Het heeft een paar jaar geduurd, maar Crackdown 2 kan zich eindelijk nestelen in de Dvd-drives van onze Xbox 360’s. Voelt het weerzien als een warm bad na een lange dag werken, of als een ijsbad na een hete sauna?

”Lang gedacht. Niet meer verwacht. Toch gekomen.” Een tekst die je normaal gesproken tegenkomt op geboortekaartjes van kinderen die na talloze vruchtbaarheidsonderzoeken en Ivf-behandelingen geboren zijn. Maar ook op Crackdown 2 zijn deze drie minizinnetjes goed van toepassing. Toen het eerste deel in 2007 verscheen ging dat gepaard met redelijk positieve beoordelingen vanuit de pers, ik gaf de game zelf een 8,2. Alleen de verkoopcijfers bleven achter; Crackdown werd niet het commerciële succes waar Microsoft op had gehoopt. En tot ongenoegen van vele gamejournalisten, waaronder ikzelf, leek het er lange tijd op dat er (om die reden?) geen vervolg ging komen. Tijdens de persconferentie van Microsoft op de E3 van vorig jaar maakte mijn hart dan ook een sprongetje toen er een veelbelovende teaser van Crackdown 2 getoond werd. Ik kwam er wel achter dat de game niet meer door Realtime Worlds, de ontwikkelaar van het eerste deel, gemaakt werd. Maar dat mocht de pret niet drukken. Toch?

Net als deel één speelt Crackdown 2 zich af in Pacific City, een fictionele stad. Dit verhaal speelt zo’n tien jaar na het origineel, en in die tijd is er het nodige veranderd. Je had de stad aan het einde van het eerste deel keurig netjes achter gelaten; alle gewelddadige gangs had je met het nodige geweld verdreven en Pacific City was weer een vredige stad. Maar inmiddels is er opnieuw bonje: overdag wordt de stad gerund door de terroristische organisatie Cell en ’s nachts door de Freaks, gemuteerde inwoners van de stad. Zombies dus eigenlijk. Ja dames en heren, ook in Crackdown 2 zitten zombies. Iets waar ik me ongelofelijk aan erger, dat in zowat iedere game tegenwoordig zombies zitten.

Maar goed, daar hadden we het niet over. Vanwege alle troep in de stad wordt besloten The Agency weer in te schakelen en een horde Agents (mensen met super-DNA), waar jij er een van bent, de stad op te laten schonen. Dit super DNA heeft tot gevolg dat je onmenselijke krachten hebt: je kunt ver en hoog springen, zware lasten tillen en extra hard lopen. Hierin schuilt het RPG-element van de game. Tijdens het spelen verzamel je namelijk orbs, waarmee je steeds beter wordt in een bepaalde vaardigheid. Precies hetzelfde als het eerste deel dus, met als nieuwigheidje dat er nu ook orbs tussenzitten die er vandoor gaan als je ze probeert te pakken. Iets wat erg gave achtervolgingen tot gevolg kan hebben.

Het verhaal heeft echter niks met de orbs te maken, maar des te meer met de missies die je moet voltooien. Eigenlijk heb je maar twee verschillende soorten missies: het verjagen van de Cell en het verjagen van de Freaks. De Cell roei je uit door alle gangsters van de organisatie op één bepaald punt kapot te knallen en zo stapsgewijs de hele stad terug te veroveren. Bij de Freaks moet je insluipen in de basis die zij bewonen, vervolgens drie 'triggers' activeren waardoor een speciaal wapen vrijgegeven wordt, en jezelf ondertussen blijven beschermen tegen de Freaks. Zo gauw je het wapen hebt hun je de Freaks op een soort massavernietigings-manier met de grond gelijk maken. Niet echt gevarieerd dus, waar ook nog eens bij komt dat de AI, net als in het eerste deel, vrij irritant kan zijn. Ook het richtsysteem laat te wensen over. Soms lijkt het wel alsof je character zich door een pan stroop beweegt, zo sloom reageert de game op de commando’s die je geeft. De auto-aim komt er ook al niet goed vanaf; er wordt té vaak een verkeerd doel geselecteerd.

Kan Crackdown 2 dan niks goed doen? Jazeker wel, het is nog steeds een leuke game om te spelen. En dan vooral in de online co-op, die het leed van de AI sowieso weet te verzachten. Ook is het natuurlijk veel leuker om te racen (ofwel te voet of wel met voertuigen) tegen een echte tegenstander dan tegen een CPU. De echte multiplayer waarin iedereen losgaat in de stad zorgt ook voor gave en chaotische taferelen, al komt het wel eens voor dat er zo veel gebeurt dat je het overzicht compleet kwijtraakt.

Helaas is de game audiovisueel gezien ook vrijwel niet vooruit gegaan ten opzichte van zijn voorganger. Het cellshaded jasje doet nog steeds prima zijn werk, daar niet van, maar je zou toch denken dat er in ruim drie jaar toch wel tijd gevonden zou zijn om de game een kleine grafische update te geven.

Crackdown 2 is eigenlijk Crackdown 1.5. Weinig vernieuwing, misschien zelfs wel een lichte achteruitgang. Wat niet achteruit gegaan is, is de hoeveelheid lol die de game met zich meebrengt. En dan doel ik vooral op het verzamelen van orbs en de superpowers die dat met zich meebrengt. Voor gamers die de eerste Crackdown al in hun bezit hebben is dit misschien een leuke game voor uit de budgetbak. Gamers die nog nooit een Crackdown game gespeeld hebben kunnen met dit deel de nodige lol beleven, maar dat kan ook nog achteraf met deel één.

• login of registreer om te reageren