Tales of Symphonia: Dawn of the New World Review

Geschreven door: Daniëlle Akkermans

De titel Tales of Symphonia zal voor de meeste GameCube bezitters onder ons zeker niet onbekend in de oren klinken. De game verscheen eind 2004 en mag met recht gezien worden als een klassieker onder de RPG’s voor Nintendo’s kubusvormige console. Er is inmiddels vijf jaar verstreken en een vervolg op dit epische avontuur heeft zijn opwachting gemaakt voor de Wii. Heb je je al die tijd afgevraagd hoe het verhaal verder zou gaan, nadat de twee opgesplitste werelddelen aan het einde van Tales of Symphonia weer herenigd werden? Tales of Symphonia: Dawn of the New World gaat die vraag beantwoorden door middel van een nieuw avontuur!

Tales of Symphonia: Dawn of the New World speelt zich twee jaar na het einde van het eerste deel af en laat je in de huid kruipen van Emil Castagnier. De ouders van deze onzekere, blonde jongen zijn tijdens een inval in hun dorp vermoord door Lloyd Irving. Inderdaad, de held uit Tales of Symphonia voor de GameCube. Emil is vervolgens gedwongen bij zijn oom en tante in te trekken, in het dorpje Luin waar hij door iedereen met de nek aangekeken wordt. De inwoners van Luin zien Lloyd namelijk nog steeds als de held die de twee werelddelen wist te herenigen en Emil denkt daar duidelijk anders over. Wanneer Emil de mysterieuze Richter Abend ontmoet, die hem vraagt hem te helpen bij zijn zoektocht naar Marta Lualdi, is zijn keuze snel gemaakt. Emil verlaat het dorpje en gaat met Richter op zoek naar Marta. Wanneer ze haar eenmaal gevonden hebben, blijken Richters beweegredenen minder zuiver dan Emil aanvankelijk dacht; de roodharige man was er namelijk op uit om Marta te vermoorden. Emil helpt Marta te ontsnappen door Richter te dwarsbomen, waarna er een hele nieuwe wereld voor hem opengaat.

Nadat de twee gespleten werelden, Sylvarant en Tethe'alla herenigd werden, was het nog lang niet gedaan met alle chaos in de wereld. De leider van alle monsters, Ratatosk, is na deze hereniging namelijk in een diepe slaap beland en het is Marta’s taak om hem te doen ontwaken en zo de wereld weer in balans te krijgen. Als dank voor zijn hulp wordt Emil door Marta benoemd tot Knight of Ratatosk. Hierdoor is Emil niet langer het onzekere pispaaltje dat hij eens was, maar verandert hij langzaam maar zeker in een ware held die met Marta aan zijn zijde de wereld zal gaan redden van de ondergang.

Dit doe je, zoals het een role-playing game betaamt, door met mensen te praten, puzzels op te lossen, verschillende gebieden te doorzoeken en vooral veel te vechten en te levelen. Het battlesysteem en de besturing met de Wii Remote zijn in het begin nog even wennen, maar na een klein halfuurtje sla je je soepel door de gevechten heen. Naast de normale aanvallen heb je ook de beschikking over een aantal speciale aanvallen, die je misschien ook al herkent uit het eerste Tales of Symphonia deel. Zo heb je Mystic Artes, verschillende aanvallen die je -nadat je ze verdiend hebt- aan je character kunt koppelen. Elk character kan maar een bepaald aantal van deze aanvallen tegelijkertijd gebruiken. Een andere, veel krachtigere aanval is de Unison Attack. Het gebruik van deze aanval ligt net even wat ingewikkelder. Elke omgeving, elke skill en elk monster beschikt over een bepaald element en zowel de kracht van zo’n Unison Attack als de kracht van de characters die er in meevechten wordt bepaald door deze elementen. Om de Unison Attack te kunnen gebruiken moet je daarnaast ook eerst genoeg power hebben verzameld, wat in een balkje onderaan het scherm weergegeven wordt.

Voordat je een gevecht induikt kun je voor jezelf al een kleine voorsprong op de vijand creëren door hem vanaf de juiste kant aan te vallen. Benader je een vijand namelijk van achteren, dan beland je nadat je de desbetreffende battle ingezogen bent, ook achter de vijand en kun je hem de eerste keer in de rug aanvallen. Dit is natuurlijk altijd gunstiger dan wanneer je oog in oog staat met het monster dat je een kopje kleiner wilt maken. In het slechtste geval zie je jouw belager niet aankomen en valt deze jou van achteren aan. Omdat je op dat moment zelf in de zwakste positie zou komen te staan, kun je dit beter zien te voorkomen. Waar je in Tales of Symphonia voor de GameCube alle mogelijkheid had om je gevechtsskills in praktijk te brengen en flink kon levelen voordat je je aan die donkere dungeon of lastige eindbaas waagde, laat Tales of Symphonia: Dawn of the New World het op dit vlak een beetje afweten. De World Map is in dit vervolg niet meer dan een overzicht van locaties waaruit je door middel van je Wii Remote een keuze kunt maken. Niet meer tijdenlang ronddwalen en monsters afslachten dus, maar een locatie kiezen, erop klikken en hoppa, je staat in het gewenste gebied.

Grafisch ziet Tales of Symphonia: Dawn of the New World er oké uit. De omgevingen zijn licht en kleurrijk, de characters zijn mooi vorm gegeven en de anime graphics ogen lekker fris. Het is en blijft natuurlijk een Wii game, dus verwacht geen grafische hoogstandjes, het ziet er gewoon allemaal goed uit en het is duidelijk te zien dat er veel zorg is besteed aan details en de schitterende cutscenes. Wat betreft de sounds zit het ook allemaal wel goed, deze sluiten perfect aan op de grafische stijl van de game. Op sommige momenten zijn ze misschien een klein beetje te eentonig, maar doordat het verhaal en de gameplay zo goed in elkaar zitten, is daar probleemloos overheen te kijken.

Tales of Symphonia: Dawn of the New World is een tof vervolg op Tales of Symphonia voor de GameCube. Het oogt grafisch allemaal lekker kleurrijk en fris en de sounds klinken lekker. De gameplay zit goed in elkaar en werkt na een beetje gewenning erg vlot en het verhaal is geweldig om te volgen. Heb jij Tales of Symphonia destijds op de GameCube gespeeld of wil je toch nog een klein graantje meepikken van de hype rondom die klassieker? Dan is Tales of Symphonia: Dawn of the New World de game die je moet hebben!

Rating

77
  • 75
    Graphics:
  • 85
    Gameplay:
  • 70
    Replay:
  • 75
    Sound:

Tales of Symphonia: Dawn of the New World

Specificaties

  • Release datum: 01 januari 1970
  • Platforms: Wii

Screenshots

Laatste poll

Fuck de zomer! Of toch niet?

Het is weer mei, de zomer staat nu letterlijk voor de deur. De 'r' is uit de maand en dus kunnen we ons op gaan maken voor een hopelijk goede zomer. Of hopen jullie daar helemaal niet op? Worden jullie eerder chagrijnig van die hitte tijdens het gamen, die zonnestralen op je scherm of die schreeuwende kinderen in de straat? Lekker die zomer, of toch maar weer terug naar de winter? Laat het ons weten!

Choices

You are not eligible to vote in this poll.

Laatste column

Auke van Leersum
Angry Birds, Rumble, Farmville, Bug Village, Little Empire, Fruit Ninja, Draw Something, Wordfeud: allemaal van die makkelijke games die op Facebook, Android of iPhone worden gespeeld. Maar waarom is dit zo succesvol? Hoe kan het dat men genoegen neemt met dit soort ‘mindere’ games? Weet je, ik wil het niet eens games noemen! Het zijn gewoon spelletjes. Simpele, kleine, lelijke spelletjes. En vaak zelfs helemaal niet leuk. Met als lijdend voorwerp Draw Something. Die game is ronduit slecht, met een hoofdletter S!

Release calendar

vrijdag 25 mei 2012

UPDATES