Vorig jaar op de Gamescom wist de nieuwe Driver een wisselende indruk op me te maken. Dat de serie terugkomt met een sterk deel is natuurlijk tof, al beviel het hele Shift-gebeuren in de game me allerminst. Het voelde een beetje aan alsof de man tijdens de presentatie aan het cheaten was in zijn eigen game. Nu, bijna een jaar later weet Ubisoft dat gevoel van toen te vervangen met puur plezier.

Een tijdje terug mochten collega Harmen Bootsma en ik namelijk in een mooi hotel in Rotterdam kennismaken met de multiplayerkant van Driver: San Francisco. Een korte presentatie van de ontwikkelaar wist meteen duidelijk te maken dat het team goed heeft gekeken naar wat Driver (het eerste deel) zo'n succes maakte. "Terug naar de roots" is iets dat je tegenwoordig vaker dan eens te horen krijgt in de game-industrie. Misschien was vroeger echt alles beter? De game draait wederom om de echte musclecars, de grote, logge wagens waar iedereen eens heerlijk in rond wil scheuren. Daarom is ook gekozen om terug te gaan naar San Francisco, volgens de ontwikkelaar dé perfecte stad voor sterke achtervolgingen.

Eerder haalde ik het Shift-principe al aan. Eerder vond ik dit een slechte toevoeging. Ik zag er de lol niet van in en het zorgde in mijn ogen dat de Driver serie net dat beetje realisme verloor. Of dat gevoel tijdens het spelen van de verhaalstand anders gaat worden weet ik niet, ik weet wel dat Shift ervoor wist te zorgen dat ik de multiplayer met flink wat plezier speelde. Shift zorgt ervoor dat je op elk moment kan wisselen van auto. Stel je zit in een grote pick-up en wil in de achtervolging gaan, dan weet je dat jouw auto misschien wel sterk is, maar snelheid zal hij niet hebben. Met een simpele druk op de knop zien we een overzicht van de stad met daarop alle auto's. Wederom een druk op de knop zorgt ervoor dat je in de auto van je keuze terecht komt. De achtervolging kan beginnen!

In de hotelkamer staan diverse PlayStation's te ronken met daarin de multiplayer van Driver: San Francisco. Enkele modi zijn klaar om uit te proberen. Zo spelen we eerst Sprint GP. Een mode die niets meer inhoud dan zo snel mogelijk van checkpoint naar checkpoint rijden. Echter, wanneer er zes andere spelers hetzelfde proberen te doen, kun je rekenen op flink wat gebeuk, chaos en glasgerinkel. Bij de eerste bocht moeten drie spelers al via Shift een nieuwe auto zien te vinden omdat hun startwagen total loss is. Wie het snelste de laatste checkpoint bereikt krijgt de meeste punten. Na vijf van dit soort korte races wordt de balans opgemaakt en de echte winnaar bekend. Hectisch!

Tag, tikkertje, het klinkt zo simpel. Eén auto "is 'em" en de andere moeten hem zien te tikken. Elke seconde dat jij hem bent, komen er scorepunten voor je vrij. Echter, alle online tegenstanders zetten alles op alles om jouw te tikken zodat de score naar hen gaat. Nu lijkt dit simpel, maar stel je eens voor dat door het Shift-concept de auto naast je, voor je of vlak achter je ineens een tegenstander kan worden. Je blijft op je hoede. Georganiseerde chaos. Net als in de lichtspoor-mode. Voor je rijd een DeLorean (Back to the Future!) met een spoor van licht achter hem aan. Rij je in dat licht, dan scoor je punten. Klinkt ook weer erg makkelijk, maar je tegenstanders willen uiteraard net zo graag scoren als dat jij dat wilt. Beuken, trekken en ongelukken.

Natuurlijk zijn ook de standaard modi zoals Cops 'n Robbers en Capture the Flag aanwezig. Gebruik je fantasie maar eens en zie de totale chaos voor je wanneer iedereen achter dezelfde wagen aan probeert te rijden. Het deed denken aan de gloriedagen van Midtown Madness. Als laatste mode kregen we Blitz te zien, een mode waarin één team een basis heeft en één team die basis in moet zien te komen. Het aanvallende team scoort door in de basiszone te rijden. Echter, om daar te komen moeten ze door het andere team heen. Raken deze je één keer aan, dan is het over. Je verlaat de auto en Shift terug naar een andere. Snelle gameplay, veel afwisseling en vernietiging van de bovenste plank. En nog belangrijker; alle aanwezige journalisten zaten met een flinke glimlach te spelen en lachten vaker dan eens hardop. De multiplayer van Driver: San Francisco is puur plezier!

Hoezeer de singleplayer me niet wist te boeien vorig jaar, lijkt de multiplayer me vermakelijker dan die van de andere games uit de laatste jaren. Geen serieuze aanpak maar gewoon pure lol. Het zorgde ervoor dat mijn kijk richting Driver flink veranderde. Nu hopen dat aankomende Gamescom ook de singleplayer me kan overhalen, maar dat is voor een andere keer…

• login of registreer om te reageren