De multiplayer van Black Ops heeft zich de afgelopen maanden bij mij ontpopt tot een intense haat/liefde- verhouding. Ik heb gejuicht toen ik acht mannetjes na elkaar wist te fraggen op Summit en eindelijk een attack heli wist te scoren, en ik vleokte wanneer een mannetje me steeds wist te verschalken door drop shots te maken. Zouden soldaten in het echt ook gewoon een sprintje trekken en plat op hun buik springen om de vijand te bestoken?

Voor mij is de multiplayer van Black Ops the good, the bad en soms the funny wanneer er iemand met een nickname als PapaChiliSmurf verschijnt, maar het blijft de drukst gespeelde. Om dat zo te houden, bracht Activision begin deze maand het First Strike DLC pakket naar marketplace. Uiteindelijk raak je als speler uitgekeken op Nuketown en Launch en dan zijn nieuwe maps uiteraard welkom. Voegen ze ook effectief iets toe aan de game? Tijd om daar even dieper op in te gaan.

Allereerst wil ik toch beginnen met het grote struikelblok van deze DLC aan te pakken, namelijk het prijskaartje. We moeten er niet over lullen, vijftien euro is veel geld voor een handjevol nieuwe maps. Het maakt dit First Strike pakket een kwestie van afwegen. Voor de sporadische gamers zal dit pakketje gewoon te duur zijn en dat zie je ook aan hoe vaak de nieuwe maps weggestemd worden. Eigenlijk is dit pakketje ook totaal niet voor dat publiek ontwikkeld. De First Strike DLC is echt gemaakt voor die grote harde kern die de multiplayer al maanden in diverse modes speelt en dat valt echt op aan de layout van de maps. Met uitzondering van Stadium lenen de nieuwe mappen zich stukken beter voor Headquarters en Domination dan bijvoorbeeld Team Deathmatch

Zo hebben we het koude Antartica. De grootste van de vier maps speelt zich af op een door de Nazi’s verlaten basis en voelt aan als de perfecte map voor COD. Discovery is het soort map dat zeker campers en snipers aanspreekt, maar run and gunners genoeg kansen voor weerwerk biedt. Discovery is een map die na enkele speelbeurten zich ontpopt tot een leuke plek om op te spelen, omdat de balans tussen de speelstijlen goed tot zijn recht komt. Ook thematisch is deze Arctic basis trouwens leuk gemaakt met een speciale vermelding van het mooie noorderlicht.

De Berlin Wall is ook een enorm gelaagde map die voor alle speelstijlen wat te bieden heeft. Gebouwen om uit te snipen, donkere hoekjes om te campen en grote open plekken om te rennen en te knallen zijn allemaal aanwezig. Het thema van de map is verder wel leuk bedacht, met enkele leuke touches zoals de muziek in het café. Natuurlijk verdient de muur op zich ook speciale vermelding en dan vooral het niemandsland ertussen. Wanneer je door die verboden zone loopt, zul je bestookt worden met machinegeweren. Grappig, maar verder nutteloos omdat er geen voordeel uit te halen valt.

Kowloon herkennen we uiteraard uit de singleplayer missie. Het is een bizar compacte map waarbij de gebouwen en daken erg dicht bij elkaar staan. Op papier is dit een steengoeie map voor death-matches, maar in praktijk wordt de boel naar mijn gevoel te hard gedomineerd door snipers en campers. Kowloon is het soort map die spelers die gewoon op hun camp-plek blijven zitten beloont en dat vloekt met mijn speelstijl. Daarom is dit mijn minst favoriete map van het stel en daar kunnen coole ziplines niks aan verhelpen.

Thematisch is Stadium sowieso de leukste map van het boeltje. Geen grimmige setting, maar een kleurrijk verlaten Hockeystadium die wat aan Nuketown doet denken. De map is een stuk groter maar evengoed erg rechttoe rechtaan. Wat Kowloon voor snipers is, is Stadium voor de rennertjes en dat bevalt me wel. In de kantoren zijn er plekken waar gecampt wordt in donkere hoekjes, maar dat anticipeer je al snel. Wat snipen betreft, het kan wel op deze map, maar de houten cover van die stellingen is niet kogelvrij en dat maakt het weer net ietsje eerlijker. Uiteindelijk komt Stadium neer op een grotere variant op Nuketown die je een stevige kill-count kan bezorgen.

Ik ben geen grote fan van de zombiemode, maar Ascension, de nieuwe zombiemap, wist me wel iets langer te boeien dan wat er op de disc staat. De chaos voltrekt zich in een verlaten kosmonauten faciliteit en dat levert wel leuke dingetjes op, zoals dolle aapjes in een schattig kosmonautenpakje. Nog meer dan op de andere maps in Zombie-mode is dit een gevalletje waarop je enkel verder komt door goed samen te werken, op je eentje red je het geen vier ronden.

Er hangt een stevig prijskaartje aan deze map-pack, maar de individuele onderdelen van het geheel zijn best sterk. Drie van de vier maps wisten bij mij echt te klikken en ook het knallen op zombies beviel me beter dan ooit. Een te overwegen aankoop voor de gamers die veel van hun uurtjes online besteden.

80/100

• login of registreer om te reageren