Aliens zijn toch wel echt een stiekem zootje ongeregeld. Constant hoor je wetenschappers maar doorbomen over de onmetelijkheid van het heelal en hoe jong ons zonnestelsel wel is. Er moeten dus wezens zijn die een pak geavanceerder zijn dan wij, met de mogelijkheid om contact met ons te maken. Als dat het geval is, waarom lijkt alles wat je dan hoort rond aliens die de aarde bezoeken zo verdomd genieperig? Rare cirkels in graanvelden en gekke lichtflitsen in de lucht die er op lijken te wijzen dat ze hun ruimtescheepjes ook tunen met felle kleurlampjes. Af en toe is er zelfs de getuigenis van een dronkenlap die ontvoerd werd en klaagt over pijn in de kont. Aangenomen dat al die dingen het werk van Aliens zou zijn, waarom gedragen ze zich dan zo opvallend geheimzinnig als pedofielen in een speeltuin? Zou het niet gewoon makkelijker zijn om plots op de stoep van het Witte Huis te staan met een fruitmand?

Volgens het gros van de entertainmentindustrie is de motivatie voor al die heimelijkheid simpel. Aliens zijn gewoon een stelletje machtsgeile rotzakjes die stiekem hun moment afwachten om toe te slaan met hun evilheid tentoon te spreiden en iedereen een pijnlijke kont te bezorgen. Aliens hebben in het film- en gamewereldje al heel wat op hun kerfstok als je er wat dieper op ingaat.

Het Witte Huis opblazen zonder dat George W Bush aanwezig was? Check.
Tientallen mensen, waaronder Famke Janssen, besmetten met parasieten? Check.
Tom Cruise een beetje laten geloven dat ze hem binnenkort meenemen naar hun paradijs? Check.
Drew Barrymore op haar twaalfde de reputatie van drugsverslaafde slettebak bezorgen na een kus met E.T? Check.

De reputatie van Aliens is slecht en dankzij Midways nieuwste shooter getiteld Blacksite: Area 51 lijkt daar vooralsnog geen verandering in te komen.

Laat ons maar meteen een ding duidelijk stellen: Blacksite is geen sequel op Midway's Area 51 game van een aantal jaar geleden, maar een volledig nieuwe game die op papier een pak ambitieuzer is opgezet. Het ietwat campy scifi-sfeertje werd ingeruild voor een serieuzere volwassen aanpak. Exit Marilyn Manson als stem van evil E.T, enter Harvey Smith als gamedesigner en leider van het project. De man had al eerder zijn sporen verdiend met klassiekers als Deus Ex en System Shoc en met hem aan het roer werden de verwachtingen dan ook aardig hooggespannen.

Een politiek getint slim verhaal met toegankelijke squad-based gameplay in een lekker unreal 3 engine jasje, het klonk goed. Ondertussen weten de meesten onder jullie echter wel dat de game behoorlijk wat kritiek en lichte controverse heeft veroorzaakt bij zijn release in de V.S. Sites als IGN pakten de game erg hard aan en kregen het verwijt lid te zijn van het conservatieve Amerikaanse Foxmedia-concern en mede wegens Blacksite's kritiek op de oorlog in Irak bevooroordeeld onfair geweest te zijn . Nog erger wordt het echter wanneer maker Harvey Smith zelf begint te verkondigen dat de game gerusht werd en hij van bij het begin al weinig liefde voor het achtergrondverhaal voelde. Hoe erg is het nu daadwerkelijk met Blacksite gesteld en hoeveel van het beloofde goeds komt er uiteindelijk uit de verf?

Allereerst het "slimme" verhaal. God, hoe leg ik dit eenvoudig uit? Je kunt het verhaal intelligent opvatten als je Paris Hilton heet, omdat het voor iedereen met half a brain al even dun en oppervlakkig simpel is als Nicole Ritchie. Het is weliswaar fun, maar de clever bedoelde kritiek naar de Amerikaanse regering ligt er iets te dik op. De game plaatst je in de legerlaarzen van Aeran Pierce, leider van het driekoppige Echo Squad. Beginnen doe je op een missie in Irak, zoekend naar weapons of mass, je weet wel. Wat je echter in Irak vindt zijn tegenstanders die nogal buitenaards aandoen. Lekker weird, maar het wordt natuurlijk netjes allemaal in de doofpot gehouden.

Na de proloog verplaatst de actie zich drie jaar later, naar Rachel, een stadje in Nevada net buiten de beruchte Area 51 basis. Je wordt op pad gestuurd met je squad onder het voorwendsel dat er een opstand uitgebroken is. Wat je echter op je pad vindt is een miniatuurversie van War of the Worlds.
Het verhaaltje is dun en verre van zo slim als het zich probeert te verkopen, maar is relatief leuk en bevat knipogen naar onder andere Abu Ghraib en de manier hoe de V.S. vijanden maken onder hun eigen bondgenoten. Het verhaal zou gewoon een pak leuker zijn als het wat meer zijn best zou doen om het narratieve element te verfijnen. Bepaalde plotelementen worden nooit echt duidelijk, de personages zijn bordkarton en sommige dialogen gewoon enorm slecht te verstaan. Jammer maar helaas.

Gameplay dan maar? Blacksite is in zijn kern een ouderwetse 'knal-er-lekker-op-los' shooter. Hé kijk, zeven aliens!! En dan knal je en blijf je knallen tot ze compost zijn en zich weer een resem andere lelijkerds aandienen. Dat schieten gebeurt lekker simpel en is best leuk op een totaal hersenloze manier. Zie het als gewoon 5 minuten rond je as draaien en dan plots stoppen en voor je uit proberen te rennen; het is fun van de lekker domme soort. Het gewone knallen wordt afgewisseld met af en toe een stukje waarin je met een humvee mag rijden of achter de turret van een helikopter mag plaatsnemen. Niet origineel, maar wel best leuk als afwisseling.

Het op voorhand aangeprezen makkelijk squadsysteem, daar wringt het schoentje echter. Via de RB-knop kun je constant bepalen waar je squad heen moet gaan of waar ze op moeten vuren, en dat zou allemaal heel tof kunnen zijn als de AI niet van het niveau hersendood was. Gebruik ze om deuren open te doen en doe de rest van het vuile werk zelf, want soms lijkt het alsof deze gozers nog geen bloempot in een tuincentrum zouden kunnen raken. Dit zijn geen soldaten, het zijn portiers. Er zou nog een moraliteitsysteem in de game zitten in de zin dat als jij goed presteert je squad dat ook doet en vice versa, maar eerlijk gezegd valt daar nauwelijks een fuck van te merken. Tenzij het die momenten betrof waarop ze gewoon de verkeerde kant opliepen, de clowns.

Het gros van de gameplay voelt ietwat simpel en ongeïnspireerd aan. Nogal been there, done that. Af en toe wat saai leveldesign en eigenlijk nogal weinig diverse wapens trekken in samenwerking met de crappy AI ietwat de aandacht weg van de momenten waarin de ervaring in Blacksite daadwerkelijk cool is. Grote Alienmonsters die voor chaos zorgen enzo, het zijn momenten die indrukwekkend zijn, maar uiteindelijk is het te weinig om de Campaign boven de middelmaat te verheffen.

Xboxlive Multiplayer? Doe geen moeite want niemand anders lijkt het te doen. Je krijgt het standaard spul dat al jaren gedaan wordt zoals deathmatch en capture the flag op generisch aanvoelende maps. Het voelt aan als "Heb je even voor mij?" op een concert van Bauer, verplicht nummertje. Echt helemaal erg is echter dat gewoon geen kat het lijkt te spelen. Een paar maand terug zei Harvey Smith nog dat ze geen schrik hadden van Halo 3. Ik vrees echter dat hij ook die woorden zal moeten inslikken, want blijkbaar zitten bij Master Chief alle livegamers, wat ervoor zorgt dat er nog net geen hooibalen over de multiplayermaps van Blacksite rollen, zoals je soms ziet in westerns.

Tijd voor het afsluitende toetje dan maar nu, audiovisuele prestatie. Na de toch niet geringe kritiek hoort de Unreal 3 engine er toch voor te zorgen dat we positief afsluiten, nietwaar?

Nou, het ziet er inderdaad best goed uit grotendeels. De Charactermodels zien er vaak echt cool uit en af en toe krijg je indrukwekkende eye-candy voorgeschoteld, maar het gaan wel ten koste van een prijs. Animaties van de vijanden zijn nogal beperkt te noemen en bij heftige actie durft de framerate wel wat te droppen. Ook het vermelden waard is de schade in de game. Op voorhand werd beloofd dat je een pak van het decor kon vernietigen tijdens het spelen, maar dat pakt toch even anders uit dan gehoopt. Dingen als muurtjes waar je op ouderwetse manier achter crouched, kunnen weliswaar stukgeschoten worden wat een factor in de gameplay biedt, maar enkel door de developer bepaalde objecten kunnen stuk. Een groot reclamebord gaat dus vlotjes naar de haaien, maar een simpel lamppeertje kun je nog niet neerleggen met een machinegeweer. Grappig.

Op vlak van audio is de muziek goed te noemen, maar de gesproken tekst is af en toe erg moeilijk te verstaan, omdat ze gemixt zijn onder stevige geluidseffecten. De gesprekken die je dan weer wel duidelijk hoort worden niet al te geïnspireerd gebracht en dat alles zorgt wat voor een afstandelijk B-film gevoel. Een gevoel dat je eigenlijk voor de volledige game kunt doortrekken.

Blacksite: Area 51 nam een ambitieuze vlucht, maar werd zijn vleugels geknipt door rushwerk. Het resulteert in een shooter die onafgewerkt aanvoelt met slechte AI en kleine glitches en foutjes die zich opstapelen om een anderzijds best leuke spelervaring omlaag te trekken. Er valt zeker fun te beleven met Blacksite, maar dan moet je de onvolmaaktheden voor lief kunnen nemen.

• login of registreer om te reageren