Ik ben altijd al gefascineerd geweest door alles wat uit Japan komt. Van manga's tot Japanse RPG's en van de Harujuku cultuur tot anime series. Wat betreft dat laatste, ben ik nogal kieskeurig. Over het algemeen moet ik niet zoveel hebben van series die in ons koude kikkerlandje te mainstream zijn geworden. Pokémon en Dragon Ball Z zijn hier mooie voorbeelden van. Een andere anime die behoorlijk mainstream is, is Nickelodeon's topserie Avatar. Razend populair bij vooral de wat jongere kijkertjes en ook gamertjes zien wel iets in deze serie. Vandaar dat de derde game uit deze serie, Avatar: Into the Inferno genaamd, inmiddels ook weer een feit is. Is deze Wii game de moeite waard of kun je zelfs bij een game waarin vuur een grote rol speelt, van een koude kermis thuiskomen?

Zoals ik al zei ben ik niet zo dol op de anime series die via zenders als Jetix en Nickelodeon hier de huiskamers binnenknallen. Ik weet niet waar het aan ligt. Misschien aan het feit dat ze de boel naar het Nederlands vertalen, wat niet alleen de Japanse sfeer verpest, maar ook gewoon totaal niet klinkt. Of omdat ze, zo lijkt het tenminste, alleen de matige anime hierheen halen. Avatar mag dan wel één van de betere anime series op de Nederlandse buis zijn, maar hij valt wat mij betreft nog altijd onder de categorie 'matig'. Ook de twee Avatar games die al eerder op verschillende consoles verschenen, wisten weinig enthousiasme bij me op te roepen. Maar goed, zoals elke game verdient ook Avatar: Into the Inferno een eerlijke kans. Onder het motto 'onschuldig totdat het tegendeel bewezen is', verdween deze action game in mijn Wii.

Avatar: Into the Inferno volgt hetzelfde verhaal als het derde seizoen van de gelijknamige anime serie. Dit derde deel uit de Avatar serie laat je in de huid kruipen van de jonge, heldhaftige Aang, die samen met zijn vrienden Katara, Toph, Zuko en Sokka de strijd aan gaat met de kwaadaardige Fire Nation. Aang en zijn vriendjes beschikken stuk voor stuk over speciale krachten. Zo beschikt Aang over de kracht om water te beheersen, is Toph een Earthbender en is Sokka een meester met de boemerang. Deze krachten zullen je tijdens je avontuur nog vaak van pas komen. Zo kun je Aang's waterbending gebruiken om ijsplateau's uit het water te laten reizen, om zo op hoger gelegen oppervlaktes te komen, en is Sokka's boemerang bijvoorbeeld erg handig bij het activeren van schakelaars of het omzetten van hendels.

Bij het starten van Avatar: Into the Inferno werd me duidelijk dat het bij deze game haast een vereiste is om op de hoogte te zijn van het verhaal. De paar episodes die ik toevallig gezien heb, gaan mij bij deze game dus niet helpen. Zonder inleiding en zonder introductie van de characters, word ik in de huid van Aang wakker op een groot schip, dat tot overmaat van ramp van buitenaf beschoten wordt. Later kom ik er achter dat dit een schip van de Fire Nation is en ik moet zorgen dat ik er heelhuids van af kom. Ook een fatsoenlijke tutorial ontbreekt bij deze action game. Daardoor zat ik bij de eerste kamer van het schip al vast omdat ik geen idee had hoe ik deuren moest openen. Gelukkig kun je via het pauzemenu een overzichtje van de controls vinden, waardoor ik erachter kwam dat het 'slechts' een kwestie was van de Wii Remote op een emmer water te richten, de B-button ingedrukt te houden, waardoor je het water uit de emmer haalt, en vervolgens deze waterbol tegen de deur te gooien, middels een zwiepende beweging met de Wii Remote. Tja, je moet het maar toevallig weten hè. Verderop in de game komen er gelukkig regelmatig characters tevoorschijn om uitleg te geven over een bepaalde situatie of de besturing. Dit is ook erg hard nodig, want de besturing is gewoon erg onlogisch en daardoor soms zelfs ingewikkeld.

Into the Inferno bevat een groot aantal puzzels, die je op moet zien te lossen door middel van de verschillende speciale krachten waar Aang en zijn vrienden over beschikken. Deze puzzels zijn allemaal erg eenvoudig, mits je de besturing een beetje onder de knie hebt natuurlijk. Daarnaast zul je ook regelmatig de strijd aan gaan met verschillende vijanden. Deze val je aan door simpelweg te buttonbashen op de A-button of door gebruik te maken van je speciale krachten. Dit laatste gaat echter te langzaam om echt effectief te zijn. Ook de opbouw van het level is een tegenvaller, want er is eigenlijk maar één begaanbare route en zoeken naar de juiste weg is er dus niet bij. Uren rond moeten lopen totdat je de juiste weg gevonden hebt, is frustrerend, maar dit is dan wel weer het andere uiterste.

Grafisch gezien doet Avatar: Into the Inferno het gelukkig redelijk. Het zijn geen top graphics en voor een Wii game kan het ongetwijfeld beter, maar het ziet er niet onaardig uit en weet het Avatar-gevoel best goed weer te geven. Ook de sounds sluiten hier goed bij aan. Voor Avatar: Into the Inferno is namelijk gebruik gemaakt van de originele achtergrondmuziek uit de anime serie. Misschien een cheap-ass oplossing, maar desondanks wel erg doeltreffend omdat het, vooral voor de fans, erg herkenbaar is.

Met een verhaal dat alleen te begrijpen is voor degene die de anime serie gevolgd hebben, een besturing die erg onlogisch is en puzzels waar je jouw hand nog niet voor om hoeft te draaien, is Avatar: Into the Inferno, in mijn ogen, geen succes. Misschien dat diehard fans van de complete Avatar franchise deze titel beter weten te waarderen, of dat hij voor de jongere gamertjes onder ons wel leuk is. Maar nee, ik voel niet het vurige verlangen en ben er ook niet op gebrand om Avatar: Into the Inferno tot het einde uit te spelen.

• login of registreer om te reageren