’Er is een game onthuld voor de volgende generatie consoles. De game zal gemaakt worden door Remedy (Max Payne). Volgens de ontwikkelaar wordt de game een psychologische action thriller. Of hij voor de Revolution komt is nog niet zeker.’. Zomaar een quote uit een nieuwsbericht van 2005. Hij is er dan eindelijk na jaren wachten, maar niet voor de Revolution of Wii. Alan Wake is een Xbox 360 exclusive en het is een zeer vette Xbox 360 exclusive.

Alan Wake is een volwassen man die zijn brood verdient met het schrijven van boeken. Op een gegeven moment kan de inspiratie van een schrijver opraken, en dat is precies wat er gebeurt met Alan. Alice, zijn vrouw, vindt het tijd voor een vakantie en de locatie is Bright Falls, een klein dorpje. Rust zal hij hier echter niet vinden. Nog voordat ze aankomen worden ze herkent door een radio DJ op een boot en door een koffiejuffrouw in een koffiehuisje, die zo’n grote fan is van Alan Wake dat ze een uitgesneden kartonnen bord heeft van Alan. De sleutel van hun verblijf krijgen ze van een vreemde vrouw, en hier beginnen de problemen. Ik zal het proberen uit te leggen zonder al teveel te verklappen, want Alan Wake’s belangrijkste aspect is nu eenmaal het verhaal. Het komt erop neer dat Alice verdwijnt en Alan een week van zijn leven mist.

Alan Wake is echter geen zoek-je-vrouw-en-laten-we-weer-terug-naar-huis-gaan-game. Nou ja, aan het begin wel, maar al snel begin je agressieve schimmen te vinden in de duistere omgevingen, en pagina’s van een boek dat je blijkbaar hebt geschreven. In het boek schrijf je over de duistere schimmen, die Taken worden genoemd. Alles wat op de pagina’s staat, lijkt werkelijkheid te worden…

Zo, meer van het verhaal moet je zelf maar uit gaan zoeken door de game in huis te halen, want Alan Wake is zeker de moeite waard. Naast een geweldig verhaal kent de game ook een gameplay waar je enthousiast van kan worden. De Taken kunnen namelijk niet tegen licht. Je bent dus veilig onder de lantaarnpaal en je kunt zo’n enorm zoeklicht op ze schijnen, maar eigenlijk moet je altijd wapens op zak hebben. Alan is dan ook bewapend met een zaklamp om zo de Taken te verzwakken, waarna je ze met je revolver of je shotgun kan afknallen. Je kunt je zaklamp boosten om de vijand sneller te verzwakken, maar dit kost je batterijen. Pas dus op wat je doet. Later in het spel krijg je de beschikking over flares om vijanden sneller zwak te maken en flashbang granaten om een groep Taken direct uit te schakelen. Ook de koplampen van bestuurbare auto’s kunnen handig zijn. Gelukkig ben je niet continu alleen. Je werkt zo nu en dan samen met de politie en een dude die om plotredenen niet genoemd mag worden. Het meest werk je samen met je persoonlijke promotie-agent/beste vriend, Barry Wheeler.

Naast al dat geweld is er ook genoeg te verkennen. Zo kun je de televisies en radio’s checken die je tegenkomt in de game. Op de radio hoor je de DJ van de boot, een aardige oude man die leuke shows met interviews met de lokale bevolking in elkaar zet. Uiteraard gaat het regelmatig over de acties die Alan uitvoert. De televisies tonen afleveringen van Night Springs, een televisieserie waarvan Alan in het verleden diverse afleveringen heeft geschreven. Erg grappig: op een gegeven moment tref je een Xbox 360 aan in een kamertje met daarnaast de spelhoes van Night Springs: The Videogame. Je ziet ook wat anders op de televisies, namelijk jezelf, vaag ijlend over het boek dat je blijkbaar hebt geschreven. Het houdt het boeltje in ieder geval lekker spannend. Een hoop om te zien dus, maar ook te verzamelen. De pagina’s zijn niet allemaal even makkelijk vindbaar en daarnaast zijn er ook nog eens een hoop koffiethermoskannen te vinden.

Het is de bedoeling dat Alan Wake een franchise aan games gaat worden en dit doet de ontwikkelaar door de game te presenteren in een serie-stijl. Deze game wordt beschouwd als ‘seizoen 1’ en het bestaat uit zes episodes. De episodes zijn vrij lang, maar de game neemt geen vijftig uur van je tijd in beslag of iets dergelijks. Net als in echte televisieseries krijg je bij iedere episode een ‘Previously on Alan Wake’ en net als in televisieseries van JJ Abrams kent de game een character die wat humor met zich meebrengt. Alias heeft de gekke gadgetmaker Marshall Flinkman, LOST heeft de volgens-zichzelf-doorgedraaide Hurley, Fringe heeft de krankzinnige fringe-wetenschapper Walter Bishop en Alan Wake heeft Barry Wheeler. Ik noemde eerder al het uitgesneden kartonnen Alan Wake-bord, en wanneer Barry zich bij je gevoegd heeft zie je hem een tijdje continu rondlopen met dat kartonnen bord. Hij houdt Alan continu geruststellend op de hoogte dat het kartonnen bord geen schade heeft opgelopen tijdens een aanval en Barry houdt er zelfs hele gesprekken mee. Het wisselt de spanning van het verhaal af met een vleugje humor, wat de game zeer ten goede komt.

De game wordt uitgebreid met downloadbare content en tijdens een interview vertelde Remedy ons dat de downloadbare afleveringen gezien kunnen worden als een schakelaar tussen seizoen 1 en seizoen 2. Met Alan Wake heb je een complete game met een mooi einde in huis, maar het verhaal laat de suggestie voor een vervolg open.

Grafisch gezien ziet de game er prachtig uit, met fantastische water- en lichtdetails. De characters hadden een net iets betere lipsynchronisatie moeten hebben, maar dat moeten we maar door de vingers zien. De stemmen passen echter prima bij de characters en met de geluiden zoals die van wapens et cetera zit ook alles prima. De muziek draagt tevens bij aan de sfeer van de game, pluspunten for that dus.

Alan Wake is een ontzettend toffe game die horrormomenten combineert met thrillerspanning. De game laat je continu op het puntje van je stoel zitten en hoewel de game niet de langste game ooit is, ben je er lang genoeg zoet mee. Prima schrijver die Alan Wake.

• login of registreer om te reageren