even schrikken als ze dit spel opstarten. Je kijkt in deze game niet standaard meer door het vizier van Samus Aran. Other M is een ouderwetse platformer, maar dit keer wel in 3D. Er zijn echter genoeg andere gezichtspunten. In sommige stukjes van het spel, met name wanneer het spannend begint te worden, schakelt de camera over op de derde persoon en kijk je mee over de schouder van Samus. En de verstokte Prime spelers kunnen zelfs nog overschakelen naar de eerste persoon.

Je bestuurt Other M namelijk gewoon door de Wii Remote horizontaal vast te houden, net alsof je de allereerste Metroid game op de NES speelt. Je loopt met de D-pad, springt met 2 en schiet met 1. Wanneer je de Wii Remote op de televisie richt schakel je direct over naar die first person stand. Je kan dan niet meer lopen, maar wel om je heen kijken, richten en schieten. Het is ook alleen vanuit deze stand mogelijk om raketten af te vuren, dus voor sommige vijanden of deuren moet je ook daadwerkelijk naar de first person mode switchen. Dit lijkt erg onhandig, maar in werkelijkheid is het een handige en vette extra. Klein puntje van commentaar zijn de sporadisch aanwezige momenten waarbij je vanuit het eerste persoons perspectief iets in je omgeving moet zoeken. Een cutscene laat bijvoorbeeld een beest zien dat in de bosjes ritselt en vervolgens moet jij die plek aanklikken. Vaak is het wel duidelijk wat je moet doen, maar een enkele keer heb je geen flauw idee waar je moet klikken. In theorie is zoiets natuurlijk leuk om toe te voegen, maar omdat het in de praktijk niet altijd even goed werkt, haalt het de vlotheid en de actie van sommige scenes flink naar beneden. Ach ja, dat is iets om van te leren!

Zoals we van de Metroid games gewend zijn, zien de omgevingen er weer picobello uit. De verlaten gangen van het ruimteschip zijn eng en mysterieus en de natuurlijke omgevingen, die aan boord ook in grote mate worden vertegenwoordigd, zijn weer perfect gedetailleerd. Naarmate je vordert in het spel zullen bijvoorbeeld bepaalde rupsachtige vijanden in een cocon veranderen om je een paar uur later als verschrikkelijk grote wespen aan te vallen. De mooiste in-game beelden komen uit de lava-omgeving, waar het gesmolten gesteente je om de oren spat en de lucht trilt van de warmte. Prachtig, en dan hebben we het nog niet eens over de epische eindbaasgevechten gehad! Ook bepaalde moves die Samus maakt, zullen extra mooi in beeld worden gebracht. Wanneer je bijvoorbeeld met een opgeladen schot bovenop een vijand springt, wordt er vlot ingezoomd en kan je je tegenstander van dichtbij door zijn hoofd schieten terwijl je op zijn rug zit. Ook is het mogelijk bepaalde beesten bruut weg te slingeren en is er zo nu en dan stiekem zelfs wat “bullet-time” in de game verwerkt. Maar niet alleen de in-game beelden, ook de haarscherpe computeranimaties in de cutscenes zijn ware eye-candy. Door middel van vele en lange, met actie of juist met emotie gevulde filmpjes, wordt een deel van het levensverhaal van Samus aan de speler verteld. Nooit eerder zagen we zoveel cinematisch beeldmateriaal in een Metroid game. En dat is absoluut geen straf.

Het voelde eerst even vreemd om weer eens een Metroid game te spelen die niet door Retro Studios (Metroid Prime serie) ontwikkeld is. Door het stokje door te geven aan Team Ninja, bekend van onder andere Ninja Gaiden, doet Retro afstand van een belangrijke reeks in hun geschiedenis. Retro heeft echter niet te klagen, want hen is een nieuwe Donkey Kong Country game toevertrouwd. En wij vertrouwen er op dat Retro ook daar een vette game van weet te maken. Door Metroid echter door anderen te laten ontwikkelen, is er een boel veranderd. De grafische stijl is anders, het verhaal is anders, de besturing is anders, maar de essentie blijft altijd hetzelfde. Jij bent Samus Aran, een beroemd premiejaagster, en je sluipt urenlang door donkere gangen en prachtige omgevingen terwijl je het krachtigste ruimtegespuis zonder genade afknalt. Nog altijd hebben we te maken met een perfecte combinatie van puzzels en actie en weet het verhaal ons wederom te boeien. En of nou de één of de ander is die het ontwikkeld; wij weten toch wel dat Nintendo niet iedere ontwikkelaar aan die prachtige serie laat zitten.

Stop met lezen en ga Metroid: Other M kopen! Het is Team Ninja namelijk gelukt om een prachtige 3D adventure neer te zetten die perfect aansluit bij de rest van de Metroid reeks. Other M zit vol toffe actie, talloze animaties, nostalgische momenten en meer. Wij zagen in tijden niet zo’n vette Wii-game!

• login of registreer om te reageren