Oke beste lezers, jullie hebben deze pagina geopend en meteen ga ik jullie overvallen met iets dat vast schokkend zal overkomen voor jullie: ik heb een dikke kop. Al jaren loop ik met dat zware ding rond, en vroeger werd ik zelfs mee gepest. Tegenwoordig kan me dat allemaal geen reet meer schelen, en als er gepest wordt ben ik de oorzaak. Mijn I don't care attitude heeft veel voordelen met zich meegebracht, en ik bedank diverse GameParty collega's omdat ik dat van hen overgenomen heb. Check voor de lol ons [url= http://www.gameparty.net/gameparty/smoelenboek/?groupid=27 ]smoelenboek[/url] eens. Je zult zien dat er maar drie dames en twee heren echt sexy zijn. De rest ziet eruit alsof ze vroeger enorm zijn gepest.

Maar zelfs die twee knappe heren, waaronder ik dus, zijn vroeger (sider inc. ook vast en zeker, ben ik overtuigd van!) gepest. En dan komt Rockstar aan met een game die grofweg ingaat op het treiteren van anderen. Ietwat gemener dan hoe wij vroeger met elkaar omgingen, maar dan nog. Vroeger zat ik (serieus) met iemand in de klas die een defecte endeldarm had… of iets in die richting. Hij stonk in ieder geval naar de plaatselijke riolering. Aangezien dat niet iets is waar je naast wilt wonen was die jongen niet iemand waarnaast je wilde zitten. Na een half jaar verzwijgen was hij het spuugzat en zei hij "Ik kan het verdomme gewoon niet aan voelen komen als ik moet poepen!". In Bully zit ook zo'n mannetje, maar die heeft het met plassen. Een ander voorbeeldje zijn de diverse nerds in het spel, de studiepikkies die in het dagelijkse leven ontzettend getreiterd worden. Ik ken genoeg van die mensen, kreeg zojuist zelfs nog een foto te zien van zo'n mannetje. Eén woord: flaporen. Maar goed, er zitten dus ook heel wat nerds in deze game. Van die soort stereotype ik-moet-jou-pesten characters…I love it! Ik ben alles behalve perfect, heb jarenlang gestotterd en nog steeds heb ik af en toe die buien, die dikke kop heb ik ook serieus. Het voordeel is dat ik een enorme beer van een gozer ben waardoor ze tegenwoordig niet meer DURVEN te pesten (en ik ben gewoon enorm grappig waardoor ze me niet eens willen pesten, haha!).



Maar er is gewoon een tijd geweest dat ik de pispaal was, en die duurde nog lang ook. Is ook niks nieuws, ben niet voor niets gaan schrijven. Maar goed, Bully: het concept heeft voor veel mensen iets grofs, maar het is juist iets waar ik enorm veel van hou! De PlayStation 2 versie wist me echt aan de beeldbuis gekluisterd te houden, en ik zat dus al lang en breed op de reviewcopy van de Xbox 360 versie te geilen. Well, I got it! Voor de zoveelste keer is Jimmy Hopkins van een school geschopt, maar zijn moeder en zijn bejaarde stiefvader zijn het meer dan zat. Onze Jim wordt naar Bullsworth Academy gebracht, alwaar hij een avontuur beleeft dat zeker de moeite waard is om te checken! En dat is iets dat velen niet gedaan hebben in het PlayStation 2 tijdperk. Velen vonden het een beter idee om de laatste PS2 gamepjes te laten liggen om vervolgens hun zuurverdiende centjes te spenderen aan een next-gen console. Hebben ze natuurlijk gelijk in, die console is nou eenmaal de toekomst. Maar damn, mensen… Wat hebben jullie een knaller van een titel gemist! Bully, op de PS2 Canis Canem Edit geheten, was echt een game van formaat. Het is dat we bij GameParty geen PS2 reviews hebben, maar als ik hem gereviewed had, had hij een dikke 98 gehad. Niets meer dan praising richting de developer voor die titel.



Maar op de Xbox 360 ontvangt hij van mij 'slechts' een 86. Dit is niet omdat de game zogenaamd problemen zou veroorzaken, daar is immers volgens Rockstar al een patch voor in de maak waardoor ik daar niet meer op ga bashen. Daarnaast heb ik daar zelf gewoonweg geen last van gehad, dus een bedankje naar Mr. Rockstar: bedankt dat ik blijkbaar de enige in de wereld ben met een normale versie van de game. Nee, het eindcijfer ligt voor mij iets lager omdat ik het ergens geweldig vindt dat één van mijn favoriete PS2 games op de Xbox 360 verschijnt, maar omdat het aan de andere kant alleen een dikke aanrader is voor mensen die de game nog niet hebben gespeeld. Geen algemene topper, maar wel een toffe game voor de vele mensen die hun geld toentertijd liever in een Xbox 360 of een Wii staken (de PS3 kwam pas een paar maanden later).

Anyway, back to the start: we beginnen de game met een vervelende etterbak die al van verschillende scholen geschopt is. Zijn naam is Jimmy Hopkins en het is de typische popiejopie man die je in je eigen klas vast en zeker ook wel terug vindt; denkt dat hij lekker is, dat hij alles kan maken en dat hij dé man is. Er is slechts één verschil met hem en Mr. Popiejopie: hij heeft nog geen mannetjes die achter hem aan hobbelen alsof 'ie honing aan z'n reet heeft. Jimmy Hopkins is namelijk de 'new kid', en dat is weer een reden om gepest te worden! Want probeer jij namelijk maar eens als nieuweling in één van de groepjes die je school rijk is te komen. Maak je nog het meest kans bij de nerds. Bij de rijke kaklui, de ik-ben-stoero's en de sterke technische leuten kom je er niet in. Je staat er alleen voor, en door missies te voltooien zul je het respect van de diverse clubjes ontvangen of verliezen.

Die missies variëren behoorlijk. Zo moet je de ene keer een random student in elkaar meppen en moet je de andere keer een kluisje openbreken om wat gestolen huiswerk terug te stelen. Negen van de tien keer hebben ze een interessant aspect, wat de missies erg leuk maakt om te doen. Sowieso is dit een spel dat niet snel eentonig zal worden. Naast de missies is er namelijk zat te doen. Lekker free roamen en elastiekjes en andere ongein verzamelen voor unlockables, bijbaantjes accepteren om wat dollars te verdienen of gezellig in het stadje winkelen om je Jim te pimpen. Het meest uitgebreide en interessante naast de missies zijn echter de lessen. Ik weet het, je moet nu meteen denken aan die hoerige Nederlands lerares en die ouwe lul van Duits, maar virtueel lessen volgen in Bully is iets waarvan ik je kan verzekeren dat je het tof vindt. Daarnaast zitten Nederlands en Duits niet in Jimmy's vakkenpakket.



In het vakkenpakket zit onder andere Engels, en bij die les is het de bedoeling om binnen een paar minuutjes zoveel mogelijk woorden te maken van een aantal gegeven letters. Je moet in het echte leven best goed zijn in Engels om op die woorden te komen, het is echt niet makkelijk, maar het is zeker grappig om je mee bezig te houden. Vervolgens hebben we scheikunde. In Bully is dat een stuk makkelijker dan wanneer je het zelf op school gaat proberen. Ik schreef zelf altijd alles op en haalde de spullen en ruimde ze na afloop op, de proeven liet ik door mijn klasgenoot doen. Zonder hem had ik nooit een 8 gehad toen ik overging. In Bully is het simpelweg op het juiste moment het juiste knopje indrukken om onder andere stinkbommen te fabriceren. Dat kan ik dan weer wel. Hetzelfde geldt voor de muziekles en voor de shopclass (fietsen repareren), al is die laatste stukken moeilijker dan muziek en scheikunde, omdat de control stick daar ook meedoet. Geloof me gewoon, het is lastiger. Wiskunde en aardrijkskunde zijn aanwijsspelletjes. Tijdens de wiskundeles zul je zoveel mogelijk multiple-choice vragen binnen de tijd juist moeten beantwoorden, dus snel nadenken en klikken met die hap!

Bij aardrijkskunde is het een kwestie van een vlag pakken en die op de juiste plek op de kaart neerzetten. Eén van de moeilijkste lessen, aangezien voor de meesten alleen Europa en misschien Amerika echt bekend zijn. Persoonlijk zoog ik zelfs bij Europa echt debiel hard, maar ik stond voor dat vak vroeger dan ook gemiddeld een 3,4... Ik schaam me diep… Sowieso stond ik nooit hoog met de meeste vakken. Engels, Nederlands, economie, wiskunde, drama en muziek was ik goed in, de rest heb ik op geschiedenis en maatschappijleer na laten vallen. We keken bij maatschappijleer veel films en bij geschiedenis had ik de tofste leraar ooit (mocht hij het ooit lezen: Jan Methorst ruled!), mocht je elke toets zo vaak overdoen als je wilde en je kreeg het proefwerk wat je moest maken gewoon mee naar huis om te oefenen. Sorry, ik dwaal af. Gelukkig zitten juist de vakken waarvoor ik onvoldoende stond vaak niet in het spel. Hoewel, biologie en de gymles zitten er wel in.



Biologie liet ik net vallen op het moment dat we beesten begonnen te ontleden. Ik heb nog met een naald op de anus van een mossel gedrukt. Dat stinkt. Gelukkig ruik je dat in Bully niet, want daar ontleed je veel smerigere dingen. Ratten, vissen, kikkers en ik geloof dat ik zelfs nog iets heel groots heb moeten ontleden in de game. Je hebt een pincet, een mesje, een vergrootglas en spelden tot je beschikking. Eerst pin je het beestje vast, vervolgens zoom je in op hetgeen dat je moet gaan opensnijden. Nadat je het snijden hebt uitgevoerd moet je de opengesneden resten ook even met punaises vastprikken, anders schiet het boeltje terug. Eenmaal opengesneden en vastgepind ga je de organen er één voor één uitsnijden om ze met het pincet op een bakje te leggen. Doe dit binnen de tijd en je rond biologie af. Vrij pittig, wel ontzettend tof.

De gymlessen bestaan uit onderdelen waar ik nog redelijk in was: worstelen en trefbal. Gelukkig geen ringen waarbij je je benen breekt omdat je zo achterlijk lang bent, en geen bokspringen waarbij je het risico loopt om je kinderbijslag te verliezen. Nee, trefballen en worstelen. Met het worstelen leer je wat nieuwe moves, handig voor later in het spel. Eén van de makkelijkste onderdelen, maar ook dit is niet vervelend om te moeten doen. Fotografie is vervelender omdat je steeds heen en weer moet rennen om foto's te maken en Art is eigenlijk ook gewoon leuk. Schilderijen tekenen door middel van lijnen trekken en schaartjes ontwijken is vrij komisch.



Een hoop van deze lessen zijn ook met een vriend of vriendin te spelen in de multiplayer mode. Je kunt niet online strijden in de lessen, maar dat zou ook absoluut niet cool zijn bij dit spel. De multiplayer is zo whacky weird dat het alleen leuk is om te spelen met iemand die naast je zit, maar dan is het ook gewoon écht leuk. Ik heb niet meer zo gelachen met een multiplayer mode sinds WarioWare voor de GameCube in 2005. Het is niet goed te beschrijven, je zou het gewoon eens uit moeten proberen: het ownt de wokpan uit. Punt!

Grafisch gezien is de game niet echt een pareltje te noemen, je kunt goed zien dat het spel origineel op de PlayStation 2 gedraaid heeft. Het ziet er uiteraard beter uit, er is overduidelijk goed aan gewerkt, maar het lijkt een beetje op verouderde next-gen graphics met hier en daar een glinstering van deze tijd. Je zult er absoluut geen last van hebben in ieder geval. De muziek in de game heeft zo nu en dan wat eentonigheid in zich zitten, maar het main deuntje van de game is zelfs iets waarvan ik fan van ben geworden. Met de muziek zit het meer dan goed, en ook de stemmen en alle overige geluiden vallen onder de categorie 'geniaalheid zelve'.

Zo, jeetje, ik dacht even dat ik niet meer onderaan zou komen. Mijn word zegt dat ik inmiddels op de 1974 woorden zit. Volgens mij heb ik iets teveel geouwehoerd en doe ik het nu weer. Bully: Scholarship Edition is een goede aanwinst voor de Xbox 360. Het is geen afgeraffelde port, maar het weet juist nóg meer te ownen dan dat het origineel al deed. Ik dacht de game een 86 te gaan geven, maar ik schuif mooi naar de 90 toe. Bully is nou eenmaal een toppertje die dat cijfer verdient!

• login of registreer om te reageren