Een nieuwe game van de maker van Rez. Maar nu met gebruik van Kinect. En als iemand de mogelijkheden van Kinect kan benutten, is het wel de bedenker van Rez, die droomachtige game voor de PlayStation 2 die eigenlijk niet echt binnen een genre te plaatsen valt. Als je het al überhaupt een game kunt noemen. En Child of Eden is weer precies zo'n creatie.

Eden is een netwerk waarin allerlei informatie opgeslagen is. Dezelfde wereld die we al kennen van Rez. Deze keer is er in die wereld een meisje gecreëerd, Lumi. Een prachtig meisje, dat mag gezegd worden. Maar het noodlot slaat toe, Lumi wordt aangevallen door allerlei virussen. En daar moet jij haar, als speler, van gaan redden.

Wat gelijk opvalt aan Child of Eden is dat de game prachtig vormgegeven is. Geen verrassing natuurlijk, dat zijn we gewend van de makers. Heel abstract, dat wel. Door de vele kleuren en aparte organische vormen lijkt het af en toe wel of je bewegende, moderne kunst op je scherm voorbij ziet komen. Al die vormen bewegen op het ritme. Op de prachtige, bijna hypnotiserende muziek.

Je beweegt je volledig automatisch door de levels heen. Je hebt de beschikking over twee verschillende wapens. Je linkerhand is een wapen dat constant kan vuren, maar erg krachtig is dit wapen niet, terwijl je rechterhand een wapen is dat niet constant kan vuren, maar wel meer kracht heeft. Iedere vijand is weer kwetsbaar voor een ander wapen. Omdat je maar één wapen tegelijk kunt gebruiken, moet je constant alert zijn om je andere hand op het scherm te richten, zodat je de vijanden kunt selecteren en met een snelle beweging van je hand richting het scherm een kogelregen op een vijand af kunt vuren. Als het je niet lukt om dit snel genoeg te doen, heb je ook nog in beperkte hoeveelheid de Euphoria-actie tot je beschikking. Je gooit dan allebei je handen in de lucht en vervolgens worden alle vijanden op het scherm in één klap verslagen. Handig!

Een puntje van aandacht voor de Kinect-besturing is wel dat het vrij pittig kan zijn. Je moet even in een soort vibe komen om de smaak te pakken te krijgen en dat lukt niet altijd even snel. Gelukkig is er ook nog de mogelijkheid om de game met je controller te spelen. Dan richt je met de analoge sticks in plaats van met je handen. En dat is toch wel een stukje makkelijker.

Het klinkt misschien heel afgezaagd, maar net als voorganger Rez is Child of Eden meer een ervaring dan een game. Het is een beetje magisch en valt niet echt binnen een genre te plaatsen. Het moet wel je ding zijn, want als je op zoek bent naar bijvoorbeeld een actievolle game, kun je beter kijken naar, bijvoorbeeld, een Call of Duty. Maar voor de liefhebbers is dit weer een pareltje!

• login of registreer om te reageren