Terwijl ik uitkijk op de grote ravage onder me zie ik in de verte een helikopter aan komen vliegen. Zonder erover na te denken spring ik van het hoge gebouw af en val ik op volle snelheid naar beneden. Vlak boven de grond opent mijn cape en door de neerwaartse kracht vlieg ik omhoog. Ik schiet mijn grapling hook af en binnen drie seconden observeer ik de verschoten stad van onder de helikopter. Terwijl de sneeuwvlokken hun impact hebben op mijn kostuum komt de realisatie; ik ben Batman!

Langzaam vliegt de helikopter over Arkham City. Het stuk dat ooit deel uitmaakte van de belangrijke metropool Gotham City is inmiddels afgezet door hoge muren en bevolkt met criminelen. Een schreeuw om hulp volgt al snel. Een politieke gevangene die hier geplaatst is zodat hij zijn mond niet voorbij praat, wordt bedreigd door een gevaarlijke opgeslotene. Ik laat de heli los, duik naar beneden en land met mijn voeten in het gezicht van de persoon waarna ik hem met een goed gerichte knal in één keer knock-out weet te krijgen. Tijd om me te bedanken heeft de politieke gevangene niet, meteen gebruik ik mijn grapling hook en enkele seconden later sta ik weer over de stad uit te kijken vanaf een enorm gebouw. Welkom in Arkham City.

Na de ramp die zich in Arkham Asylum heeft voltrokken, is hoofd van de inrichting, Quincy Sharp, burgemeester geworden van Gotham City. Onder zijn bewind zijn alle gevangenen uit de Blackgate Prison en de gestoorden uit het Asylum opgesloten in een gecontroleerd gebied in Gotham: Arkham City. Dokter Hugo Strange leidt het project en hij zorgt ervoor dat alles op rolletjes loopt. Echter blijkt al snel dat de dokter een eigen agenda heeft wanneer hij Bruce Wayne op weet te sluiten. "Wayne is makkelijker te pakken dan Batman". Jawel, Strange weet wie onder het masker van de Caped Crusader schuilgaat. Het is een begin van een verhaal dat je van voor tot achter weet te boeien en geeft daarnaast een van de beste openingen qua gameplay die ik ooit in een game tegen ben gekomen.

Mensen die Arkham Asylum hebben gespeeld, voelen zich meteen thuis in de nieuwe wereld die Rocksteady gecreëerd heeft. De ontwikkelaar heeft alle sterke punten uit het vorige deel meegenomen naar Arkham City. Alle gameplay onderdelen zijn echter wel licht aangepast, waardoor ze beter dan ooit naar voren komen. Vechten doe je nog steeds met één knop en counteren met een andere. Echter heeft Batman een hoop nieuwe animaties waardoor het vechten nog spectaculairder oogt dan in de voorganger. Het voelt goed wanneer je voor het eerst twee vijanden tegelijk neer weet te krijgen door een perfect geplaatste counter. Daarnaast kun je als The Dark Knight zowat al je gadgets gebruiken tijdens gevechten en helpen ze mee om een hogere combometer te krijgen. Het is natuurlijk nog steeds mogelijk om je vijanden vanuit een stealth-positie te benaderen maar meer dan eens vond ik het leuker om midden in een groep vijanden te landen, puur om Batman te zien vechten. Denk nu niet dat de gevechten makkelijk zijn. Nee, verre van dat. Rocksteady wisselt de standaard vijanden af met karakters die een andere aanvalstactiek nodig hebben. Wanneer je vijand een stun rod heeft, is een aanval van voren geen goed idee. Mensen die een flink armor of schild dragen, zijn weer een compleet ander verhaal. En wat te denken van diegenen met flinke schietijzers in hun handen? Batman heeft geen superkrachten, dus kogels betekenen snel zijn dood.

De kracht van Arkham Asylum zat hem in het feit dat je voor het eerst in een videogame echt het gevoel had dat je zelf Batman was. Dit gevoel weet Rocksteady perfect terug te brengen in het vervolg. Wanneer je een kamer in loopt met twintig vijanden weet je dat je je geen zorgen hoeft te maken. Een rookbom, een ijsgranaat (die een vijand helemaal weet te bevriezen) en enkele worpen met een batarang later liggen er twintig bewusteloze karakters op de grond met in het midden een fier overeind staande Dark Knight. Kamers gevuld met vijanden met wapens (of zelfs met gijzelaars) zijn een ander verhaal. Hier komt flink wat denkwerk aan te pas en een goed gebruik van de omgeving en schaduwen. Er is niets toffer dan een vijand ongezien van achteren vast weten te pakken om hem knock-out te slaan, waarna de andere personages in de kamer steeds banger en banger worden. Batman is in de buurt! Ook tijdens de gevechten met de vele bazen die het spel rijk is (Rocksteady heeft flink wat vijanden uit de Batman-serie meegenomen) blijf je de kalme Bat zelve. Jij bent Batman, de redder van Gotham. Jij bent The Dark Knight.

De grootste vernieuwing zit hem in het feit dat Arkham City een open stad is. Je kunt gaan en staan waar je wilt, maar denk niet dat een vergelijking met Grand Theft Auto nu meteen reëel is. De wereld is beter te vergelijken met die van een Zelda, een grote wereld die dient als hub met onderdelen in diverse gebouwen. De wereld is opgebouwd zoals die van Arkham Asylum en zelfs een game als Metroid. Sommige plekken waar je op je avontuur langs komt zijn nog niet te bereiken tot het moment dat je de juiste gadgets tot je beschikking hebt. En opnieuw naar die plekken zul je gaan om de meer dan vierhonderd Riddler trofeeën vrij te spelen. Elk hoekje en gaatje zul je moeten bekijken. En met een reden. Het vinden van deze trofeeën (en het oplossen van diverse raadsels) zorgt ervoor dat er nieuwe zijmissies vrijkomen en diverse challenges maps open gespeeld worden. Het oplossen van moeilijke raadsels geeft een grote voldoening.

Het gegeven dat je Batman bent klinkt goed, verwacht echter dat de game bij de tweede speelsessie dit gevoel nog eens weet te versterken. Na mijn eerste speelsessie (vijftien uur om het verhaal te voltooien waarna de teller pas op 45 procent stond) opent de New Game Plus mode. Heel jouw data is in deze mode terug te vinden. Je hebt al je gadgets tot je beschikking, de gevonden Riddler trofeeën en hetzelfde aantal XP. Nu is het tijd om echt te demonstreren of jij Batman-waardig bent. Normaliter speel ik games niet graag een tweede keer uit omdat het geen geheimen meer heeft. Waarom spelen als je de uitkomst al weet? New Game Plus weet je zo uit te dagen dat deze mode moeilijk weg te leggen is. Allereerst is de moeilijkheidsgraad flink hoger, zijn de vijanden in grotere groepen aanwezig, zijn ze slimmer en hebben ze compleet andere aanvalstactieken. Daarnaast krijg je niet meer te zien wanneer het perfecte moment is om een counter te starten, dat is nu helemaal aan jezelf. Een uitdaging is het zeker. Weg met al die hulp op het scherm zoals in je eerste speelsessie. Jij bent Batman, bewijs het maar eens. Daarnaast kun je ook altijd terugkeren naar je eerste avontuur om vrij in Arkham City te doen wat je wilt. Je laatste zijmissies oplossen? Die ene trofee vinden? Ga je gang, Arkham City is je speeltuin.

Op het gebied van geluid weet Rocksteady Arkham Asylum te overtreffen. Natuurlijk komen de stemmen van Kevin Conroy (Batman) en Mark Hamill (Joker) terug, maar ook de andere personages die nieuw zijn in deze Arkham serie komen perfect uit de verf. Of het nu Two Face, Pinguin, Talia Al Ghul of Robin is, elke stem past perfect bij het personage en is geheel in stijl van de sfeer van de game. Een sfeer die duidelijk verder is geborduurd op wat Arkham Asylum neer wist te zetten, maar in combinatie met de fantastische, duistere muziek me af en toe een heerlijk gevoel wist te geven. Het gevoel dat ik ook had tijdens het kijken van The Dark Knight. Het is een combinatie van de beelden, stemmen en geluid die ervoor zorgen dat dit de ultieme Batman ervaring is.

Ben je klaar met het avontuur in de stad? Dan geeft Rocksteady je de kans om jezelf opnieuw te bewijzen in de challenges die de game rijk is. Net als in Arkham Asylum zul je weer jezelf staande moeten zien te houden tijdens de combat challenges en de waves aan vijanden zo snel en effectief mogelijk knock-out zien te krijgen. De predator uitdagingen zijn ook weer terug. Krijg elk karakter in een kamer buiten westen zonder ook maar één keer gezien te worden. Daarbij geeft Rocksteady je drie opdrachten over het hoe en wat je moet doen tijdens deze missies. Spanning ten top. Nieuw hierbij zijn de Riddler Campaigns. Deze geven je het bovenstaande met als twist dat er diverse gameplay aanpassingen zijn gemaakt. Je healthbar is kleiner, een tijdlimiet, dat soort dingen. Het zorgt voor zwetende handen op sommige momenten.

Rocksteady heeft in de aanloop naar Arkham City vaker dan eens laten weten dat je niet de complete game met Batman speelt. Nee, wanneer je de game koopt zit er een code in waarmee je Catwoman speelbaar krijgt. Download deze uitbreiding voordat je de game start. Het verhaal van Selina Kyle is namelijk door de campaign geweven. Haar avontuur loopt gelijk aan dat van Batman zelf, dus op sommige momenten switch je van karakter en zie je gebeurtenissen vanuit een nieuw perspectief. Wanneer deze DLC geïnstalleerd staat, begin je de game zelfs met haar. Catwoman heeft een eigen vechtstijl, eigen moves en eigen gadgets. Het is een welkome afwisseling tussen haar en The Caped Crusader. Ook heeft ze haar eigen Riddler trofeeën om te vinden. Een sterke uitbreiding op een sterke game.

Met uren aan zijmissies, vele challenges en het verslaan van the Riddler weet Batman: Arkham City je tot ver na het uitspelen van het verhaal bezig te houden. Het verhaal weet je van voor tot eind op het puntje van je stoel te houden en toont dat Rocksteady ballen heeft. In alle opzichten weet het spel de voorganger te overtreffen. Arkham City levert de ultieme Batman-ervaring, en geloof me, die ervaring wil je ervaren.

• login of registreer om te reageren