Driver: San Francisco Review

Geschreven door: Robin Link

De Duitse popgroep Cascada zingt dat ze toch wel heel erg graag terug willen naar San Francisco. Voor de Driver-serie is het vooral belangrijk dat de game terugkomt naar het 'juiste pad'. Driver: Parrallel Lines was wel heel erg middenmoot, terwijl Driv3r eigenlijk op alle fronten teleurstelde. Terwijl de eerste Driver nog wel zo'n heerlijke game was. Weet San Francisco de magie weer terug te brengen?

De game gooit het in ieder geval over een hele andere boeg. De hoofdpersoon is nog steeds Tanner, en Jericho is nog steeds de bad guy. Nadat Tanner in Driv3r met Jericho heeft afgerekend, ontsnapt Jericho in dit deel uit de gevangenis. Na een wilde achtervolging krijgt Tanner een ongeluk, waardoor hij een gave krijgt die de hele game beïnvloed. Tanner kan namelijk shiften. Vanaf nu kan Tanner elke auto die in San Fransicso rondrijd besturen, simpelweg door het lichaam van de bestuurder over te nemen.

Dit shiften klinkt misschien freaky, maar het werkt fantastisch. De gameplay die het shiften voortbrengt, is lekker origineel. Tanner's partner Jones doet op een gegeven moment een uitspraak die eigenlijk heel goed voor de game geldt. Hij zegt namelijk dat hij nog wel even aan deze paranormale shit moet wennen. En dat is iets wat goed opgaat voor de hele game. Ik zal verder niets van het plot verklappen, maar er zitten een aantal plotwendingen in waar ik toch vaak van stond te kijken. Het verhaal ontspoort vervolgens, na een tijd spelen, volledig. Dit is echter compleet niet hinderlijk. De missies die er namelijk op volgen zijn zó leuk om te spelen en daarnaast goed gevarieerd, waardoor deze gekke plotwendingen min of meer gerechtvaardigd worden.

Het plot is sowieso belangrijk in de game. Het verhaal wordt zeer filmisch gebracht en daarnaast bevat de game zeker ook de nodige dosis humor. Zo zijn de dialogen meer dan eens erg grappig. De sfeer in de game is goed, en de soundtrack is werkelijk waar fantastisch. Een goede mix tussen muziekstijlen: complimenten voor dat!

De game hangt dus aan elkaar door het verhaal. Er zijn twee verschillende soorten verhaalmissies. De ene categorie is Tanner-missies, waarbij je het verhaal echt volgt. In de andere categorie help je willekeurige mensen uit San Francisco. Zo help je bijvoorbeeld de politie om een crimineel te vinden, of twee broers om een race te winnen zodat ze naar college kunnen. Je moet steeds een aantal missies uit die tweede categorie voltooien om weer verder te kunnen met de Tanner-missies. En zoals gezegd, de missies zijn lekker gevarieerd.

De auto's die je in San Francisco tegenkomt zijn allemaal echt. Merken als Audi, Volkswagen, Alfa Romeo en Lamborghini zitten in de game. Aan het begin van de game rijden er nog veel dezelfde auto's rond, maar hoe verder je komt, hoe meer verschillende auto's er in de stad rondrijden. Ook komt er steeds meer van de stad beschikbaar. En San Francisco is ontzettend groot. Steeds weer kwam ik plekken tegen waar ik nog nooit was geweest. Ook heeft Ubisoft de stad zo gemodelleerd, dat het een paradijs voor autorijders is. Sprongen, heerlijke bochten waar je kunt driften, vele steegjes en een flink gedeelte off-road. De stad ziet er verder prima uit. De graphics zijn gewoon redelijk.

Als je klaar bent met het verhaal is er nog zat te doen in de stad. Zo zijn er een aantal activiteiten te doen die helemaal niets te maken hebben met voortgang in het verhaal. Er valt heel wat af te racen en te achtervolgen. Daarnaast kun je op elk moment een politieachtervolging beginnen door tegen een politieauto op te botsen, of als je een politieauto aan het besturen bent, tegen een voortvluchtige aan te rijden.

Daarnaast is er nog van alles te verzamelen. Je kunt een aantal garages in de stad kopen, waarna je ook alle 140 wagens die het spel telt kunt aanschaffen. Deze voertuigen kun je dan weer gebruiken om de activiteiten te doen. De manier waarop auto's zich laten besturen is arcade, en behoeft wel een beetje gewenning. Daarnaast zijn er een soort van muntjes door de hele stad verstopt, waarmee je uitdagingen vrijspeelt. In de singleplayer is er dus genoeg te doen.

De multiplayer is een verhaal op zich. Waar het in de singleplayer al lang leve de lol is, overtreft de multiplayer het helemaal. Ik durf wel te stellen dat dit de beste multiplayer in een racegame is van de afgelopen jaren. Er zijn zo veel modi die de moeite waard zijn, en het geeft enorm veel lol en voldoening om nét iets eerder dan je vrienden naar die truck te shiften. De meerspeler-stand is al bijna een reden om de game aan te schaffen.

Driver San Francisco is een fantastische arcaderacer geworden. De game wordt filmisch gebracht, hoewel het verhaal eigenlijk nergens op slaat. Daar kun je je aan ergeren, maar de gameplay die het voortbrengt maakt zeer veel goed. Ook het shiften heeft misschien wat gewenning nodig, maar ook hier maakt de gameplay veel goed. San Francisco is groot en tegelijkertijd de ultieme autospeelplaats. De multiplayer zorgt er voor dat de game een grote brok fun is! Eindelijk weer een goede Driver-game!

Rating

85
  • 80
    Graphics:
  • 85
    Gameplay:
  • 90
    Replay:
  • 90
    Sound:

Driver: San Francisco

Specificaties

  • Release datum: 01 september 2011
  • Platforms: Xbox 360

Screenshots

Laatste poll

Fuck de zomer! Of toch niet?

Het is weer mei, de zomer staat nu letterlijk voor de deur. De 'r' is uit de maand en dus kunnen we ons op gaan maken voor een hopelijk goede zomer. Of hopen jullie daar helemaal niet op? Worden jullie eerder chagrijnig van die hitte tijdens het gamen, die zonnestralen op je scherm of die schreeuwende kinderen in de straat? Lekker die zomer, of toch maar weer terug naar de winter? Laat het ons weten!

Choices

You are not eligible to vote in this poll.

Laatste column

Auke van Leersum
Angry Birds, Rumble, Farmville, Bug Village, Little Empire, Fruit Ninja, Draw Something, Wordfeud: allemaal van die makkelijke games die op Facebook, Android of iPhone worden gespeeld. Maar waarom is dit zo succesvol? Hoe kan het dat men genoegen neemt met dit soort ‘mindere’ games? Weet je, ik wil het niet eens games noemen! Het zijn gewoon spelletjes. Simpele, kleine, lelijke spelletjes. En vaak zelfs helemaal niet leuk. Met als lijdend voorwerp Draw Something. Die game is ronduit slecht, met een hoofdletter S!

Release calendar

vrijdag 25 mei 2012

UPDATES