De Driver franchise. Een game uit, voor mij als 21-jarige, mijn persoonlijke begintijden der gaming. Het eerste deel heb ik kapot gespeeld, het tweede deel minder omdat (sssst) mijn gehuurde exemplaar van de videotheek maar half werkte. Ja, destijds gaf ik nog weinig om het bezitten van eigen games. Maar goed, met het derde deel van Driver ging ontwikkelaar Reflections de mist in, en ook Driver: Parallel Lines was geen topper. Met Driver: San Francisco gaat Reflections terug naar waar het in de eerste Driver mee begon: achtervolgingen!

En ik denk dat dat geen verkeerde zet is. Zoals ik net al zei waren de laatste twee Drivers geen geweldige games, het waren eigenlijk slechtere uitvoeringen van GTA. Ook in de verkoopcijfers bleek dus dat dat concept niet werkte. Wat werkte dan wel? De eerste twee Drivers natuurlijk! In de eerste Driver kon je niet eens uitstappen, in de tweede was de mogelijkheid er wel, maar was je beperkt tot rondlopen en andere auto’s jatten. Van schieten was nog geeneens sprake.

Back to basics dus. Wilde achtervolgingen! Maar natuurlijk niet compleet zonder innovatie, anders kunnen we net zo goed onze PS1’s van zolder halen. De grootste innovatie van de nieuwe Driver heet ‘Shift’. Stel je voor: je zit midden in een achtervolging. Je hebt je achtervolgers bijna afgeschud. Als je het volgende kruispunt nét voor de verkeersstroom die van rechts komt oversteekt, heb je ze definitief afgeschud. Met 120 op je teller scheur je het kruispunt over. Tenminste, dat was de bedoeling. Je wordt vol geschept door zo’n dikke Amerikaanse truck. Shit. Wat nu? Op zo’n moment springt Shift in. Met een druk op de knop zoomt je met een noodgang uit, en krijg je een overzicht over de stad. Vanuit dat overzicht kies je vervolgens een willekeurige auto, en dan zit je daar ineens achter het stuur. Geen last dus meer van verbrijzelde botten door die truck, gewoon op je gemakje doortuffen. Het wordt je ook niet te gemakkelijk gemaakt trouwens, want Shift is niet onbeperkt te gebruiken. Je verdient het door bijvoorbeeld te driften of vette jumps te maken.

Een groot keerpunt aan Shift is het verhaal dat erachter zit: Tanner is na de gebeurtenissen uit de derde Driver in een coma geraakt. In dat coma hoort hij allerlei gebeurtenissen van vrienden aan zijn ziekenhuisbed, en natuurlijk via de tv. Hier projecteert hij beelden bij, en dat is dus wat je ziet in de game. En in een coma is natuurlijk alles mogelijk, dus ook van lichaam wisselen. De ontwikkelaars in Keulen verzekerden me dat het verhaal een stuk beter gaat zijn dan dat, maar eerst eens zien en dan geloven.

Wat wel een beetje tegenviel, waren de graphics van de game. Het zag er wel oke uit op zich, maar er zijn al zat (ook oudere racegames als Project Gotham 4) voorbij gekomen die er toch beter uitzagen. De kleuren oogden een beetje flets, en er waren vooral nog erg veel kartels te zien. Maar goed, de game komt pas in 2011 uit, dus er is nog wel even tijd om het een en ander te verbeteren.

De presentatie die we van de nieuwste Driver te zien kregen was vrij kort, en vooral erg gefocust op het Shift systeem. Het is in ieder geval een vet nieuw gameplay-element. Nu is het alleen maar hopen dat het op een goede manier in het verhaal verweven wordt en dat het niet te snel eentonig wordt.

• login of registreer om te reageren