Free Tibet!! Mag ik even kort door de bocht gaan en grinniken om het feit dat de voorzitter van het Olympisch comité, Jacques Rogge, een Belg is? Het is typisch Belgisch om de makkelijkste oplossing te negeren en lekker koppig Peking boven Londen te verkiezen.

Pas op, ik kan het begrijpen. Het Verre Oosten klinkt ietsje stijlvoller en er zijn minder dronken Engelsen te vinden. Toch kan ik me inbeelden na alle politieke ophef van de voorbije maanden ze hun keuze daar bij het IOC al stevig hebben beklaagd. Zouden de oude Grieken duizenden jaren geleden toen ze in hun blote leuter rondjes liepen ooit vermoed hebben dat in 2008 niemand minder dan Jackie Chan de Olympische vlam zou moeten gaan beschermen? Je zou haast gaan vergeten dat het nog steeds rond sport draait. Gelukkig is SEGA er nog die met een game op de proppen komt dat rond de essentie van de Spelen draait; minigames!!!

Op je eentje kan een spel als dit saai zijn, dus speel het met vrienden ofzo, online maar beter nog gewoon samen op de bank. Ik besloot om er samen met mijn nichtje tegen aan te gaan en het kan best leuk zijn om high-scores te verbreken en elkaar de loef af te steken. Beijing 08 bevat 38 verschillende sporten, wat natuurlijk als een hele dikke kluif klinkt. De vraag is echter, hoeveel daarvan is ook echt de moeite om je tanden in te zetten?

Het goedkoop ogende, statische menuschermpje leidt ons onmiddellijk naar de verschillende sporten, onderverdeeld in diverse categorieën. Beginnen doen we met wat simpel atletiek. Nou ja, simpel? We zijn er beiden nog niet uit wat we enerverender vinden: het feit dat een goede start eerder een kwestie van geluk is of het feit dat het buttonmashen bij het lopen totaal buitenaards frustrerend lastig lijkt te werken. Je hebt bij de start geen enkele indicatie die je waarschuwt, en je maakt dus ofwel een valse start ofwel start je net te laat. Los daarvan is er het lopen zelf dat neerkomt op ofwel als een gek buttonmashen of aan je stickje waggelen als een bezetene. Ik kan me best voorstellen dat sommigen dolgraag stevig aan hun stickje waggelen, maar ik heb er echt niks mee. Pas echt erg wordt het wanneer je ondanks alle moeite erg hard achter de rest aan blijft lopen. Het feit dat het ons met twee na een half uur diverse mogelijkheden geprobeerd te hebben nog steeds niet lukte om een respectabele tijd neer te zetten leidt ons er toe met twee in koor volmondig "bagger" te roepen. Het lopen is gewoon frustrerend en niet leuk, maar vormt de basis van 5 events. Goed begin. Zeker als je er bij nummer zes nog eens horden bij in de mix gooit en merkt dat je 5 meter op voorhand de springknop moet indrukken als je niet wil zien hoe je poppetje over die ondingen struikelt. Als je dan toch echt wil rennen, doe het dan met je benen. Gezonder, even vermoeiend maar minder frustrerend.

Field komt gelukkig wat beter uit de verf. Hoogspringen draait rond het ritmisch indrukken van knoppen en is behoorlijk leuk om doen, dito voor polsstokspringen. Het verspringen en de hink-stap-sprong vallen echter een beetje door de mand omdat het brakke loopsysteem weer gebruikt wordt en het gewoon redelijk saai en frustrerend uitgewerkt is. Wat ondertussen begint op te vallen is dat erg veel van de sporten gewoon variaties op hetzelfde thema zijn. Kogelstoten, discuswerpen, hamerslingeren: het verschil schuilt enkel in de details.

Het zwemmen in de Aquatic events lijkt qua besturing op lopen, maar nu mag je aan de sticks draaien wat veeeeel makkelijker werkt. Het blijft erg uitdagend om te winnen, maar nu voelt het tenminste haalbaar aan. Leuk zijn ook events waarin je van de wipplank springt en met de juiste timing je kunstjes doet.

Het ironische is dat iedereen de Spelen associeert met atletiek, maar dat de game op die vlakken door de mand valt, om dan net leuk te zijn in iets wat zo weinig aandacht krijgt als gymnastiek. Alle oefeningen zoals balanceren op de balk, springen over de bok, die draaien allemaal rond het indrukken van de juiste toetsen met gevoel voor timing. Het is simpel van opzet, maar komt dichter in de buurt van boeiende gameplay dan de rest van wat het spel je voorschotelt. Vooral de dansroutine op de mat kon mij zéker bekoren. Jammer genoeg gaat het daarna weer omlaag met de funfactor. Kanovaren en gewichtheffen hebben frustrerende controls. Wielrennen, table tennis en Judo een acuut gebrek aan iets dat op diepgang lijkt. Bij het schieten op kleiduiven raak ik niks, bij de andere twee schiet-events is het zo vervelend dat je niet eens iets wil raken. Het grote probleem met de verschillende sport-events is gewoon dat ze zo verdomd oppervlakkig zijn en je constant dezelfde controls ziet voorbij komen waarvan de helft niets eens behoorlijk werken. Het maakt het gros van de sporten eerder frustrerend, dan leuk om te spelen.

Als je dan toch een masochistische singleplayergamer bent, of je gewoon vertrouwen in je buttonskills hebt, dan kun je je aan de Olympic mode wagen. Na het erg sobere begin, waarin je wat vuurpijlen kunt afknallen (wow, super!) kies je je land en ken je wat ervaringspunten toe aan aspecten zoals kracht, lenigheid, snelheid en dergelijke. Daarna mag je jezelf welkom heten op dag 1 van de Olympische spelen. Ik wens je sterkte en veel doorzetting. De moeilijkheidsgraad ligt namelijk zo ontiegelijk hoog dat het erg veel spelers gewoon gefrustreerd zal doen afhaken. Dat je je moet kwalificeren voor events en dat de lat respectabel ligt, dat is behoorlijk aannemelijk. Dat het echter pokkelastig is om een medaille te veroveren en dat je indien je faalt terug volledig vanaf nul mag beginnen? Ik ken lui die voor minder hun controller hebben proberen op te eten.

Het zijn rare keuzes die SEGA gemaakt heeft met Beijing 08. Het is het soort licentieproduct dat bedoeld lijkt voor de grote massa, met een grafische presentatie die meer dan degelijk is, maar de uitwerking is allesbehalve vlot en toegankelijk. Voor de ene helft van de sporten die aardig werken en zelfs leuk zijn om doen is er een andere grote helft die gebukt gaat onder de lastige controls en een zekere vorm van oppervlakkige saaiheid. Ondanks de online mode is Beijing 08 het soort spel dat ik enkel kan aanraden aan gamers die tegen een stevige brok frustratie kunnen of die gewoon ijzersterk zijn in het knoppenrammen.

• login of registreer om te reageren