BioscoopJE?! No way, daar wordt de Metropolis in Antwerpen fucking te kort mee gedaan. We zaten niet bepaald alleen in de donkere bioscoopzaal, maar de game kregen we tóch te zien.

En wel in de vorm van een presentatie, gehouden door de producer van de game, Nour Polloni. Eerder hadden we al een interview met de opperaardige mevrouw, nu kwam ze ons even persoonlijk informeren over Alone in the Dark. En tja, ik kan jullie nu wel alle vette details gaan vertellen, maar ik denk niet dat jullie dan nog wat leesmateriaal hebben voor de review. Deze feature ga ik dus hopelijk niet al te lang maken. Check in ieder geval eerst maar eens de mooie trailer hieronder.



Onlangs maakte ik jullie al een beetje wegwijs door mijn ervaring met deze aankomende topper te delen, en hier heb ik bar weinig aan toe te voegen. Alone in the Dark speelt zich af als een film (niet de Alone in the Dark film, don't be afraid). Spetterende actiescènes, waanzinnige details en zelfs een klein beetje humor. Ik heb het eerder al over het vuur gehad, maar er is nog meer mogelijk. Vuur is grappig! Het is meesterlijk als je vijand met zijn grote smoel het ene moment achter je aan komt rennen om je ass te whoopen, terwijl hij een fractie van een seconde later voor je wegrent omdat jij hem met een brandende stoel achterna gaat. Master!

Maar nee, even serieus. Alleen al om naar te kijken is Alone in the Dark een topper van formaat. Details als jezelf healen en het uitpluizen van het dashboardkastje van een auto maken de game zo origineel af, dat ik maar weinig negatiefs kan bedenken over de game. Het meest negatieve is nog wel dat ik schrok van de ineens foeihard piepende microfoon van Nour Polloni. En maar vol blijven houden dat we niet bij een horror, maar bij een action/adventure game zitten!

Nou, wat bij mij dan serieus niet positief overkwam was het laatste foefje dat de game een flinke filmtint meegeeft. Met je DVD filmpje kun je het boeltje altijd doorspoelen als er geen reet aan is, en dit kan dus ook in de game. Zonder een bepaald stuk van een episode gespeeld te hebben, kun je het skippen via een DVD menuutje als het iets te moeilijk voor je wordt. Ik weet het niet, Atari zelf was er redelijk enthousiast over. Dit omdat de n00bjenz onder ons nu ook het spel uit kunnen spelen. Mijn persoonlijke mening? Eruit halen die hap en die mensen gewoon laten knoeien. Worden ze hard van!



Wat me dan wel weer aanspreekt is het feit hoe ik door blijf blaten dat het op een film lijkt. Er komt nog een mixje serie-feeling bij kijken. De game is onderverdeeld in diverse episodes. Zodra je een episode start, krijg je a la Lost en Prison Break eerst een tof "Previously on Alone in the Dark" filmpje te zien. Handig voor de korte termijn figuren onder ons.

Om eventjes de fans jaloers te maken: de goodiebag die we kregen zat goed vol! We kregen een artboekje van de game en een toffe action figure. Ha! Voor de rest was het rotzooi, maar de goodiebag zat zeker te weten vol.

En verder ga ik jullie niets vertellen. Jullie zijn de afgelopen weken al flink verwend met diverse Alone in the Dark features, en ik weet zeker dat de review vervelend gaat zijn om te lezen als we nog meer vertellen. Dan krijg je dat "Heuj, dit is al eerder verteld"-gevoel, en dat mag niet de bedoeling zijn bij een topgame als dit. Ik ben enorm enthousiast, hopelijk jullie ook!

• login of registreer om te reageren