Op de review van Call of Juarez: Bound in Blood moeten we nog even wachten, deze heeft een kleine vertraging doordat het paard en de wagen onderweg met stukken kwam te staan. Daaruit blijkt maar weer dat een Twingo een beter vervoersmiddel is. Cowboy Jeroen en cowgirl Daniëlle waren namelijk wel ruim op tijd bij het Call of Juarez event in het Brabantse wilde westen, om kennis te maken met de echte cowboy way of life. Hiyaa!

Om even terug te komen op het cowboy Jeroen en cowgirl Daniëlle stukje; wij zijn niet een stel freaks ofzo. Als ik (Jeroen) de term 'cowgirl' hoor, denk ik al gauw aan een vrouw met vier borsten of aan een vrouw met een enorm mislukt hoofd. Nee, met onze versies van cowboy en cowgirl bedoelen we daadwerkelijk van die figuren met hoeden. Op dit evenement deden we dan ook een aantal spelletjes waar de gemiddelde farmer jaloers op zou zijn. Lees maar even verder.

We begonnen ons avontuur erg onnatuurlijk, in plaats van een volle pul ijskoud bier lekker achterover te slaan, gingen we bierpulschuiven. Bierpulschuiven? Inderdaad, we kregen om de beurt een pul bier in ons hand gedrukt welke we met een ferme haal over een lange bar moesten schuiven. Hoe verder de pul over de bar schoof, hoe meer punten je hiermee verdiende. Te ver was echter ook niet goed, raakte hij het einde van de bar, had je nul keer nul punten. Zoals de praatgrage dame die ons begeleidde wist te vertellen, kwam dat bij elkaar op een score van precies nul. Dat wist ze namelijk nog van de vorige keer. Dit was ook het indrukwekkende puntenaantal dat Jeroen en ik (Daniëlle) bij elkaar opgeteld wisten te behalen.

Volgens mij liepen we er allebei graag met een grote boog omheen (hahaha), maar na het bierpulschuiven gingen we pijl en boog schieten! Naar mijn weten gebruikten de Indianen de bogen en hadden cowboys van die stoere revolvers, maar het mocht niet baten. De wind werkte niet echt mee, het waaide ineens enorm hard, terwijl het een moment ervoor nog bloedheet was. Eén van de jongens die meedeed met het boogschieten speelde vals. Hij had namelijk zoveel nekhaar dat dit als een soort windscherm werkte en waardoor hij wél enige punten wist te scoren. Wijzelf wisten alleen het bord waar het vel met punten opgeplakt zat te raken, maar de punten? Helaas.

Na twee spelletjes waar we inmiddels in het totaal nul punten hadden verdient, was het tijd om onze frustratie ergens op af te reageren. De volgende activiteit was daar uitermate geschikt voor. We mochten namelijk met houten blokken op een kast vol flessen gooien met als doel al dat glaswerk aan diggelen smijten. Maar goed, zoiets is natuurlijk pas bevredigend als je dan ook daadwerkelijk iets raakt en je de fles met een harde knal uit elkaar ziet spatten. We zagen inderdaad de nodige flessen aan diggelen gaan, maar die van ons helaas niet. Volgende keer grotere blokken hout gebruiken denk ik.

Waar pijl en boog schieten meer iets voor de roodhuiden was, past het schieten met een buks natuurlijk meer in het echte western leven. Er waren jammer genoeg nergens kippen te bekennen, geen geschiet op levende targets dus, maar op waxinelichtjes. Ik heb nooit geweten dat cowboys hun skills op kaarsjes oefenden, zo leer je nog eens wat. Dit brengt natuurlijk wel een extra moeilijkheid met zich mee, één van onze collega-cowboys had namelijk moeite met richten omdat hij alleen maar een lichte vlek zag. Dit kan ook te wijden zijn aan uitdrogingsverschijnselen, het is natuurlijk erg droog en warm op zo'n ranch en niet iedereen kan een bikkel zijn.

Na het betere knalwerk gingen we eventjes een drankje nuttigen. Hierna kwamen we erachter dat Harry van Telekids helemaal niet de schrik van elke cowboy is. Deze plek is namelijk weggelegd voor een soort opgerold uitziende stier. Je kreegt maar liefst tien hele punten als je er tien seconden op bleef zitten, maar dit aantal seconden wist alleen een werknemer van Ubisoft te behalen. In ons groepje in ieder geval. Aan het eind van de dag kwamen we er namelijk achter dat de andere groep het veel beter deed dan onze groep. Daniëlle houdt niet van behaarde ruggen en sloeg de stier daarom over, maar ik plantte mijn bipsje maar wat graag op de behaarde achterkant van het beest. Helaas wist ik ook hier weer kansloos te presteren, met een slechte twee seconden. Hieronder zie je mijn rit.

Nou, nou. Dat was lachen. Mijn overwinning kwam pas bij het touwtrekken (een sport die niet weggelegd is voor vrouwen waardoor Daniëlle ook hierbij oversloeg). Eigenlijk was het niet een eerlijke touwtrekwedstrijd; van de vijf kerels die aanwezig waren mét spieren zaten er vier in ons team. We lieten de anderen dan ook flink stof happen.

Gelukkig kon de tegenpartij al dat stof wegspoelen met een overheerlijk pilsje (of iets anders, niet iedereen had een bob bij zich). We gingen na het touwtrekken gezellig op het terras zitten terwijl drie personen van de andere groep een finale speelde. Eén van de drie won een barbecue pakket. Die moest dus verplicht twee dagen achter elkaar barbecueën, want er stond vlees op het menu! Geen paarden of iets dergelijks, gewoon normaal vlees. Hamburgers, kipsaté et cetera. Het was nog een luie barbecue ook, want Ubisoft had een stell chicks ingehuurd om het vlees gaar te maken.

Been there done that. Het was een zeer nuttige en leerzame dag. Sinds die dag weten wij dat het leven van een cowboy bestond uit mechanische stieren, flessen kapot maken en barbecues. We zullen gauw genoeg weten hoe deze sfeer is overgebracht naar Call of Juarez: Bound in Blood, want onze Eefje is ermee bezig. Nog even geduld dus en sorry voor de kleine vertraging!

• login of registreer om te reageren